ELEŞTİRİ: Strategic Love Play, Mercury Theatre Colchester (Turnede) ✭✭✭

Paul T Davies, Paines Plough tarafından turne kapsamında Colchester Mercury Tiyatrosu'nda sahnelenen Strategic Love Play oyununu inceliyor.

Strategic Love Play Mercury Theatre, Colchester 30 Eylül 2023 3 Yıldız Turne Web Sitesi Yeni yazım eserlerin devi Paines Plough tarafından sunulan Miriam Battye’nin oyunu, Edinburgh'dan aldığı beş yıldızlı eleştiriler ve Fringe First ödülünün heyecanıyla turne kapsamında Mercury'ye konuk oluyor. Bir çift birbirini sağa kaydırıp ilk kez buluşuyor; kadın dürüstlük arayışıyla erkeği zor duruma düşürüyor, erkek ise kendini biraz sıradan hissediyor. Masadaki sohbetlerine eski ilişkilerinin gölgesi düşüyor ve her şey daha en baştan felakete mahkûm görünüyor. Ancak bir içki daha içmek için kalıyorlar; oyun aşkla ne kastettiğimizi, modern toplumun ve sosyal medyanın çiftleri daha ilk buluşmada birbirlerinden koparıp koparmadığını sorguluyor. Oyunun en güçlü yanı, özellikle ilk sahnede karşımıza çıkan nüktedan diyaloglar. Ancak kurguyu biraz zayıf buldum ve belki de beklentilerin yüksekliği oyunun etkisini biraz gölgeledi.

Bu durum, yetenekli oyuncu kadrosunun başarısından bir şey eksiltmiyor: Erkeği canlandıran Archie Backhouse, randevusundaki kadının sıra dışı soruları karşısında savunmasız kalıyor; ağzında bir paket cipsle içeri girdiğinde adeta savunmasız bir eniği andırıyor. Kadın rolündeki Letty Thomas da karakterin kırılganlığını ustalıkla yansıtıyor; hırçınlığı ve dobra tavrı aslında acısını gizleyen birer kılıf gibi. Kadının karamsarlığı, neden zahmet edip oraya geldiğini sorgulamanıza neden oluyor ve etkileyici açılış sahnesinden sonra tempo düştükçe buluşma anlamsızlaşmaya başlıyor. Oyun doğal bir sona ulaşıyor gibi görünse de, umutsuzluğun derinliklerine doğru ilerlemeye devam ediyor. Rhys Jarman’ın yaratıcı dekoru dönüyor ve ışıldıyor; hatta mutluluğun hissedildiği bir anda lamba siperliğinden bardağa bira boşalıyor. Bu durum görsel açıdan harika tablolar yaratsa da, tüm bunların amacını sorgulamaya başladım. Duyguların bir dışavurumu olarak kabul edilebilir ancak gerçeküstü yaklaşımlar eserin doğallığından çalıyor; daha durağan ve gerçekçi bir ortam oyuna daha çok yakışırdı. Bir noktadan sonra karakterlerin sadece senaryonun birer aracına dönüştüğünü hissettim ve onlara duyduğum empati azaldı. Yine de Katie Posner’ın titiz yönetimini ve oyunun başarılı olan pek çok yönünü takdir etmek gerek. Strategic Love Play Turnede