GEÇMİŞE BAKIŞ: Blake Patrick Anderson

Geçmişe Yolculuk (Throwback Thursday) köşemizde bu hafta, Hope Mill Theatre'ın Jonathan Larson imzalı Rent prodüksiyonunda Mark karakterine hayat vermeye hazırlanan Blake Patrick Anderson ile bir araya geldik.

1) Çocukken sahne aldığın ilk oyun hangisiydi ve seni tiyatro dünyasına iten ne oldu? Okulumun Annie prodüksiyonu için seçmelere girmiştim (hayır, Annie ben değildim ama kesinlikle olmalıydım!). "New Yorklu" ve "Hizmetçi" rollerine seçildim, sanırım 12 yaşındaydım. O günden sonra her yıl seçmelere katıldım ve bu işe bayıldım! 2) Sektördeki herkes için işler çok değişti. Rent seçmelerinden ve bu sürecin 'normal' seçmelerden farkından bahseder misin? Rent seçmelerine Şubat ayında girmiştim, dolayısıyla aslında diğer tüm seçmeler gibiydi. Ancak karantina başladığında o kadar büyük bir belirsizlik oluştu ki oyunun sahnelenip sahnelenmeyeceğini bile bilmiyorduk. Şimdi ise oyunun anlamı ve bu deneyimin ne hissettireceği tamamen değişti. Rent'i daha önce hiç görülmemiş bir haliyle izleyeceğiz. 3) Pandemi döneminde provalar nasıl geçti? Her şeyden önce harika. Bu dönemde tiyatroda çalışabildiğim için kendimi çok mutlu ve şanslı hissediyorum. Günlük bazda ise biraz tuhaf. Alışık olmadığımız pek çok sağlık ve güvenlik önlemi ile sosyal mesafe kuralı uygulanıyor; ancak tüm bunlara rağmen çok özel bir şey yaratmayı başarıyor olmamız inanılmaz. Blake, Rent'te Mark rolünde. 4) Bir oyun için her akşam karaktere bürünme sürecin nasıl işliyor? Çoğunlukla rahat ve dengede kalmaya çalışıyorum. Kulisi her zaman mümkün olduğunca huzurlu (zen) bir hale getirmeye gayret ederim ki sahneye çıktığımda sadece yaptığım işe odaklanabileyim. 5) Sahnede yaşadığın en iyi veya en komik anılarından birini anlatır mısın? Starlight Express dönemine döndüğümde sayamayacağım kadar çok anı geliyor aklıma. Herkes tekerlekli patenler üzerindeyken yere kapaklanmak sıradan bir durum haline geliyor. Oyun tamamen Almancaydı, bu yüzden kelimeleri unuttuğunuzda uydurmak pek kolay olmuyor. Ancak oyunu İngilizce olarak da öğreniyoruz. Bir keresinde kelimeleri unutup panikledim ve şarkıyı İngilizce söylemeye başladım. İzleyicilerin kafası çok karışmış olmalı. 6) Karantina döneminde yaratıcılığını nasıl korudun? Yaratıcılık konusunda kendime çok yüklenmemeye çalıştım. Başlarda kendimi müzik yazmaya veya yaratıcı yollar bulmaya zorluyordum ama kısa sürede en iyi işlerimin doğal yollarla ortaya çıktığını ve zorlamamanın önemli olduğunu fark ettim. Çoğumuz için yaratıcılık doğal bir içgüdü, bu yüzden izin verirseniz kendiliğinden gerçekleşiyor. Blake, 14 yaşındayken Sweeney Todd'da. 7) Kulisinde her zaman bulabileceğimiz üç şey nedir? Şans getiren eşyalar, sahne öncesi yardımcıları veya mavi m&m'ler gibi... Kulis duvarı battaniyem (duvarda olmasa bile yanımdadır). Nemlendirici cihazım ve her zaman bir miktar tatlı! 8) Şu sıralar dinlemekten en keyif aldığın Cast Album hangisi? Şu an Amélie'nin Londra kadrosu kayıtlarına bayılıyorum. Audrey Brisson'un büyüleyici bir sesi var! 9) Hayatın bir müzikal olsaydı adı ne olurdu ve neden? Muhtemelen "Hayallere Dalmak" (Daydreaming) ya da o tarz bir şey olurdu. Çok hayal kurarım, bazen zihnen o ortamdan tamamen uzaklaşırım. Gerçek dünya ile hayal dünyasının sanatsal bir karışımı olurdu. 10) Hem 2020 hem de yaklaşan 2021 mezunlarına ne gibi tavsiyeler verirsin? 2020'de veya önümüzdeki yıl mezun olacak herkese; fiziksel ve zihinsel olarak kendilerine iyi bakmalarını, umutlu kalmalarını ve gelecek için heyecanlarını yitirmemelerini söylerim. Gelecek geldiğinde hazır olacaksınız. Tiyatro dünyasının şu an içinden geçtiği durumla başa çıkmanın tek bir doğru yolu yok, bu yüzden size ne iyi geliyorsa onu yapın.