Onze meest gelezen recensies van 2021 – De Review Top 10

Nu we 2021 afsluiten, werpen we een blik op de meest gelezen recensies op BritishTheatre.com van de afgelopen twaalf maanden. Dit is de Top 10. Heeft u een van deze geweldige voorstellingen gezien?

Killian Donnelly en Lucy St Louis in The Phantom Of The Opera. Foto: Johan Persson

Dit zijn de Top 10 recensies van 2021.

The Phantom of the Opera

Her Majesty's Theatre

The Phantom Of The Opera is terug in Her Majesty’s Theatre. Na vanaf de zijlijn te hebben toegekeken hoe de twee producenten kibbelden over de toekomst van Hal Prince’ veelgeprezen productie, wilde Douglas Mayo dolgraag weer een bezoek brengen aan de Phantom’s Lair in Her Majesty’s Theatre in Londen om te zien wat er van het "briljante origineel" was geworden. Lees de recensie

Gina Beck (Nellie) & Julian Ovenden (Emile) in CFT’s South Pacific Foto: Johan Persson South Pacific 

Chichester Festival Theatre (Online)

Libby Purves zei: Bijna het meest indrukwekkende aan de productie van Daniel Evans is dat deze überhaupt plaatsvindt: ondanks de verre glinstering van blauwe papieren maskers, bevestigt Chichester met bijna krankzinnige overtuiging dat groot musicaltheater terug is: een cast van 32, een orkest van 16 personen, zangers die met spatschermen moesten repeteren, en Ann Yee’s indrukwekkende ensemble-choreografie die in eerste instantie met mondkapjes werd geoefend. Het gejuich en geklap begon direct bij het doven van de lichten, en aan het eind stonden we met z'n allen op voor een ovatie. Lees de recensie.

David Tennant en Michael Sheen in Staged 2 Staged 2 (Online)

BBC iPlayer

Paul T Davies zei: Het wordt nu allemaal erg meta. De hit van de eerste lockdown, waarin de geliefde acteurs Michael Sheen en David Tennant versies van zichzelf spelen die hun creativiteit proberen te behouden, keert terug op de dag dat de derde lockdown wordt aangekondigd. Sheen zegt zelfs: "hopelijk gaan we niet weer in lockdown", terwijl ze projecten bespreken die op de planning staan. Lees de recensie.

Six the Musical. Foto: Pamela Raith SIX

Vaudeville Theatre

Paul T Davies zei: Er is altijd het gevaar dat wanneer je laat op een feestje komt, het beste al voorbij is. Eindelijk kreeg ik de kans om Six te recenseren nu de show opent in haar "vaste theater", het Vaudeville. Ik had de roddels al gehoord; ik kende de buzz en de feestsfeer. Maar lijdt het onder de hype, is het opgeblazen door de fanatieke bewonderaars die het theater vullen? Nee, dat is het niet. Het is overweldigend, grensverleggend, historisch verfrissend, luid, trots en heeft meer bravoure dan alle seizoenen van Drag Race bij elkaar. Vanaf de eerste beat is deze show briljant, brutaal in zijn houding, en het vertelt ons meer over de zes vrouwen van Hendrik VIII dan we ooit op school hebben geleerd. Lees de recensie

The Picture Of Dorian Gray

Barn Theatre (Online)

Als een van de oorspronkelijke "influencers" zou Oscar Wilde ongetwijfeld opgetogen zijn om te zien dat zijn schandalige morele vertelling, The Picture of Dorian Gray, ons blijft fascineren. Het is met veel kabaal – of liever gezegd via tweets en streams – de coronatijd in getrokken door het creatieve team achter het veelgeprezen What a Carve Up!, schrijver Henry Filloux-Bennett en regisseur Tamara Harvey. Lees de recensie.

Michael Sheen in Under Milk Wood. Foto: Johan Persson Under Milk Wood

National Theatre

“To begin at the beginning…” Behalve dan dat deze productie niet begint bij het begin van Dylan Thomas’ klassieke toneelstuk. De dag begint in een verzorgingstehuis, waar meneer Jenkins zijn ontbijt heeft gemist en verward is. Dit extra materiaal van Sian Owen is prachtig naturalistisch en bevat slimme hints naar de tekst die volgt. Het is even schakelen wanneer in de scene de zoon van meneer Jenkins arriveert (Michael Sheen), die erop staat zijn vader te zien, zonder dat daar echt een verklaring voor wordt gegeven. Verwaarloosd, en al snel met een duidelijk drankprobleem, is hij de geest van Dylan Thomas, die misschien wel het afscheid neemt dat hem in het echte leven nooit gegund was. Lees de recensie

The Phantom Of The Opera 25th Anniversary

Royal Albert Hall (Online)

Douglas Mayo recenseerde de 25e jubileumproductie van Andrew Lloyd Webbers The Phantom Of The Opera in de Royal Albert Hall uit 2011, die werd gestreamd op YouTube als onderdeel van The Shows Must Go On. Oorspronkelijk gepubliceerd in 2020, stormde deze recensie in 2021 weer terug de Top 10-lijst in. Lees de recensie.

Alexandra Silber en Molly Osborne in Indecent. Foto: Johan Persson Indecent

Menier Chocolate Factory

Dit is het leven, geschiedenis, theatrale passie, grote migraties en lyrische romantiek in de regen. Hier vind je woede, humor, liefde en wanhoop, grappen, energie en een regelrechte klap in het gezicht van preutsheid en vooroordelen, met talloze boodschappen van de 20e eeuw aan de 21e. In plaats van voorzichtig terug te keren met een veilige 'feel-good' favoriet, heeft de artistiek directeur van de Menier, David Babani, de gok gewaagd met een nieuw Amerikaans-Joods Broadway-stuk over een schandaal uit 1923 rond een lesbisch Jiddisch toneelstuk uit 1907, en de nasleep daarvan in de jaren '40 in een gedoemde zolder in het getto van Lodz. Het had een lastige klus kunnen zijn, ook al won toneelschrijfster Paula Vogel in 1998 de Pulitzerprijs en won het stuk samen met regisseur-medewerker Rebecca Taichman vlak voor de pandemie een Tony Award. Lees de recensie.

Eddie Redmayne (Emcee) en Jessie Buckley (Sally Bowles). Foto: Marc Brenner Cabaret

Kit Kat Club (Playhouse Theatre)

Douglas Mayo nam de proef op de som bij het meest gewilde ticket van Londen, waar Rebecca Frecknall en haar ongelooflijke Kit Kat Club-team en cast wat een degelijke herneming van de Kander en Ebb-klassieker had kunnen zijn, veranderden in iets werkelijk sensationeels. Lees de recensie.

Doctor Who - Time Fracture

Unit HQ

Ik kan me niet voorstellen dat iemand naar deze voorstelling gaat die geen fan is van Doctor Who, of überhaupt iemand die deze recensie leest! Ik ben dol op de serie, en hoewel ik misschien geen die-hard 'Whovian' ben, zou ik mezelf wel een liefhebber noemen. Immersive Everywhere verdient samen met de hele cast een pluim voor het creëren van een echt meeslepende ervaring van het Whoniverse, briljant ontworpen door Rebecca Brower. Je wordt ondergedompeld in de alternatieve werelden, beginnend bij Unit HQ, waar in de jaren '40 een anomalie, een 'Time Fracture', werd ontdekt die nu uiteenvalt en de hele tijdlijn bedreigt. Het probleem met het script van Daniel Dingsdale is dat het, net als de recente televisieseries, een twee uur durende "special" is waarin een ijzersterk verhaal van 45 minuten vecht om gehoord te worden. Lees de recensie. MELD JE AAN VOOR ONZE MAILINGLIJST