RECENSIE: Emilia, Online Streaming ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Emilia, dat na een seizoen bij Shakespeare's Globe en een West End-run nu tot en met 24 november online te streamen is.

Foto: Helen Murray Emilia Nu te streamen tot en met 24 november Bekijk het hier

5 Sterren

Misschien is een van de weinige lichtpuntjes van dit jaar wel het streamen van theater, iets wat ongetwijfeld invloed zal hebben op de manier waarop toekomstige voorstellingen aan het publiek worden gepresenteerd. Soms mis ik een productie simpelweg door geldgebrek, rakelt de voorstelling uitverkocht voordat ik in actie kom, of vliegen de dagen voorbij. Wat een opluchting dat ik eindelijk Morgan Lloyd Malcolm's buitengewone, tijdperk-bepalende stuk heb kunnen zien; een werk dat zowel de geschiedenis als het spelregelboek herschrijft. Na de overstap van de Globe werd deze opname oorspronkelijk gemaakt voor archiefdoeleinden, nooit voor het grote publiek... tot de pandemie de regels veranderde. Dit is het perfecte medicijn tegen de somberheid van de tweede lockdown. Ja, het geluid is op sommige plekken matig, maar dat komt deels door de enorme energie en het gejuich uit de zaal. Het decorontwerp van Joanna Scotcher komt bovendien prachtig uit de verf. Wie was Emilia Bassano, de vermeende 'Dark Lady' uit de sonnetten van Shakespeare? Dat er zo weinig over haar bekend is, geeft Malcolm de enorme vrijheid om een meeslepende geschiedenis te creëren, niet alleen voor haar, maar voor alle onderdrukte vrouwen.

Foto: Helen Murray

Zoals de hofdandsleraar zegt: "Ladies, are we ready to slay?" En of ze dat zijn! Met een uitmuntend ensemble vol talent, zowel acteurs als muzikanten, is er geen zwakke schakel in de cast te bekennen. Als de drie Emilia's (jeugd, middelbare leeftijd en ouder) verzorgen Saffron Coomber, Adelle Leonce en Clare Perkins de overgangen op prachtige wijze; ze vormen één personage dat gedurende het stuk groeit en zich ontwikkelt. Er zijn geweldige rollen weggelegd voor onder anderen Jackie Clune als de pompeuze Lord Thomas en de pittige Eve, en Charity Wakefield als een sublieme William Shakespeare (hoeveel van haar werk heeft hij eigenlijk gestolen? In Othello heeft Desdemona's beste vriendin "notabene MIJN NAAM!"). Ook de River Women zijn voortreffelijk. Krachtig aan dit stuk, de cast en de regie van Nicole Charles, is dat stereotypen worden vermeden. Hoe breed de komische elementen soms ook zijn, de mannen gedragen zich als mannen en de vrouwen als de vrouwen uit die tijd, gebonden aan de toenmalige regels. Hoewel het stuk bij vlagen zindert en brult, is een van de meest treffende scènes het moment waarop Emilia rouwt om het verlies van

haar kind; de stilte bij zowel de personages als het publiek vloeit voelbaar door het scherm de kamer in.

Foto: Helen Murray

Ze was een gepubliceerde dichter, moeder, lerares van vrouwen en een feminist, maar de geschiedenis – vastgelegd door mannen – noemt haar een "hoer". De voorstelling knipoogt naar en kijkt door de vierde wand om parallellen te trekken met onze eigen tijd, waarin het werk van veel vrouwelijke schrijvers nog steeds als hobby wordt afgedaan en zij moeten knokken om hun stem te laten horen. Geschiedenis wordt geschreven en herschreven door degenen die een stem krijgen, en dit stuk zal worden gezien als een kantelpunt naar een diverser, gelijkwaardiger en eerlijker theaterlandschap. De slottoespraak komt recht uit het hart en zet de boel op onvergetelijke wijze in vuur en vlam! Dit is nog lang niet het einde van Emilia’s verhaal; elk regionaal theater en elke amateurgezelschap in het land zou naar haar stem moeten luisteren. Ik kan niet wachten om dit stuk eindelijk live in een volle zaal te ervaren.