RECENSIE: Constellations, Trafalgar Studios ✭✭✭✭✭

Joe Armstrong als Roland en Louise Brealey als Marianne. Foto: Helen Maybanks Constellations

Trafalgar Studios 1

14 juli 2015

5 Sterren

Bestel tickets Ik ging met enige terughoudendheid naar Constellations. Ik had de vijfsterrenrecensie al gelezen van mijn collega over de Broadway-versie met Jake Gyllenhaal en Ruth Wilson. Het was een intrigerende recensie, waardoor ik me afvroeg hoe een toneelstuk zulke lovende kritieken kon krijgen van een doorwinterde recensent.

Omdat ik vroeg aanwezig was, las ik de programmatoelichting van professor Michael Duff en ik vroeg me af of ik inderdaad naar dezelfde voorstelling ging kijken. Zijn onbegrijpelijke uitleg over parallelle universums bracht me in verwarring en liet me vrezen dat ik niets van het stuk zou begrijpen. Die angst bleek ongegrond.

Constellations is een klein meesterwerk van 75 minuten. Het is een stuk over dingen die gebeuren, zouden kunnen gebeuren en hadden kunnen gebeuren – precies zoals in het echte leven. Net zoals de film Sliding Doors het 'wat als'-vraagstuk verkent van een moment waarop je linksom in plaats van rechtsom gaat, kijkt Constellations naar één relatie zoals die bestaat in verschillende parallelle werkelijkheden. Voor liefhebbers van series als Stargate of Star Trek is dit een veel aardser en realistischer versie van verhaallijnen die je in kwaliteits-sci-fi tegenkomt.

Joe Armstrong (Roland) en Louise Brearley (Marianne) leveren verbazingwekkende prestaties die intens ontroerend en bij vlagen erg grappig zijn. De pure vaardigheid die nodig is om deze personages tot leven te wekken in verschillende realiteiten – met alle subtiele verschillen en nuances van dien, waarbij een personage in een fractie van een seconde volledig omslaat – getuigt van ongelooflijk vakmanschap. Hun acteerwerk alleen al is deze vijfsterrenrecensie waard.

Na het script van Nick Payne te hebben ingezien, realiseer je je pas hoezeer deze productie leunt op de kunsten van niet alleen de acteurs, maar ook van regisseur Michael Longhurst, ontwerper Tom Scutt en lichtontwerper Lee Curran. Dit creatieve kwartet vormt samen met Armstrong en Brearley een team dat van Constellations een ongelooflijke theaterervaring maakt. De zwartgekleurde, zeshoekig betegelde vloer en de dromerige ballonnen die boven het toneel zweven, creëren een sfeer die perfect aansluit bij het schrijven van Payne.

Want Constellations is geen traditioneel opgebouwd verhaal; scènes variëren in lengte van slechts enkele seconden tot meerdere minuten. Deze twee personages vinden elkaar in elk universum, telkens weer.

Het is lastig om de eerdere opmerkingen van Stephen over het stuk in zijn recensie te overtreffen, dus dat zal ik ook niet proberen. Het enige wat ik kan zeggen is: grijp de korte kans die je nu hebt en ga naar Trafalgar Studios om Constellations te zien nu het nog kan.

Constellations is tot en met 1 augustus 2015 te zien in Trafalgar Studios