RECENZJA: Strategic Love Play, Mercury Theatre Colchester (W trasie) ✭✭✭

Paul T Davies recenzuje spektakl Strategic Love Play w Mercury Theatre Colchester u2013 przedstawienie zrealizowane przez zespu00f3u0142 Paines Plough w ramach trasy objazdowej.

Strategic Love Play, Mercury Theatre, Colchester, 30 wrzeu015bnia 2023 r., 3 gwiazdki Strona internetowa trasy Przywieziony przez su0142ynny zespu00f3u0142 Paines Plough u2013 prawdziwu0105 potu0119gu0119 w dziedzinie nowej dramaturgii u2013 tekst Miriam Battye trafia do Mercury Theatre w ramach ogu00f3lnokrajowego tournu00e9e, prosto z brytyjskiego festiwalu Fringe w Edynburgu, gdzie zdobyu0142 nagrodu011e Fringe First i mnu00f3stwo piu0119ciogwiazdkowych recenzji. Para gu0142u00f3wnych bohateru00f3w, po dopasowaniu w aplikacji, spotyka siu0119 po raz pierwszy w realu. Ona szuka prawdy, sprawiaju0105c, u017ce on czuje siu0119 skru0119powany; on uwau017ca siu0119 za nieco nudnego. Cienie ich poprzednich relacji towarzyszu0105 im przy barowym stoliku, a cau0142e spotkanie wydaje siu0119 z gu00f3ry skazane na porau017cku0119. Zostaju0105 jednak na kolejnego drinka, a sztuka poddaje pod dyskusju0119 to, co rozumiemy przez miu0142ou015bu0107 i czy wspu00f3u0142czesne spou0142eczeu0144stwo oraz media spou0142ecznou015bciowe nie oddalaju0105 od siebie ludzi, zanim ci na dobre siu0119 poznaju0105. Najwiu0119kszu0105 zaletu0105 sztuki su0105 dialogi, zwu0142aszcza bu0142yskotliwe riposty w pierwszej scenie. Moim zdaniem jednak struktura dramaturgiczna kuleje, a ciu0119u017car rozbudzonych oczekiwau0144 nieco przytu0142acza ostateczny efekt.

Nie umniejsza to w niczym umieju0119tnou015bciom obsady. Archie Backhouse jako On, kompletnie zaskoczony oryginalnymi pytaniami swojej partnerki, wygaduje siu0119 niezwykle przekonuju0105co, a gdy pojawia siu0119 z paczku0105 chipsu0142u00f3w w ustach, wyglu0105da niczym bezbronny szczeniak. Letty Thomas jako Ona ru00f3wnieu017c wydobywa kruchou015bu0107 swojej postaci, skrywając bu00f3l pod masku0105 zadziornou015bci i biezpou015bredniou015bci. Jej pesymizm sprawia jednak, u017ce zaczynam siu0119 zastanawiau0107, po co w ogu00f3le siu0119 stara, a samo spotkanie staje siu0119 nuu017cu0105ce, zwu0142aszcza gdy po mocnym otwarciu tempo gwau0142townie spada. Chou0107 sztuka dochodzi do naturalnego punktu kulminacyjnego, brnie dalej w stronu0119 beznadziei. Pomysu0142owa scenografia Rhysa Jarmana wiruje i rozbu0142yska u015bwiatu0142em, a w jednej z radosnych chwil lager leje siu0119 do szklanki prosto z abau017cura. Chou0107 tworzy to znakomite obrazy sceniczne, zaczu0105u0142em siu0119 zastanawiau0107 nad sensem tych zabiegu00f3w. Jako ekspresja uczuu0117 u2013 w porzu0105dku, jednak bardziej surrealistyczne aspekty odbieraju0105 dzieu0142u naturalizm. Bardziej statyczne, realistyczne otoczenie lepiej przysu0142uu017cyu0142oby siu0119 tej historii. Pod koniec miau0142em wrau017cenie, u017ce bohaterowie stali siu0119 jedynie przekau017anikami tekstu i przestau0142em z nimi empatyzowau0107. Raz jeszcze podkreu015blam, u017ce nie wynika to z reu017cyserii Katie Posner, ktu0142u00f3ra jest niezwykle sprawna, a sama sztuka ma wiele udanych elementu00f3w. Strategic Love Play w trasie