RECENSIE: One Million Tiny Plays About Britain, Jermyn Street Theatre ✭✭✭✭

Julian Eaves recenseert One Million Tiny Plays About Britain, nu te zien in het Jermyn Street Theatre, Londen.

Alec Nicholls en Emma Barclay in One Million Tiny Plays About Britain. Foto: Robert Workman One Million Tiny Plays About Britain Jermyn Street Theatre, Londen

4 Sterren

KOOP TICKETS

Dit is een schitterende herneming van de geprezen sketchshow van Craig Taylor: een bloemlezing van bijna honderd ultrakorte toneelstukjes — sommige duren een paar minuten, andere slechts een paar seconden. Het is een virtuoze showcase voor twee getalenteerde acteurs die alle rollen vertolken en in een oogwenk wisselen tussen leeftijden, genders en sociale klassen. We krijgen telkens een glimp te zien van gewone maar eigenzinnige levens.  De stukjes zijn, vooral in de eerste helft, voornamelijk korte komische sketches in de stijl van 'The Fast Show' of 'Victoria Wood... As Seen on TV'; na de pauze krijgt het geheel echter een beduidend serieuzere ondertoon, met fascinerend sterk en meeslepend schrijfwerk dat dieper graaft in de tragikomische levens van de Britten van nu.  Met een losse omlijsting in het thema van een bingo-avond en een decor vol warm kerstrood, vormt dit een passend alternatief voor het traditionele panto-aanbod dit seizoen.

Emma Barclay en Alec Nicholls in One Million Tiny Plays About Britain. Foto: Robert Workman

Van de twee acteurs onderscheidt relatieve nieuwkomer Emma Barclay zich onmiddellijk als een krachtig nieuw talent van wie we nog veel zullen horen.  Haar gezicht is opmerkelijk expressief en ze vangt elk nieuw personage met een bijna elektrische precisie, waarbij ze elk individu met enorme energie neerzet. Haar rol is dankbaarder geschreven dan de mannelijke tegenhanger — ze mag kinderen en bejaarden spelen en het publiek trakteren op een serenade op de banjo.  De andere speler, Alec Nicholls, heeft een lastigere taak met rollen die vaak dienend zijn aan de ander. Toch blinkt hij glorieus uit in het langste en meest serieuze stuk van de tweede akte — dat van een weduwnaar die worstelt met zijn eerste 'date' — en vindt hij in een briljante scène tientallen verschillende manieren om 'Ja' te zeggen.

Alec Nicholls en Emma Barclay. Foto: Robert Workman

De regie is in de kundige handen van een ander veelbelovend talent, Laura Keefe. Na als assistent bij de grootsten in het vak te hebben gewerkt, bouwt ze nu een indrukwekkende eigen carrière op met kwalitatief hoogstaand werk in gerenommeerde fringe- en off-West End theaters.  Nadat ze deze productie oorspronkelijk ontwikkelde bij de Watermill, brengt ze deze nu naar de favoriete fringe-locatie van de West End voor de feestdagen. Het is een perfect uitgebalanceerd tegenwicht voor het gangbare kerstvermaak.  Ze speelt behendig met de overgangen tussen het luchtige, het naturalistische à la Ayckbourn, het gespannen en zelfs het ontroerende, terwijl ze ook uitpakt bij de opening van de tweede akte met een flinke dosis interactie met het publiek.

Keefe's ontwerper voor dit project — onderdeel van een voortreffelijk creatief team — is Ceci Calf.  Calf, die pas vorig jaar afstudeerde, maakt hier diepe indruk met een flamboyant en zelfverzekerd ontwerp dat speelt met schaal en perspectief om de impact van het intieme podium te maximaliseren.  Het gebruik van balans en ritme in het decor is eersteklas en benut de karakteristieke eigenschappen van het Jermyn Street Theatre optimaal. Deze gelaagdheid zien we ook terug in de kostuums die over elkaar heen gedragen worden door de twee acteurs, die tussen elk 'stukje' door met een verbijsterende snelheid moeten omkleden en ondertussen decor en rekwisieten aanpassen om de volgende setting te creëren.  Bovenal is het ontwerp doordrenkt van een palet van rijke roodtinten en wat goudglans, wat de kerstsfeer versterkt.

Het lichtontwerp van Sherry Coenen en het geluid van Harry Linden Johnson werken perfect samen om de wisselingen tussen de scènes te markeren, waardoor een sterk kader ontstaat voor het soms ogenschijnlijk luchtige materiaal.  Het is niet voor niets dat het werk van Taylor, sinds het tien jaar geleden voor het eerst verscheen, wereldwijd succes oogst.  Het heeft wel iets weg van Bill Brysons 'Notes From A Small Island', maar dan met meer diepgang en pathos tussen alle glans en vrolijkheid door.  Serveer met glühwein en kerstkransjes voor een hartverwarmende traktatie tijdens de feestdagen.

Te zien tot 11 januari 2020