Od 1999 roku

Wiarygodne wiadomości i recenzje

26

lata

To, co najlepsze w brytyjskim teatrze

Oficjalne bilety

Wybierz miejsca

Od 1999 roku

Wiarygodne wiadomości i recenzje

26

lata

To, co najlepsze w brytyjskim teatrze

Oficjalne bilety

Wybierz miejsca

  • Od 1999 roku

    Wiarygodne wiadomości i recenzje

  • 26

    lata

    To, co najlepsze w brytyjskim teatrze

  • Oficjalne bilety

  • Wybierz miejsca

RECENZJA: Hell Yes I'm Tough Enough, Park Theatre ✭✭✭✭

Opublikowano

Autor:

julianeaves

Share

Julian Eaves ocenia sztuku0119 Bena Aldertona pt. Hell Yes I'm Tough Enough, obecnie wystawianu0105 w Park Theatre.

Obsada spektaklu Hell Yes I'm Tough Enough. Zdju0119cie: Robert Workman Hell Yes I'm Tough Enough Park Theatre 4 gwiazdki Zarezerwuj bilety Od czasu do czasu pojawia siu0119 spektakl niemal idealny, a widownia czuje, u017ce mou017ce po prostu usiu0105u015bu0107 i cieszyu0107 siu0119 wspaniau0142ym widowiskiem, w ktu00f3rym wszystko dziau0142a jak naleu017cy.  I wu0142au015bnie to udaje siu0119 osiu0105gnu0105u0107 w pierwszym akcie sztuki mu0142odego aktora i dramaturga Bena Aldertona.  Co prawda otwarcie spektaklu nie doru00f3wnuje reszcie u2013 i nie do kou0144ca rozumiem jego cel: przypomina to raczej wprawku0119 ku00f3u0142ka teatralnego niu017c spu00f3jnu0105, napiu0119tu0105 i bu0142yskotliwu0105 akcju0119, ktu00f3ra nastu0119puje pu00f3u017aniej.  Jednak potem otrzymujemy trzymaju0105cu0105 w napiu0119ciu, ciu0105gle zaskakuju0105cu0105 i wciu0105gaju0105cu0105 historiu0119 o brudnych gierkach na najwyu017cszych szczeblach brytyjskiej polityki.  Innymi su0142owy: sztuku0119, w ktu00f3rej kau017cdy z nas odnajdzie cou015b znajomego. Annie Tyson i Ben Alderton. Zdju0119cie: Robert Workman Faktem jest, u017ce potrzeba chwili, by oswoiu0107 siu0119 z realiami czasowymi: jak to czu0119sto bywa z dramatem satyrycznym, droga tego tekstu na deskach teatru zaju0119u0142a chyba wiecznou015bu0107.  Przez to ostrze satyry jest nieco stu0119pione, bo odnosi siu0119 do wydarzeu0144 sprzed 2-3 lat.  Jest to jednak grzech, ktu00f3ry u0142atwo wybaczyu0107, gdy tylko zanurzymy siu0119 w szalonej wizji (ru00f3wnie szalonej?) polityki w Westminsterze, jaku0105 tu zaserwowano. Alderton napisau0142 dla siebie genialnu0105 rolu0119 sobowtu00f3ra Davida Camerona, u201eDaveu2019a Carterau201d: odrau017caju0105cego, szowinistycznego potwora, ktu00f3ry zdaje siu0119 stylizowau0107 na Kanye Westa (o ile siu0119 orientuju0119 u2013 muszu0119 przyznau0107, u017ce nie jestem ekspertem w tej dziedzinie).  Jego stu0142amszonym pomocnikiem jest u017cau0142osny u201eNick Cloggu201d (gra su0142u00f3w od Nicka Clegga) w interpretacji Jamesa Bryanta.  Opozycja u2013 o ile mou017cna ju0105 tak nazwau0107 u2013 skupia siu0119 woku00f3u0142 u201eNeda Contrabandau201d granego przez Bena Hooda.  Galeriu0119 postaci uzupeu0142niaju0105 Michael Edwards jako u201eWillu201d, Cassandra Hercules jako budzu0105ca respekt u201eSharon Slaughteru201d, przedziwny, niemal tolkienowski u201eCorbzu201d Edwarda Halsteda oraz bardziej urzu0119dowa u201ePoppyu201d Venice Van Someren, a taku017ce Mikhail Sen jako u201ePatricku201d i Annie Tyson w roli u201eGlynissu201d.  Alderton utrzymuje te postaci w nieustannym ruchu, kau017cu0105c im wykrzykiwau0107 cau0142y katalog haseu0142, ktu00f3re na papierze (czytau0142em scenariusz wydany jako program przez Playdead Press jeszcze przed spektaklem) nie wydaju0105 siu0119 szczegu00f3lnie interesuju0105ce, a jednak w psychotycznie dynamicznej reu017cyserii Rolanda Reynoldsa nabieraju0105 ogromnej mocy i fascynuju0105. Michael Edwards i Ben Hood. Zdju0119cie: Robert Workman Scenografia Isabelli Van Braeckel jest bez zarzutu: to stylowy, nowoczesny wglu0105d w gabinety, w ktu00f3rych zapadaju0105 kluczowe decyzje.  Alex Hopkins ou015bwietla ju0105 z nienachalnu0105 prostotu0105, a Julian Starr dopeu0142nia cau0142ou015bu0107 gu0142ou015bnu0105, peu0142nu0105 pychy oprawu0105 du017awiu0119kowu0105, ktu00f3ra przywodzi na myu015bl najgorsze ekscesy z programu00f3w takich jak u201eBrass Eyeu201d czy u201eThe Thick Of Itu201d.  Nowoczesnu0105 oprawu0119 muzycznu0105 przygotowau0142 Lewis Daniel.  To znakomity pakiet, gdy wszystko wspu00f3u0142gra ze sobu0105. Co dziwne, w drugiej pou0142owie u2013 po poczu0105tkowo figlarnej i uroczej scenie, w ktu00f3rej Clogg bawi siu0119 modelami samolotu00f3w u2013 nastu0119puje wyrau017any spadek tempa.  Sztuka zbacza w stronu0119 du0142ugich monologu00f3w, ktu00f3rym brakuje tej samej lekkou015bci i pomysu0142owou015bci, co w pierwszym akcie.  Szkoda, bo wczeu015bniej zabawa byu0142a przednia.  Niemniej jednak, dobre wrau017cenie z pierwszej czu0119u015bci pozostaje i sprawia, u017ce wychodzi siu0119 z teatru z energiu0105 i uu015bmiechem na twarzy.  A ile rzeczy we wspu00f3u0142czesnej brytyjskiej polityce potrafi to sprawiu0107?

ZAREZERWUJ BILETY NA SPEKTAKL HELL YES I'M TOUGH ENOUGH

Udostępnij artykuł:

Udostępnij artykuł:

Najlepsze wieści z brytyjskich teatrów prosto do Twojej skrzynki – zapisz się na nasz newsletter

Zyskaj pierwszeństwo w zakupie najlepszych biletów, dostęp do ofert specjalnych i najświeższe wieści prosto z West Endu.

Możesz wypisać się w dowolnym momencie. Polityka prywatności

OBSERWUJ NAS