RECENSIE: Other People's Money, Southwark Playhouse ✭✭✭

Julian Eaves recenseert Jerry Sterners toneelstuk Other People's Money, nu te zien in het Southwark Playhouse.

De cast van Other People's Money. Other People's Money Southwark Playhouse,

23 april 2019

3 Sterren

BOEK TICKETS

Het is de moeite waard om deze ondernemende herneming te zien van Jerry Sterners dertig jaar oude Broadway-succes. Het stuk over een roofzuchtige overnamestrijd in de VS draait om de centrale, dominerende rol van Lawrence Garfinkle – een personage dat grotendeels een reflectie is van Sterner zelf en zijn ervaringen in de vastgoedwereld met (het aanschouwen van?) gewetenloze kapitalistische sprinkhaanbeleggers. Dit was zijn eerste grote succes en het is een knappe prestatie. Er valt veel te genieten van de vlijmscherpe dialogen, de strakke plot en de gelikte productie van het regie- en productieteam Katherine Farmer en Paul O'Leary. Sterner heeft echter een stuk geschreven dat valt of staat bij de vertolking van de dynamische, dwingende hoofdrol: hier wordt deze tot in de puntjes en met een heerlijk venijn gespeeld door de fantastische Rob Locke. Net als de rol van Mephistopheles in Marlowe's 'Doctor Faustus' is híj de belangrijkste reden om te gaan kijken. Natuurlijk zijn er genoeg andere goede acteurs bij betrokken, maar de schrijver geeft hen simpelweg niet dezelfde kansen die hij deze schavuit in overvloed toebedeelt.

Mark Rose als William Coles in Other People's Money.

Dat wil niet zeggen dat deze productie niet probeert de balans te herstellen. Integendeel, men doet een verwoede poging. Vanaf het moment dat je de zaal binnenstapt in de traverse-opstelling (publiek aan weerszijden), roept het decor van Emily Leonard een stedelijke sfeer op die bijna aan 'West Side Story' doet denken. Leonard verzorgde ook de kostuums (zeer passend bij de tijd) en de vormgeving. De Little-zaal biedt ondanks de bescheiden afmetingen wederom een opmerkelijk frisse en meeslepende wereld. Zodra de actie begint, doet dat ook het glamoureuze en dramatische lichtplan van Sam Waddington, die met zijn gebruikelijke bravoure effecten laat versmelten op een set waar verder bijna twee uur lang niets verandert. En John Leonard zorgt voor passend en fijngevoelig geluid, vaak met grote discretie en subtiliteit, waardoor we voortdurend geprikkeld blijven.

Amy Burke als Kate Sullivan en Michael Brandon als Jorgy in Other People's Money.

De overige castingkeuzes zijn interessant. Michael Brandon is een sterke keuze voor de rol van de eigenaar van de wat kwijnende Wire and Cable Company uit Rhode Island (waar Garfinkle zijn zinnen op heeft gezet). In zijn toespraken verwijst hij naar Harry Truman, en veel aan hem doet denken aan de late jaren veertig. Aan zijn zijde staat Mark Rose als adjunct/financieel directeur William Coles. Hij begint als verteller, maar krijgt structureel niet de ruimte om die rol de hele tijd vast te houden: hij richt zich tot ons, maar spreekt ons niet anders toe dan de andere personages, waardoor er vreemd genoeg niet echt een band ontstaat. (Aan de andere kant: wanneer Locke ons een inkijkje geeft in zijn ondeugende brein, verlangen we alleen maar naar meer!)

Rob Locke als Lawrence Garfinkle in Other People's Money.

Er zijn nog twee deelnemers aan dit drama. De bedrijfssecretaresse, Bea Sullivan, die door Lin Blakley wordt neergezet als een pittige, monter verschijning vol fut en levendigheid: toch klinken haar woorden meer als de stugge Yankee Mary Wickes (om even terug te keren naar het Truman-tijdperk: ze heeft meer dan een 'zwak' voor de baas). Vreemd genoeg lijkt ze veel meer één met haar rol wanneer ze een meer hautaine, kille en afstandelijke minachting voor Garfinkle aanneemt. De familiekring wordt nog nauwer gesloten door de plotselinge komst van de dochter van de secretaresse, bedrijfsjurist Kate (een slimme manier om alles uit een kleine castlijst te halen), met kille strengheid gespeeld door de in een grijs mantelpak gehulde en strak in de lak zittende Amy Burke. Burke heeft de zwaarste taak om ons te overtuigen van haar uiteindelijke twist – die ik in ieder geval totaal niet zag aankomen – en er zijn nog tal van andere persoonlijke plotwendingen die uit de monden van deze praatgrage eilandbewoners rollen en die eveneens verrasten.

Maar dit zijn slechts details. Kortom, dit is een ijzersterk drama van iemand die veel snedige en rake dingen te zeggen had over de rol van geld in ons leven. Dat het stuk minder goed slaagt in het ontleden van hoe wij als mens functioneren in een wereld die door geld wordt beheerst, is slechts een half probleem. De rest werkt uitstekend.

Tot 23 mei 2019

BOEK TICKETS VOOR OTHER PEOPLE'S MONEY