RECENSIE:- John and Jen, Union Theatre ✭✭✭✭

John and Jen

Union Theatre

12 september 2016

4 sterren

Boek Nu

Amerikanen houden van sentiment. Dat is een cliché dat vaak wordt aangehaald bij Amerikaans drama, en een factor die translaties van Amerikaans theater, TV of film naar de Britse markt vaak bemoeilijkt, waar men doorgaans een meer ironische, nuchtere levenshouding aanneemt. Dit speelt zeker mee bij de ontvangst van de vaak fraaie, elegant geschreven kamermusical die deze week in het Union Theatre te zien was. Het betrof een zesdaags bezoek van het fantasierijke jonge gezelschap uit Liverpool, MOD Theatricals, met hun intelligente en fijngevoelige productie van de musical voor twee personen van Andrew Lippa en Tom Greenwald. James Lacy en Sharon Byatt speelden al eerder de titelrollen in de soepele en boeiende regie van Sam Donovan – het debuut van MOD met een 'volwaardige' musical: deze was in mei van dit jaar te zien in het momenteel dakloze Lantern Theatre, en een groot deel van dat team is voor deze transfer behouden gebleven.

Lacy en Byatt zijn prachtig aan elkaar gewaagd en spelen met een synchroniciteit die op zich al een genot is. Hij is een begaafd acteur met een mooie stem en een uitstekend cv, waarin veel werk bij de Union te vinden is; Byatt is eveneens zeer ervaren, niet in de laatste plaats op de West End, met een onberispelijk heldere en subtiele frasering en voordracht. Donovans achtergrond ligt vooral in het teksttoneel, en hij heeft het werk dan ook echt als een drama benaderd: hij geniet echter zichtbaar van de meer 'showbizz'-momenten in het script. Het hoogtepunt van deze productie is de parodie op een tv-reality-chatshow, waarin de hoofdrolspelers even uit hun rol stappen, weg uit de verstikkende (en bijna gevangen zettende) huiselijke sfeer, om rollen aan te nemen met een bredere verbeeldingskracht.

Dit suggereert naar mijn mening een potentieel in dit werk dat de auteurs niet volledig lijken te hebben uitgebuit: wanneer de personages hun verhalen kunnen 'spelen', wanneer het publiek fysiek 'ziet' wat er met hen gebeurt, ontstaat er een sterke betrokkenheid bij hun levens. Aan de andere kant, wanneer ze ons alleen vertellen over gebeurtenissen die elders hebben plaatsgevonden met andere mensen die we nooit ontmoeten, is de dramatische impact een stuk minder. Aangezien het grootste deel van het stuk gewijd is aan het vertellen van een verhaal uit de tweede hand, blijft de emotionele temperatuur in de zaal over het algemeen lager dan gebruikelijk. Donovan injecteert elke scène met zoveel mogelijk specifieke dynamiek, maar er zijn veel momenten waarop hij lijkt te proberen actie te forceren vanuit fundamenteel statische situaties.

Daarbij komt de factor van Lippa's muziek en Greenwalds teksten (zij delen de credits voor het script). Beiden kunnen sprankelend, scherp, karaktervol en expressief zijn. Tegelijkertijd zijn er uitgebreide passages waarin ze vervallen in conventionele harmonische, ritmische en melodische patronen en tamelijk algemene teksten die de twee acteurs, die het hele drama moeten dragen, niet echt helpen. Het is volledig te danken aan James en Sharon dat we ons zo betrokken voelen bij wat er met John en Jen gebeurt, zelfs wanneer een groot deel van het materiaal waarmee ze moeten werken die taak niet eenvoudig of vanzelfsprekend maakt.

Ze worden ook fantastisch ondersteund door hun team: George Francis is een muzikaal leider met opmerkelijke capaciteiten, des te opvallender omdat hij het vak vrijwel volledig in de praktijk heeft geleerd na het verlaten van school op 16-jarige leeftijd. Zijn trio speelde de hele avond prachtig en zorgde ervoor dat de twee acteurs goed verstaanbaar bleven met behoud van een volledig dynamisch bereik. Dit werd mede mogelijk gemaakt door het ongebruikelijke gebruik van geluidsversterking in de Union, verzorgd door Thomas Evans. Sean Gibbons was verantwoordelijk voor het realistische decor en de kostuums, en Oliver Bush voor de schitterende belichting.

MOD Theatricals heeft zich uitstekend gepresenteerd tijdens hun eerste bezoek aan Londen. Ik weet zeker dat we in de toekomst meer van hen zullen horen. Houd ze dus in de gaten, en als hun naam ergens opduikt: niet twijfelen, gewoon boeken!

LEES MEER OVER HET UNION THEATRE