RECENSIE: The Oliviers In Concert, Royal Festival Hall ✭✭✭✭

The Oliviers in Concert Royal Festival Hall 26 januari 2016

4 Sterren

Foto's door Mark Allen/BBC

Veertig jaar is een eeuwigheid in de wereld van de musical. Toen de Olivier Awards in 1976 het levenslicht zagen (onder de vreselijke naam S.W.E.T Awards), was James Callaghan net aan de macht gekomen, had Brotherhood of Man zojuist het Eurovisie Songfestival gewonnen en bereikten de Sex Pistols hun beruchte hoogtepunt.

Het samenstellen van een concert met de grootste musicals van de afgelopen veertig jaar is dan ook geen sinecure. Dat was de uitdaging waar de organisatoren van de Olivier Awards voor stonden bij het opzetten van deze spectaculaire avond ter ere van de prijswinnaars van de afgelopen jaren.

In de schitterende ambiance van de Royal Festival Hall boog een sterrencast van musicallegendes zich over klassiekers van Sondheim, Lloyd Webber en Loesser, evenals over enkele minder bekende winnaars. Ter volledige transparantie: vorig jaar was ik betrokken bij de organisatie van de Olivier-uitreiking, maar inmiddels sta ik er buiten, waardoor ik van deze avond kon genieten met de blik van een kritische liefhebber.

Het BBC Concert Orchestra moet wel een van de beste ensembles van het Verenigd Koninkrijk zijn; hun sublieme begeleiding maakte van elk nummer een episch spektakel. Moedig, maar volkomen terecht, kregen ze twee instrumentale nummers om hun topklasse echt te laten schitteren. Er zijn weinig dingen mooier dan een orkest op volle kracht te horen – hun aanwezigheid tilde de avond ver boven het niveau van het gemiddelde musicalconcert uit.

Maria Friedman

In veel opzichten was de avond het domein van twee West End-oudgedienden: Maria Friedman and Michael Ball. Friedman was mederegisseur (samen met Tim Jackson) en zong daarnaast zinderende vertolkingen van 'Losing My Mind' uit Follies en 'Beauty and the Beast'. Ze beschikt nog steeds over een prachtige stem met een krachtige belt; het was fantastisch om haar weer op het podium te zien.

Ook Ball heeft nog niets van zijn oude glans verloren; zijn vertolking van 'All I Ask of You' met Scarlett Strallen was van wereldklasse. Hij ontving bovendien de grootste ovatie van de avond voor zijn versie van 'Stars' uit Les Misérables (hoewel een deel van mij stiekem hoopte dat hij nog één keer in de huid van zijn oorspronkelijke personage Marius zou kruipen voor 'Empty Chairs and Empty Tables'!).

Michael Ball en Scarlett Strallen. Foto: Mark Allan/BBC Twee sterren van de huidige generatie blonken ook uit met liedjes waarmee ze vorig jaar nog in de prijzen vielen. Katie Brayben zorgde voor een energieke start met de titelsong van Beautiful, terwijl John Dagleish het tweede deel opende met een melancholisch 'Waterloo Sunset' uit Sunny Afternoon. Ook scènes uit de huidige West End-producties van Jersey Boys and Matilda lieten zien hoe sterk het hedendaagse Londense theater is met nummers uit hun bekende repertoire.

De volgorde van de nummers was goed gekozen; de energie van 'A Chorus Line' zorgde voor een krachtige opening, 'Sit Down You’re Rocking the Boat' was een vreugdevolle uitsmijter van de eerste akte en Sondheims 'Our Time' zorgde voor een passend, sfeervol slot van de avond.

De Jersey Boys

Hoewel je nooit iedereen tevreden kunt stellen en de avond een sterke mix van oud en nieuw bood, waren sommige repertoirekeuzes wat opmerkelijk. Met zo'n enorme schat aan producties om uit te putten, was het vreemd om twee liedjes uit 'Sunday in the Park With George' te horen, zelfs met twee voormalige hoofdrolspelers in huis.

Daarnaast voelde het onwennig om Michael Ball een bewerkte versie van Tobias' 'Not While I’m Around' uit Sweeney Todd te horen zingen, zeker omdat Ball zelf zo’n magistrale Sweeney was. Het contrast was voor mij te groot, al maakte hij veel goed als een zeer overtuigende Javert uit Les Misérables later op de avond – een rol die hij overigens nooit op het toneel heeft gespeeld.

Een eervolle vermelding gaat naar het koor van de Guildford School of Acting; een groep getalenteerde jonge performers voor wie dit een unieke kans moet zijn geweest. Ze kwamen volledig tot hun recht tijdens de ouverture van Oklahoma, waar ze prachtige harmonieën toevoegden.

Omdat het vaak lastig is om repetities af te stemmen, zijn dit soort ad-hoc concerten soms wat rommelig, met gemiste cues en ongemakkelijke stiltes. Dit was echter een van de meest gepolijste evenementen die ik ooit heb gezien; als je niet beter wist, zou je denken dat het een voorstelling was die al weken liep in plaats van een eenmalig concert.

De afgelopen veertig jaar hebben de Olivier Awards het beste van het Londense kunsttalent bekroond. Dit jubileumconcert bracht grote sterren van vroeger en nu samen voor een waardig eerbetoon aan de Londonse musicalwereld.

Je kunt het concert tot 25 februari 2016 terugluisteren op de BBC-website

Bekijk hier ook de andere foto's van de avond.