RECENSIE: Strategic Love Play, Mercury Theatre Colchester (Op tournee) ✭✭✭

Paul T Davies recenseert Strategic Love Play in het Mercury Theatre Colchester, gepresenteerd door Paines Plough als onderdeel van hun tournee.

Strategic Love Play Mercury Theatre, Colchester 30 september 2023 3 sterren Tour Website Gepresenteerd door het machtige Paines Plough, een koploper op het gebied van nieuw schrijfwerk. Het toneelstuk van Miriam Battye komt aan bij de Mercury als onderdeel van de tournee, beladen met vijfsterrenrecensies en een Fringe First uit Edinburgh. Een stel heeft elkaar naar rechts geswiped en ontmoet elkaar voor het eerst; zij zoekt naar de waarheid en maakt hem ongemakkelijk, hij voelt zich een beetje saai. Hun eerdere relaties passeren de revue aan de bartafel en alles lijkt gedoemd te mislukken. Toch blijven ze voor nog een drankje, en het stuk stelt de vraag wat we precies onder liefde verstaan en of de moderne samenleving en sociale media koppels zelfs bij hun eerste ontmoeting al uit elkaar hebben gedreven. De kracht van het stuk ligt in de dialogen, met een aantal gevatte oneliners, vooral in de eerste scène. De structuur vond ik echter wat zwak, en wellicht dat de hooggespannen verwachtingen het stuk een beetje parten speelden.

Dit doet niets af aan de vaardige cast: Archie Backhouse als de Man, die uit zijn tent wordt gelokt door de originaliteit van de vragen van zijn date; wanneer hij opkomt met een zak chips in zijn mond, ziet hij eruit als een kwetsbare pup. Letty Thomas als de Vrouw brengt ook haar kwetsbaarheid naar voren, waarbij haar pittige en directe houding haar pijn verbloemt.  Haar pessimisme doet me wel afvragen waarom ze er überhaupt aan begint, en de date begint zinloos aan te voelen, vooral wanneer het tempo na een sterke openingsscène inzakt. Het stuk bereikt een natuurlijk slot, maar gaat daarna toch verder de uitzichtloosheid in. Het inventieve decor van Rhys Jarman draait en licht op, en op een gelukkig moment wordt er pils uit een lampenkap in een glas geschonken. Hoewel dit uitstekende toneelbeelden oplevert, begon ik me af te vragen waar het allemaal toe diende. Als uiting van hun gevoelens is het prima, maar de meer surrealistische aspecten doen afbreuk aan het naturalisme van het werk; een statischere, realistische omgeving had het stuk beter gepast. Ik kreeg het gevoel dat de personages slechts doorgeefluiken van het script werden, waardoor ik mijn empathie voor hen verloor. Nogmaals, dit doet niets af aan de strakke regie van Katie Posner, en het stuk heeft veel aspecten die goed werken. Strategic Love Play On Tour