RECENZJA: Briefs, London Wonderground ✭✭✭✭✭

Briefs

London Wonderground

7 sierpnia 2015

5 gwiazdek

Zarezerwuj bilety

Podczas gdy Gypsy wciąż przyciąga tłumy do Savoy Theatre, a Hamlet z Benedictem Cumberbatchem wywołuje prawdziwe szaleństwo w Barbican, Londyn nie narzeka na brak wielkich wydarzeń teatralnych sygnowanych głośnymi nazwiskami. Jeśli jednak nie dacie się skusić żadnej z tych propozycji – lub, co bardziej prawdopodobne, nie zdołacie zdobyć biletów – Southbank’s Wonderground oferuje idealną alternatywę: pełną werwy widowiskowość, zapierającą dech w piersiach akrobację i pikantną, ryzykowną brawurę spod znaku „Boylesque”.

Briefs.

Sekstet niezwykle utalentowanych, odważnych, krzykliwych i – powiedzmy sobie szczerze – cudownie sprośnych performerów (wspieranych przez Lucky Charma, przystojnego młodzieńca, którego uprzedmiotowienie jest tu całkowite i pełne pasji) prezentuje rubaszny burleskowy show. U jego podstaw leży mądrość znana striptizerkom z Gypsy: „Musisz mieć swój numer” (You Gotta Have A Gimmick).

Każdy z wykonawców ma tu swój własny unikalny styl, czy to płynny płciowo, cięty gospodarz/gospodyni wieczoru, rzekomo naiwny uczeń z zamiłowaniem do rozbierania się, jojo i kostek Rubika, owłosiony małpi charakter z osobliwą słabością do bananów, nuta dekadencji na linie, talent do podważania ról płciowych czy też swobodna, seksualna akrobacja ekstremalna. Na tle tych popisów uprzedmiotowienie Lucky Charma wydaje się całkowicie na miejscu, a dzika przyjemność, jaką grupa czerpie z szokowania publiczności – słowem, czynem lub jednym i drugim – sprawia, że te momenty zaskoczenia są jeszcze bardziej satysfakcjonujące. Widzowie mogli piszczeć, krzyczeć lub zatykać usta z wrażenia (pierwszy rząd, czerwona sukienka – autentyczna sytuacja), ale tak jak w przypadku jazdy kolejką górską w wesołym miasteczku, o to właśnie chodziło.

Na wystawie jest mnóstwo męskiego ciała, ale poza jednym ulotnym momentem, nic nie przekroczyło granicy porno. To naturalni spadkobiercy Gypsy Rose Lee – kuszący, hipnotyzujący, uparci i swawolni. Używają swoich umiejętności, by podnieść tętno i temperaturę, ale nigdy nie wykładają wszystkich kart na stół.

Co istotne, ich publiczność to nie ta sama widownia, która chuchała na Gypsy Rose Lee. Namiot Spiegeltent na Southbank pękał w szwach, ale nie od mężczyzn w średnim wieku czy nadzianych „chłopaków z miasta” szukających damskich wdzięków. Nie, tłum był znacznie bardziej eklektyczny, z przewagą kobiet i młodych par. To ludzie gotowi na wszystko, którzy liczyli na mocne wrażenia. Kiedy je dostali, byli szczerze zachwyceni. W niektórych przypadkach wręcz w ekstazie. Być może także nieco zszokowani i wystraszeni.

Oczywiście tym, co w Briefs naprawdę szokuje, jest ich najmocniejszy punkt: gdyby te same układy wykonywały kobiety, nie uznano by ich za kontrowersyjne. Nosząc skąpe, podkreślające sylwetkę stroje, które w burlesce są de rigueur od samego początku, i obiecując zdjąć ubranie, jeśli prośba będzie głośna i entuzjastyczna, mężczyźni z tej trupy z radosną przekorą pokazują „środkowy palec” normom patriarchalnego społeczeństwa.

Ten poligon polityki płciowej, rasowej i seksualnej rozciąga się na całe widowisko – od ostrych ripost Feza Fa'anany na otwarcie, który z radością obraża wszystkich po równo, przez popisy zawadiackiego Louisa Briggsa udowadniającego, że „ładny nie znaczy głupi”, i sceny z coraz bardziej obnażonym Lucky Charmem (Lachy Shelley), aż po satyryczne i ironiczne numery niezwykłej Dallas Dellaforce, której spojrzenie na role płciowe w społeczeństwie jest ostre jak brzytwa i uderzająco śmiałe.

Mimo że show lubuje się w bezwstydnej, momentami groteskowej ekscentryczności oraz śmiechu płynącym z szoku, Briefs ma sporo do powiedzenia na temat współczesnego życia, wartości i uprzedzeń. Trzeba tylko wiedzieć, gdzie patrzeć, by to dostrzec.

Z uwagi na charakter materiału, opisanie zbyt szczegółowo poszczególnych numerów byłoby niedźwiedzią przysługą. Dość powiedzieć, że w trwającym 80 minut programie nie ma ani jednej nudnej sekundy; czas pędzi, gdy fizyczny kunszt i figlarna showmaneria pozwalają tej energicznej trupie prężyć muskuły.

Mark „Captain Kidd” Winmill, Evil Hate Monkey i Thomas Worrell dopełniają składu Briefs i biorą udział w najbardziej ekstremalnych popisach fizycznych. Każdy z nich to atleta światowej klasy i, podobnie jak ich koledzy, każdy zdobywał nagrody w międzynarodowym świecie burleski. Poziom ich umiejętności po prostu zapiera dech w piersiach.

Jeśli szukacie świetnego wieczoru, który dostarczy tyle samo zdumienia, co śmiechu, a przy tym skłoni do refleksji (jeśli tylko macie na to ochotę), Briefs to niekwestionowany triumf. Idźcie koniecznie!

Miejcie jednak na uwadze poniższe rady:

1. Uważajcie na przyjmowanie owoców od nieznajomych.

2. Załóżcie ubrania odporne na zachlapania.

3. W tym show „udział publiczności” to nie tylko klaskanie do rytmu.

4. Spacer z psem już nigdy nie będzie taki sam.

5. Jeśli potrzebujecie rozrusznika serca, pierwszy rząd nie jest dla Was.

6. Patrzcie uważnie na banana.

7. Kupujcie losy na loterię.

8. Nie spóźnijcie się.

9. Nie strłońcie od drinka przed i w trakcie, ale nie przesadzajcie. Będziecie potrzebować jasności umysłu.

10. Nie ufajcie obsadzie. Oni żyją po to, by sprowadzić Was na manowce.

Pozycja obowiązkowa.

Spektakl Briefs grany jest w London Wonderground do 27 września 2015 roku