RECENSIE: Briefs, London Wonderground ✭✭✭✭✭

Briefs

London Wonderground

7 augustus 2015

5 Sterren

Boek tickets

Nu Gypsy volle zalen trekt in het Savoy Theatre en Benedict Cumberbatch' Hamlet voor een ware rage zorgt in het Barbican, komt Londen niets te kort wat betreft theaterspektakel met grote namen op de gevel. Maar mocht u door geen van beide verleid worden, of waarschijnlijker, geen goede kaartjes kunnen bemachtigen, dan biedt Southbank's Wonderground het perfecte alternatief vol uitbundig showmanschap, adembenemende acrobatiek en brutale, gewaagde 'Boylesque' bravoure.

Briefs.

Een sextet van zeer getalenteerde, brutale, luidruchtige en, laten we eerlijk zijn, heerlijk ondeugende artiesten (bijgestaan door Lucky Charm, een knappe jongeman wiens objectivering volkomen en onverbloemd is) voert een scabreuze burlesque-show op die stevig geworteld is in de wijsheid van de strippers uit Gypsy: 'You Gotta Have A Gimmick'.

Elke artiest hier heeft zijn eigen gimmick, of het nu de gender-vloeiende, scherpe gastheer/-vrouw is, een zogenaamd naïeve schooljongen met een voorliefde voor uitkleden, jojo's en Rubiks kubussen, een behaarde mensaap met een eigenzinnige fascinatie voor bananen, decadentie aan de trapeze, een gender-doorbrekende flair of een vleugje nonchalante, seksueel getinte extreme acrobatiek. Tegenover dit alles lijkt de objectivering van Lucky Charm volkomen passend, en het tomeloze plezier waarmee de groep het publiek choqueert – met woorden, daden of beide – maakt die schokeffecten des te vermakelijker. Het publiek gilde, schreeuwde of hield de adem in (vrouw op de eerste rij, rode jurk, ware gebeurtenis), maar net als bij een rit in een achtbaan was dat precies de bedoeling.

Er is veel mannelijk bloot te zien, maar op één vluchtig moment na was niets echt pornografisch. Nee, dit gezelschap is de natuurlijke opvolger van Gypsy Rose Lee: prikkelend, fascinerend, eigenzinnig en wulps. Ze gebruiken hun vakmanschap om harten sneller te laten kloppen en de temperatuur te laten stijgen, zonder direct al hun kaarten op tafel te leggen.

Belangrijk is dat hun publiek niet het publiek van Gypsy Rose Lee is. De Spiegeltent op Southbank puilde uit, maar niet met heteroseksuele mannen van middelbare leeftijd of rijke kerels in pak op zoek naar vrouwelijk bloot. Nee, het publiek was veel eclectischer, met vooral veel vrouwen en jonge stellen. Dit waren mensen die overal voor in waren en hoopten dat ze het zouden krijgen. En als dat lukte, waren ze oprecht enthousiast. Extatisch in sommige gevallen. Misschien ook een beetje geschokt en verbaasd.

Wat natuurlijk echt schokkend is aan Briefs – en dat is ook meteen de kracht ervan – is dat als dezelfde acts door vrouwen zouden worden uitgevoerd, het niet als controversieel zou worden beschouwd. Door de krappe, onthullende outfits te dragen die al sinds het begin de standaard zijn in Burlesque, en door te beloven kledingstukken uit te trekken als de zaal er luid genoeg om vraagt, steken de mannen in dit gezelschap met veel plezier hun collectieve middelvinger op naar de normen van de patriarchale samenleving.

Deze mix van gender-, rassen- en seksuele politiek strekt zich uit over de gehele voorstelling, van de scherpe openingspraatjes van Fez Fa'anana, die met plezier iedereen even hard beledigt, tot de "knap betekent niet dom"-streken van de brutale Louis Briggs en de scènes met de steeds naaktere Lucky Charm (Lachy Shelley), tot de diverse satirische en ironische nummers van de opmerkelijke Dallas Dellaforce, wiens kijk op genderrollen vlijmscherp en gedurfd is.

Ondanks dat Briefs zwelgt in ongegeneerde en soms groteske excentriciteit en de lach die voortkomt uit shock-effecten, heeft de show veel te zeggen over het moderne leven, onze waarden en vooroordelen. Je moet alleen wel weten waar je moet kijken.

Gezien de aard van het materiaal zou het een zonde zijn om de inhoud van de verschillende acts te gedetailleerd te beschrijven. Laten we volstaan met de mededeling dat er geen saai moment zit in het programma van 80 minuten; de tijd vliegt voorbij terwijl het vitale en uitbundige gezelschap hun indrukwekkende fysieke vaardigheden en speelse showmanschap demonstreert.

Mark "Captain Kidd" Winmill, Evil Hate Monkey en Thomas Worrell maken het Briefs-ensemble compleet en zij zijn verantwoordelijk voor de meest extreme fysieke hoogstandjes. Stuk voor stuk zijn het atleten van wereldklasse en, net als hun collega's, hebben ze prijzen gewonnen in de internationale Burlesque-wereld. Het niveau van hun vaardigheden is werkelijk adembenemend.

Briefs is een onmiskenbaar succes: een geweldig avondje uit dat zowel de wenkbrauwen doet fronsen als de lachspieren prikkelt, maar u ook aan het denken zet (mocht u dat willen). Gaan!

Maar houd rekening met deze tips:

1. Wees voorzichtig met het aannemen van fruit van vreemden.

2. Draag kleding die tegen een stootje (en vloeistoffen) kan.

3. Bij deze show betekent publieksparticipatie niet alleen maar meeklappen.

4. Het uitlaten van je hond zal daarna nooit meer hetzelfde zijn.

5. Als je een pacemaker hebt, is de eerste rij niets voor jou.

6. Let op de banaan.

7. Koop die lootjes.

8. Kom niet te laat.

9. Drink vooraf en tijdens de show iets, maar met mate. Je moet wel scherp blijven.

10. Vertrouw de cast niet. Ze leven ervoor om je op het verkeerde been te zetten.

Onmisbaar.

Briefs speelt tot en met 27 september 2015 in de London Wonderground