RECENSIE: Be Bop A Lula, Ambassador's Theatre ✭✭✭

Be Bop A Lula wordt gepresenteerd als een "Rock n Roll Tribute" aan de muziek van Eddie Cochran, Gene Vincent, Billy Fury en Roy Orbison. In feite is het een concert vol klassieke rock-'n-roll, zonder dat er verder veel conceptuele samenhang in zit.

Zoals bij zoveel rock-'n-roll-iconen het geval is, stierven Cochran, Vincent en Fury alle drie tragisch jong; hun levensverhalen lenen zich dan ook uitstekend voor het theater.

Lars Young kruipt in de huid van Roy Orbison en Gene Vincent. Waar Young bij Orbison kiest voor een imitatie, zet hij Vincent neer als een algemener personage; beide keren brengt hij de hits met veel overtuiging. Vooral zijn vertolking van Orbison is tot in de puntjes verzorgd; hij slaagt er glansrijk in om 'The Big O' weer tot leven te wekken met klassiekers als Pretty Woman en Only The Lonely.

Gavin Stanley vertolkt Eddie Cochran en Billy Fury. Stanley is een vakkundig artiest die kiest voor karakterisering in plaats van pure imitatie, wat erg goed uitpakt. Nummers als Wondrous Place en C’Mon Everybody waren absolute hoogtepunten.

Op de avond dat ik Be Bop A Lula bezocht, was Peter Gill de speciale gast. Hij voegde zijn interpretatie van Jerry Lee Lewis toe aan deze wervelende mix van muzikanten, wat ervoor zorgde dat beide akten explosief eindigden en de show echt tot leven kwam. Gills extravagante Lewis was een genot om naar te kijken: een bezeten, aanwezige natuurkracht met een verwilderde blik.

Muzikaal gezien is Be Bop A Lula een triomf. De begeleidingsband The Wild Caps is fantastisch en zorgt ervoor dat het geluid van dat tijdperk met uitmuntend vakmanschap exact wordt gereproduceerd.

Waar de show echter tekortschiet, is in de identiteit ervan. Is het een gedramatiseerde reconstructie van een concert in Londen of wordt er naar iets anders gestreefd? De toevoeging van een predikant als gastheer/verteller en een nogal merkwaardige opening helpen niet om dit te verduidelijken. Ik kreeg de indruk dat zelfs als louter concert, Be Bop A Lula baat zou hebben bij een regisseur om de losse elementen van de avond samen te smeden tot een samenhangend geheel.

Wat die avond echt hielp, was het fenomenale publiek — sommigen in kleding uit de tijd — dat gekomen was om de muziek te vieren. Hun actieve betrokkenheid gaf de avond vaart en energie. Het is alleen jammer dat men in een theateropstelling meestal moet blijven zitten; ik had het gevoel dat bijna iedereen liever was opgestaan om te dansen.

Be Bop A Lula is een prima geënsceneerd concert; wie meer verwacht, komt waarschijnlijk bedrogen uit. Wat je wel krijgt, is een avond vol geweldige muziek, gebracht door een ensemble dat met zoveel liefde voor het materiaal speelt dat de rock-'n-roll de zorg en het respect krijgt die het verdient.

Ga voor meer informatie naar www.bebopalulashow.com