ELEŞTİRİ: People, Places and Things, Wyndham's Theatre ✭✭✭✭✭

People, Places and Things oyununda Jacqui Dubois, Denise Gough ve Sally George. Fotoğraf: Johan Persson. People, Places and Things

Wyndham's Theatre

5 Yıldız

Daha Fazla Bilgi | Bilet Al Normalde bir oyunu eleştirirken, gösteri sonrasında referans almak için ara sıra notlar alırken her zaman ölçülü davranmaya çalışırım. Amacım sahnede olup bitenlerden yanımdaki seyircinin dikkatini asla dağıtmamaktır. Ancak Wyndham’s Theatre'da sahnelenen People, Places, Things boyunca böyle bir sorun yaşanması imkansızdı; aksiyon o kadar sürükleyici ve oyunculuklar o kadar bağlayıcıydı ki. Bu yapım o kadar iyiydi ki not almayı bıraktım; bir saniye bile gözlerimi sahneden ayıramadım.

Denise Gough ve People, Places and Things ekibi. Fotoğraf: Johan Persson

The National Theatre ve Headlong ortak yapımı olan Duncan Macmillan’ın bu oyunu, geçtiğimiz sonbaharda The Dorfman’da kapalı gişe oynayarak büyük başarı toplamıştı. Bu enerjinin tüm salona yayıldığı göz önüne alındığında, oyunun West End transferini neden sonuna kadar hak ettiği çok net bir şekilde görülüyor. National’ın en küçük salonundaki o samimi atmosferi yeniden yaratmak adına sahne üzerine koltuklar yerleştirilmiş; bu da eserin temalarıyla muazzam bir uyum sağlayarak klostrofobik bir hava ve sürekli izlenme hissi yaratmış. Macmillan’ın oyunu, alkol ve uyuşturucu bağımlısı bir aktris olan ana karakter Emma’nın gözünden rehabilitasyon sürecine dürüst ve samimi bir bakış atıyor. Headlong’un Sanat Yönetmeni Jeremy Herrin’in ustalıklı yönetimi altındaki metin; aile, insanlık, kimlik ve inanç gibi derin konuları işlerken, seyircinin konunun ağırlığı altında ezilmesini engelleyen keskin ve zeki bir mizahla parlıyor. Bu eser, yetenekli yazarlık ile hassas tiyatro işçiliğinin buluştuğu harika bir örnek.

Denise Gough ve Nathaniel Matrello White, People, Places and Things oyununda. Fotoğraf: Johan Persson

Yapım, görsel yaratıcılıktan ve stilinden ödün vermeden müthiş bir bütünlük ve toplu oyunculuk sergiliyor; özellikle Emma’nın yoksunluk krizleri yaşadığı sahneler tek kelimeyle dahiyane. Ekip ve dekor bir mekandan diğerine zahmetsizce geçerken, Emma tüm oyun boyunca sahnede kalarak olayların dizginlerini elinde tutmak yerine hayatın onu oradan oraya sürüklemesini temsil ediyor.

Denise Gough, People, Places and Things oyununda. Fotoğraf: Johan Persson

Macmillan, Emma karakteriyle şüphesiz inanılmaz güçlü bir merkez figür yaratmış; her zaman yetenekli ve büyüleyici olan Denise Gough ise bu karakteri zerafet, canlılık, kırılganlık ve mizahla canlandırıyor. Gough’un performansı hakkında duyduğunuz tüm övgüler sonuna kadar haklı, hatta az bile. Bu portre inanılmaz bir işçilikle hazırlanmış, detaylı ve son derece inandırıcı. Bu yapım dahil olan herkes tarafından harika bir şekilde icra edilse de, her şeyi bir arada tutan Gough'un Emma performansı; açılış sahnesinde Martı oyunundaki Nina rolünü canlandırırken sahnede yaşadığı sinir krizini gördüğümüz ilk andan itibaren olağanüstü bir şeye tanık olacağımızı anlıyoruz. Klinikteki tüm doktorları (ki hepsi Emma'nın annesine benziyor) ve bizzat Emma'nın annesini canlandıran muhteşem Barbara Marten’a da özel bir parantez açmak gerekiyor.

Bir seyirci olarak, karşınızda böylesine emin ve yetkin bir hikaye anlatıcılığının sergilendiğini görmek çok güven verici. Konu ne kadar ağır olursa olsun, emin ve özenli ellerde olduğunuzu bilerek derin bir nefes alıyor, kendinizi gösterinin akışına bırakıyorsunuz. Bu, kesinlikle kaçırmamanız gereken oyunlardan biri.

PEOPLE, PLACES AND THINGS, 18 HAZİRAN 2016 TARİHİNE KADAR WYNDHAM'S THEATRE'DA SAHNELENMEYE DEVAM EDİYOR.