RECENZJA: Walking With Ghosts Gabriela Byrne’a, Apollo Theatre ✭✭✭✭

Mark Ludmon zaprasza na recenzję spektaklu „Walking with Ghosts”, napisanego i wykonywanego przez Gabriela Byrne’a w londyńskim Apollo Theatre

Gabriel Byrne w „Walking With Ghosts”. Fot. Ros Kavanagh „Walking with Ghosts” Gabriela Byrne’a

Apollo Theatre, Londyn

Cztery gwiazdki

Zarezerwuj bilety

Gabriel Byrne jako aktor filmowy i teatralny zjechał cały świat, ale w swoim autorskim spektaklu „Walking with Ghosts” zabiera nas z powrotem do swoich dublińskich korzeni, snując szczerą i urzekającą opowieść. Oparta na wydanych w 2020 roku wspomnieniach pod tym samym tytułem, sztuka przywołuje obraz robotniczej rodziny i społeczności Byrne’a z lat 50. i 60. XX wieku – od pierwszych dni w szkole i cierpień zadawanych przez sadystycznego nauczyciela, przez pierwszą komunię i życie rodzinne, aż po wczesne próby budowania kariery.

W reżyserii Lonny'ego Price'a Byrne operuje powściągliwym, niemal konwersacyjnym stylem, co nadaje jeszcze większą siłę jego relacjom z traumatycznych wydarzeń z dzieciństwa, w tym nadużyć ze strony księdza. Aktor błyszczy jednak również wtedy, gdy wspomina radosne, a niekiedy wręcz zabawne incydenty, raz po raz rozbawiając publiczność do łez zestawem naprawdę kiepskich dowcipów.

Gabriel Byrne w „Walking With Ghosts”. Fot. Ros Kavanagh

W przeważającej mierze jest to osobisty pamiętnik o dorastaniu w zwyczajnej, robotniczej dzielnicy Dublina, ale wielbiciele jego talentu aktorskiego również znajdą tu mnóstwo smaczków. Byrne na nowo przeżywa emocje towarzyszące pierwszym wizytom w kinie z babcią, które zaszczepiły w nim miłość do filmu i wpłynęły na jego późniejsze wybory zawodowe. Uchwycił on także urok teatrów amatorskich, które otworzyły przed nim świat pełen poczucia celu i przynależności. Jego pierwsze kroki w zawodowym aktorstwie, w tym rola w popularnej irlandzkiej operze mydlanej „The Riordans”, stały się podstawą do kilku wyśmienitych anegdot.

Choć Byrne współpracował z największymi nazwiskami sceny i ekranu, typowo teatralne anegdoty pojawiają się rzadko i służą głównie jako tło dla bardziej osobistych przemyśleń. Postać walijskiego aktora Richarda Burtona pojawia się przy okazji wspólnej pracy nad serialem „Wagner” w latach 80., co płynnie przechodzi w poruszającą refleksję Byrne’a nad irlandzką kulturą picia, jego własną chorobą alkoholową oraz blaskami i cieniami sławy.

Styl pisarski Byrne’a ma w sobie charakterystyczną irlandzką liryczność, a motyw przywoływania duchów budzi skojarzenia z twórczością Jamesa Joyce’a. Projekt dźwięku autorstwa Sinéad Diskin zanurza widzów w sugestywnej atmosferze dublińskich ulic i barów. Byrne, stojąc samotnie na niemal pustej scenie, jest dosłownie obramowany potrójną ramą obrazu zaprojektowaną przez Sinéad McKennę, a jego sylwetka majaczy w matowym, lustrzanym tle. Przez blisko dwie godziny (plus przerwa) Byrne udowadnia, że jest wirtuozem, a zarazem subtelnym gawędziarzem, łącząc humor z patosem oraz radość ze smutkiem w hipnotyzującej podróży przez wzloty i upadki swojej młodości.

Spektakl Gabriela Byrne’a „Walking with Ghosts” jest wystawiany w londyńskim Apollo Theatre do 17 września 2022 roku.