RECENSIE: After You, Crazy Coqs bij Brasserie Zédel ✭✭✭

Laura Tebbutt en Liam Doyle. Foto: Adam Bajou After You

Crazy Coqs bij Cafe Zedel,

vrijdag 14 april 2017

3 sterren

Boek Nu

Het getalenteerde schrijversduo Alex Parker en Katie Lam heeft een eenakter-musical voor twee personen gecreëerd voor deze intieme cabaretzaal. Regisseur Alastair Knights benut de mogelijkheden ten volle in dit charmante verhaal over een allesbehalve vluchtige ontmoeting tussen barzanger Chris (een uitstekend zingende Liam Doyle) en Sarah (een schitterende vertolking door zingend actrice Laura Tebbutt). Parker produceert de voorstelling ook en heeft Isaac McCullough aangesteld als muzikaal leider, met sfeervolle arrangementen voor piano, viool (Katharine Waller), cello (Will Harvey) en gitaar (Rohit Nijhawan) door Martin Higgins. Charlie Nash zorgt voor een effectieve licht- en geluidsregie. Het is een verzorgd geheel en een bijzonder aangename manier om een uur door te brengen in een prachtige omgeving en fijn gezelschap.

Het verhaal wordt eerder voorzichtig gesuggereerd dan direct uitgediept. We bevinden ons in 'The Crazy Coqs' waar Chris (Doyle) zijn optreden voor de avond afsluit, waarna Sarah (Tebbutt), die aan de rand van het podium zit, hem feliciteert. Er ontstaat een gesprek en we ontdekken dat ze – blijkbaar – is laten zitten door een cliënt met wie ze daar had afgesproken. Ze is een advocate gespecialiseerd in fusies en overnames en leeft duidelijk in een totaal andere wereld dan Chris, die op amoureuze wijze weinig begrijpt van wat ze zegt. Hij heeft op zijn beurt zijn eigen carrièreperikelen, waarover we wat meer te horen krijgen. De tijd verstrijkt. Sarah blijft de club bezoeken (met een paar kleine aanpassingen in haar kleding, terwijl de look van Chris onveranderd blijft). Ze praten. Ze drinken. We horen niet veel meer over de zakenwereld, maar we krijgen wel inzicht in de – tamelijk conventionele – beproevingen van een uitvoerend kunstenaar. Verrassend genoeg lijkt er niemand anders in hun leven te zijn, totdat we na 35 minuten ontdekken dat Sarah getrouwd en dus onbezetbaar is. Waarom brengt ze dan zoveel tijd door in de club met Chris? Dat komen we niet te weten. Hun wegen scheiden. Ze worden kortstondig herenigd. En dan is het voorbij.

Sarah Tebbutt en Liam Doyle in After You. Foto: Adam Bajou

Er zit een ongekunstelde eenvoud in de personages die op zijn eigen manier vertederend is, maar het maakt ze ook wat oppervlakkig geschetst. Zelfs in een voorstelling van een uur blijven we met meer vragen dan antwoorden achter. Dit wordt tot op zekere hoogte gecompenseerd door het genot van de twaalf liedjes die in de scènes zijn verweven, en die de subtiele schommelingen in hun aarzelende maar uiteindelijk oppervlakkige flirt volgen. Sommige nummers zijn erg sterk. Sarah’s 'See The World' is wellicht het hoogtepunt van de partituur en een nummer dat makkelijk een eigen leven zou kunnen leiden; het is Tebbutt op het lijf geschreven als verteller in zangvorm, waarbij elke kleine verbuiging en elke wending in de melodie nieuwe betekenissen en emoties blootlegt. Het duet dat daaraan voorafgaat, 'Touch Me', is het meest dramatisch spannende moment, waarin er echt iets op het spel lijkt te staan. Doyle en Tebbutt halen hier alles uit, en het geeft wellicht een richting aan die de show had kunnen inslaan voor meer theatrale diepgang. Het sterkste moment van Doyle is 'The Voice Inside My Head', een van de vele ballads van de show, waarin zijn lyrische talent het best tot zijn recht komt.

Elders zijn de nummers vakkundig geschreven, maar ze missen de scherpe karakterisering die vorig jaar het handelsmerk was van 'All Aboard' van ditzelfde team. Parker en Lam kunnen veel gevarieerder werk schrijven dan ze hier laten zien. De gelijkenis tussen veel van het materiaal heeft mogelijk te maken met de snelheid waarmee het is samengesteld. Ook de sterke verhaallijnen van 'All Aboard' ontbreken hier: Lam heeft een situatie gecreëerd waarin de centrale relatie nogal vaag, om niet te zeggen ondoorzichtig blijft. Dit is een gewaagde gok in musicaltheater en lastig om geloofwaardig neer te zetten. Ik ben er niet zeker van of het hier echt werkt.

In zijn regie doet Knights er alles aan om de gesloten wereld van deze twee personages open te breken, maar er zijn grenzen aan wat hij kan bereiken. Hoewel Doyle dapper al zijn acties uitvoerde, ondanks een ontbrekende schouder en een arm in een mitella, was het prachtig om hem spontaan te zien communiceren met gasten aan de bar (een aspect waarin zulke kleinschalige producties echt kunnen uitblinken). En hoewel Tebbutt elk van haar vele opkomsten en vertrekken zoveel mogelijk variatie gaf, blijft dit eerder een schets dan een volwaardig drama. Tot op zekere hoogte werkt het, en ik hoop dat het zal leiden tot verdere opdrachten: er vallen zeker genoeg lessen te trekken uit deze ervaring.

Te zien tot 22 april 2017

RESERVEER TICKETS VOOR AFTER YOU BIJ CAFE ZEDEL