RECENSIE: Gabriel Byrne's Walking With Ghosts, Apollo Theatre ✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt Walking with Ghosts van en met Gabriel Byrne in het Londense Apollo Theatre

Gabriel Byrne in Walking With Ghosts. Foto: Ros Kavanagh Gabriel Byrne’s Walking with Ghosts

Apollo Theatre, Londen

Vier sterren

Boek Tickets

Gabriel Byrne heeft als acteur in film en theater de hele wereld rondgereisd, maar in zijn eigen show, Walking with Ghosts, keert hij terug naar zijn roots in Dublin voor een oprecht en boeiend stukje storytelling. Gebaseerd op zijn gelijknamige memoires uit 2020, roept Byrne het beeld op van zijn arbeidersgezin en de gemeenschap in de jaren 50 en 60. Van zijn eerste schooldagen en het lijden onder een sadistische leraar tot zijn eerste communie, het gezinsleven en zijn vroege stappen in zijn carrière.

Onder regie van Lonny Price is de voordracht van Byrne ingetogen en vertellend, wat extra kracht geeft aan zijn relaas over enkele huiveringwekkende gebeurtenissen uit zijn jeugd, waaronder misbruik door een priester. Maar hij schittert ook wanneer hij vrolijkere en soms hilarische incidenten ophaalt, en krijgt de zaal plat met een paar werkelijk flauwe grappen.

Gabriel Byrne in Walking With Ghosts. Foto: Ros Kavanagh

Grotendeels zijn het persoonlijke memoires over een gewone jeugd in een volksbuurt in Dublin, maar de voorstelling biedt ook genoeg voor liefhebbers van zijn acteercarrière. Byrne herleeft het enthousiasme van zijn eerste bioscoopbezoeken met zijn grootmoeder, wat een liefde voor film aanwakkerde die bepalend was voor zijn latere keuzes. Hij vangt ook de vreugde van het amateurtoneel, wat een wereld voor hem opende waarin hij een doel en een gevoel van verbondenheid vond. Zijn eerste stappen in het professionele vak, waaronder een rol in de langlopende Ierse soap The Riordans, leveren eveneens heerlijke anekdotes op.

Hoewel Byrne met vele grootheden uit de film- en theaterwereld heeft gewerkt, blijven typische 'stagey' anekdotes beperkt; ze dienen vooral zijn persoonlijke verhaal. De Welshe acteur Richard Burton komt even in beeld wanneer het tweetal in de jaren 80 samenwerkt aan de tv-serie Wagner, maar dit vloeit over in een ontroerende overpeinzing van Byrne over de Ierse drankcultuur, zijn eigen alcoholisme en zijn gedachten over roem.

Byrne’s schrijfstijl heeft een kenmerkend lyrisch Iers karakter, waarbij het oproepen van geesten vergelijkingen oproept met James Joyce. Het geluidsontwerp van Sinéad Diskin dompelt het publiek onder in een sfeervol decor van klanken dat ons meeneemt naar de straten en kroegen van Dublin. Alleen op een nagenoeg leeg podium wordt Byrne letterlijk omlijst door een drievoudige schilderijlijst van ontwerper Sinéad McKenna en vaag weerspiegeld op een troebele, gespiegelde achterwand. Gedurende bijna twee uur (plus pauze) bewijst Byrne zich als een virtuoos maar subtiel verhalenverteller, die humor en pathos, vreugde en verdriet vakkundig mixt in een betoverende reis door de hoogte- en dieptepunten van zijn vroege leven.

Gabriel Byrne’s Walking with Ghosts is nog tot 17 september 2022 te zien in het Apollo Theatre in Londen.