ELEŞTİRİ: Wine, Tristan Bates Theatre ✭✭✭

Wine - Tristan Bates Tiyatrosu. Fotoğraf: Valentino Blas Wine Tristan Bates Tiyatrosu

13 Ocak 2018

3 Yıldız

Jack West imzalı bu gelecek vadeden yeni oyunun sondan bir önceki temsilini yakaladığım için şanslıyım. West, iki eski sevgilinin pek çok şeyi masaya yatırdığı bu basit ama keyifli buluşmada, zeki ve komik performanslarıyla Joshua Glenister ve Harriet Clarke'ı hem yazmış hem yönetmiş. Yapımcılar Rob Hadden ve Callum Hill, bu ilgi çekici yeni eseri Rob'un prodüksiyon şirketi LAGO Productions aracılığıyla sahneye taşımış. Ekibin ve yaratıcı kadronun neredeyse tamamı LIPA (Liverpool Sahne Sanatları Enstitüsü) mezunu ve sahnede oldukça profesyonel bir duruş sergiliyorlar.

Sözsüz ama anlam dolu aksiyonlarla bezeli açılış sekansı, Glenister'ın ağzından tek bir kelime çıkmadan karakterine dair pek çok ipucu verdiği parlak bir komedi şöleniydi. Clarke'a sahnede hiçbir zaman bu denli bir hakimiyet alanı tanınmamıştı; oyunun dengesi sanki hep erkek karakterin lehine kaymış gibiydi. Ancak bu durum hikayeye engel olmuyor. Clarke sahneye adım atar atmaz kıvılcımlar çakmaya başladı: Karşımızda birbirine gol atmaktan büyük keyif alan, zehir gibi zeki iki ruh vardı. West'in komedi yazarlığında parlak bir geleceği olabileceğini hissettiren bu hızlı ve baş döndürücü diyaloglar oldukça etkileyiciydi. Eğer öyleyse, daha geniş bir karakter yelpazesiyle neler yapabileceğini görmek ilginç olurdu; zira Cowardvari üsluptaki yüksek komedi ile olan benzerlikler, göz ardı edilemeyecek kadar fazlaydı.

Bununla birlikte, sahneye yeni kişiler gelmese de yeni duygular dahil oldu. İlişkilerindeki eksik bir unsur üzerine hızlıca bir tartışmaya daldılar; hayati öneme sahip üçüncü bir karakterin varlığı belirginleşti ve oyun bir anda 'Kim Korkar Hain Kurttan' (Who's Afraid of Virginia Woolf) sularına yelken açtı. Atmosfer ağırlaştı, ton sertleşti. Bu durum, artık ciddi ve yetişkinlere hitap eden bir hal alan oyunun yönünde derin bir sapma yarattı; ancak diyaloglar her fırsatta daha hafif tonlara geri dönmeye çalışarak bu değişime her zaman ayak uyduramadı. West'in kaleminin asıl odak noktasının neresi olduğu henüz tam netleşmiş değil, fakat bu zanaatta görece yeni olduğu düşünülürse farklı sesleri denemesi için zamanı olduğu bir gerçek. Şüphesiz ciddiye alınmak istiyor ve bu oyunda bizi tam da bunu yapmaya davet eden pek çok unsur vardı; ancak bende en çok iz bırakan anlar, karakterlerine olan yaklaşımının en uyumlu, melodramdan en uzak ve en insancıl olduğu o ilk komedi anlarıydı.

Anladığım kadarıyla oyunun başka bir sahnede sergilenmek üzere genişletilmesi planlanıyor ve West şimdiden yeni projeler üzerinde çalışıyor. Gelecek çalışmalarını mutlaka takip edin.