ELEŞTİRİ: Pinter Four, Harold Pinter Theatre ✭✭✭✭

Paul T Davies, Harold Pinter Tiyatrosu'ndaki 'Pinter At The Pinter' sezonunun bir parçası olan Pinter Four'u değerlendiriyor.

Pinter Four'da Brid Brennan ve Robert Glenister. Fotoğraf: Marc Brenner Pinter Four

Harold Pinter Tiyatrosu

10 Kasım 2018

4 Yıldız

Bilet Al

Pinter 4, tezatların gecesi. İlk yarıda, Pinter'ın bellek ve ilişkiler temalarını sürdüren ancak şaşırtıcı olmayan bir şekilde ölüm düşünceleriyle bezeli 1993 yapımı oyunu Ay Işığı (Moonlight) yer alıyor. Ölüm döşeğindeki Andy ve karısı Bel arasındaki diyaloglar hem komik hem dokunaklı, hem öfkeli hem de mizahi. Ay Işığı elbette tamamen karanlık değil; Pinter ışık ve gölgeyi ustalıkla işliyor. Robert Glenister tarafından mükemmel bir şekilde canlandırılan Andy, yaşam ile ölüm arasındaki arafta bekleyen, yazarın imzası haline gelmiş öfkeli aile reislerinden bir diğeri. Brid Brennan'ın performansındaki kusursuz güç ve kırılganlık dengesiyle hayat bulan Bel ile olan diyaloglarında, Maria'ya (burada biraz geri planda kalan Janie Dee) duydukları ortak sevgi ikna edici bir şekilde sahnelenmiş. Oğulları Jake ve Fred (Al Weaver ve Dwane Walcott), sahnenin ayrı bölümlerinde durarak babalarıyla acımasızca alay ediyorlar. Anneleri Bel, ölmek üzere olan babalarını ziyaret etmeleri için onları aradığında, bir müzikhol skeci edasıyla annelerini 'Çin çamaşırhanesi' olduklarını iddia ederek geçiştiriyorlar ama bu sahneler aynı zamanda otoriter babalarıyla olan karmaşık ilişkilerini ustalıkla dışa vuruyor.

Pinter Four'da Janie Dee ve Brid Brennan. Fotoğraf: Marc Brennan

Oyuna hüzünlü bir temel oluşturan asıl unsur ise Andy'nin çocukları tarafından ziyaret edilme arzusu. Isis Hainsworth'ün performansıyla hayat bulan, adeta bir hayaleti andıran kızı Bridget'in eve ulaşmaya çalıştığı görülüyor; ancak 16 yaşında öldüğü ima ediliyor. Lyndsey Turner'ın rejisi, her zamanki gibi serinkanlı, titiz ve entelektüel; bu yüzden de biraz duygusuz ve fazla hesaplanmış hissettiriyor. Oysa oyundaki mizahtan çok daha fazlası kazanılabilir. Yine de burada odak noktası sözcükler; metin şiirsel ve tıpkı ölüm gibi, sessizlikten de mümkün mertebe kaçınılıyor.

Pinter Four'da Abbie Finn ve Jessica Barden. Fotoğraf: Marc Brenner

Buna karşılık, ikinci oyun Akşam Okulu (Night School), Pinter'ın tüm dizginleri serbest bıraktığı bir eser. Yönetmen Ed Stambollouian, orijinali 1960 yapımı bir televizyon oyunu olan bu eseri, anlatıyı ve oyuncuları sahne üzerinde devindiren davul ve perküsyon kullanımıyla harika bir şekilde uyarlamış. Hapisten yeni çıkan Walter, halaları Annie ve Milly'nin yanına döner; ancak odasının, öğretmen olan ve haftada üç kez akşam okuluna giden Sally adında bir kiracıya verildiğini öğrenir. Walter'ın, otoriter ev sahibi Solto ile birlikte Sally'nin bir "beyefendiler kulübünde" dansçı olduğunu keşfetmesi uzun sürmez. Brid Brennan ve Janie Dee, dünyayı yanlış yerleşmiş romantik fikirler ve kekler üzerinden gören halalar rolünde mükemmel bir komedi ikilisi oluşturuyor. Robert Glenister ise aile reisi rolünden komediye büyük bir ustalıkla geçiş yaparken, Al Weaver önce şaşkın, sonra kontrolcü olan Walter rolünde harikalar yaratıyor.

Pinter Four'da Peter Polycarpou, Abbie Finn ve Robert Glenister. Fotoğraf: Marc Brenner

Zıtlıklarla dolu bir akşam olsa da, gecenin asıl yıldızı her zamanki gibi, en masum tartışmanın bile derin anlamlar kazanabildiği keskin dil gözlemleriyle Pinter'ın kendisi. Bu sezon gerçekten olağanüstü ve bir daha bir araya gelmesi pek mümkün görünmeyen kalitede bir oyuncu kadrosuyla sunuluyor; sakın kaçırmayın.

Pinter Four, 8 Aralık'a kadar Pinter Three ile dönüşümlü olarak sahnelenmeye devam ediyor.

PINTER FOUR İÇİN ŞİMDİ REZERVASYON YAPIN