RECENSIE: BKLYN The Musical, Online Streaming ✭✭✭✭

Ray Rackham recenseert BKLYN the Musical van Mark Schoenfeld en Barri McPherson, nu te streamen.

De cast van BKLYN the Musical. Foto: Sam Diaz en Dean Johnson BKLYN The Musical Nu online te streamen

4 Sterren

Gezien het feit dat de theaters bijna weer op grote schaal hun deuren mogen openen (met vrijwel dagelijks nieuws over de heropeningsdata op West End), is het aangrijpend dat er juist nu een gestreamde productie verschijnt die ons eraan herinnert wat een absolute levensader online theater is geweest. Innovatief, bruisend en onverschrokken: Mark Schoenfelds en Barri McPhersons BKLYN – The Musical nodigt ons uit om in wonderen te geloven, suggereert dat liefde uiteindelijk overwint en herinnert ons eraan dat alles mogelijk is. Dean Johnsons unieke cinematografische regie bewijst dat als geen ander door de media van theater, film en concert vakkundig te versmelten.

Newtion Matthews. Foto: Sam Diaz en Dean Johnson

De charismatische Street Singer van Newtion Matthews betreedt het gehavende karkas van een pakhuis in de Boro, knikt naar de band (onder leiding van Leo Munby, met Richie Garrison en Georgina Lloyd-Owen), en wordt al snel vergezeld door het rasechte, mondaine Brooklyn-ensemble (Sejal Keshwala, Emma Kingston, Jamie Muscato en Marisha Wallace). Samen vertellen zij het sprookje van de straat over het meisje Brooklyn (Kingston), die opgroeit in een wereld vol tragedie maar uitgroeit tot een vocaal wonderkind. Klinkt dat bekend? Dat kan kloppen, want een (andere) productie van BKLYN was een van de laatste 'fringe' voorstellingen voordat de lockdown, social distancing en de 'rule of six' ons uit de theaterzalen verdreven en naar onze schermen verbanden. Dit is echter een totaal andere productie, met een volledig nieuw team, en het laat zien hoe een frisse interpretatie een stuk dat voorheen als een lekke band in een zijstraat van Greenwich Village strandde, volledig kan transformeren.

Marisha Wallace. Foto: Sam Diaz en Dean Johnson

Deze productie van BKLYN is een sprookje geworden dat ons op rauwe wijze meeneemt van het Manhattan van Radio City en Madison Square Garden naar Parijse cafés en crackpanden, waarbij de verschrikkingen van Vietnam nooit ver weg zijn. Daarmee onderzoekt BKLYN de schaduwzijde van de American Dream. Toch wordt dit verhaal over de keerzijde van die platgetreden droom niet simpelweg duister of deprimerend neergezet. Je zult zelden zo’n oprechte vreugde vinden in teleurstellingen, of een bereidheid om de tegenslagen van het leven te accepteren; dit geeft BKLYN een zeer realistische en volwassen sfeer, vol hoop. Zoals een personage uitlegt: "wanneer je je in de 'lost and found' van Amerika bevindt, moet je geloven dat alles mogelijk is." Dat wil niet zeggen dat het geen spiegel voorhoudt aan de realiteit; Paradice (Wallace) die Amerika toespreekt en vraagt of de natie zich wel bewust is van de duistere onderbuik die zij zelf heeft gecreëerd, is een krachtig sociaal commentaar op de gebeurtenissen bij het Capitool eerder dit jaar. Het is even fascinerend als aangrijpend en meeslepend.

Jamie Muscato. Foto: Sam Diaz en Dean Johnson

Niet alles werkt perfect. Er zijn een paar minder gelukkige keuzes: de galm op de zang van Brooklyns overleden moeder haalt ons bijvoorbeeld uit een oprecht moment en neigt naar een clichématige geestverschijning. En hoewel de partituur prachtig wordt uitgevoerd, doet de keuze voor de bezetting (volledig altsax en cello) het stuk enigszins dateren naar het New York van William Finn, Carole Bayer Sager of Peter Allen. De show is ongetwijfeld op zijn best wanneer de funk wordt opgevoerd; een briljant duet tussen Wallace en Kingston waarin ze strijden om wie het meest "Brooklyn" is, getuigt daar uitstekend van. Muscato lijkt bijna onderbenut, totdat hij een van de meest ontroerende momenten van de avond bezorgt met "Sometimes" (begeleid door de rest van deze ijzersterke cast). Het is een cruciaal moment in de voorstelling dat een van de krachtigste boodschappen van de musical overbrengt.

De cast van BKLYN

Het decor- en lichtontwerp van Andrew Exeter is werkelijk prachtig: een mix van warme tinten en een rauwe waas verlicht een verzameling gescheurde en verkreukelde vellen bladmuziek, blootliggende balken en roestend staal, gevat in een reeks gammel ogende 'shabby chic' frames. Exeter plaatst het stuk precies waar het hoort, en niet in de RENT-achtige setting van de eerdere versie in Greenwich. Deze plek voelt als een levend, ademend Brooklyn en is visueel verbluffend. Maar de echte ster van de avond is de videomontage van Sam Diaz, die er ironisch genoeg in slaagt de vierde wand te doorbreken, ondanks de extra barrière van ons televisiescherm. Zoals Kingston ons herinnert: "op elke hoek kunnen rozen door het beton omhoog schieten". Het is mooi om te zien dat BKLYN eindelijk echt tot bloei komt.