Het Sondheim Theatre (voorheen The Queen’s Theatre) opende zijn deuren op 8 oktober 1907. De openingsvoorstelling, de komedie Sugar Bowl, flopte na slechts 36 opvoeringen en ook de daaropvolgende producties waren weinig succesvol. In 1909 kreeg het theater een nieuwe eigenaar en in 1914 werd met Potash and Perlmutter eindelijk de eerste grote hit gescoord. De jaren 20 stonden in het teken van spraakmakende producties zoals The Fanatics en The Trial of Mary Dugan (waarbij de zaal werd omgebouwd tot rechtbank), evenals het West End-debuut van John Mills in Hamlet. Het theater bleef succesvolle stukken presenteren — waaronder een theaterseizoen onder leiding van John Gielgud in 1937 — totdat het gebouw in 1940 zwaar getroffen werd tijdens een Duits bombardement. De lobby werd volledig verwoest en het theater bleef twintig jaar gesloten voor herstelwerkzaamheden. De jaren 60 en 70 brachten legendarische producties voort, zoals A Suite of Three Keys (het laatste podiumoptreden van Noel Coward), de Europese première van The Odd Couple, The Card, The Old Country en The Dresser. In 1982 verhuisde de productie Another Country naar het theater, met een cast waarin destijds grote namen als Kenneth Branagh, Daniel Day-Lewis, Colin Firth en Rupert Everett schitterden. Sinds 2004 is het theater de thuishaven van Les Misérables, nadat de musical overkwam van het Palace Theatre na een reeks van 18 jaar. In 2019 verhuisde Les Misérables tijdelijk naar het nabijgelegen Gielgud Theatre voor een concertversie met een sterrencast, zodat het theater grondig gerenoveerd kon worden. Tijdens deze periode kondigde eigenaar Delfont Mackintosh aan dat het gebouw herdoopt zou worden tot het Sondheim Theatre, als eerbetoon aan de legendarische Broadway-componist Stephen Sondheim. In december 2019 ging een volledig nieuwe productie van Les Misérables in première, ter vervanging van de bekroonde originele RSC-enscenering van Trevor Nunn en John Caird.