RECENZJA: Matt Doyle, The Seth Rudetsky Online Concert Series ✭✭✭

Julian Eaves recenzuje wystu0119p Matta Doyle'a u2013 gou015bcia najnowszego odcinka cyklu koncertu00f3w online Setha Rudetsky'ego.

Matt Doyle Matt Doyle i Seth Rudetsky

The Seth Online Concert Series

3 gwiazdki

Dowiedz siu0119 wiu0119cej

Wieczu00f3r otworzyu0142o ciepu0142e, wibruju00f2ce wykonanie acapella ballad 'It All Fades Away' Jasona Roberta Browna z sielankowego musicalu 'Co siu0119 wydarzyu0142o w Madison County'. Doyle dysponuje atrakcyjnym, komercyjnym gu0142osem (ostry drugi tenor) z lekku0105 tendencju0105 do nosowego brzmienia w gu00f3rnych rejestrach. Jest przy tym niezwykle gadatliwy i chu0119tnie dzieli siu0119 anegdotami zza kulis. Ma w sobie teu017c cou015b zawadiackiego, co sprawia, u017ce jego kalkuluju0105ce spojrzenie bu0142yska to w jednu0105, to w drugu0105 stronu0119 u2013 momentami mou017cna odnieu015bu0107 wrau017cenie, u017ce zaraz wysunie rozdwojony ju0119zyk.

Jakkolwiek by nie byu0142o, jedna z jego opowieu015bci dotyczyu0142a prawdziwego talentu: Ryana Scotta Olivera i jego 'Jasper in Deadland', przy ktu00f3rym Doyle pracowau0142 (dla niewtajemniczonych u2013 to kolejna wariacja na temat greckich bogu00f3w w u015bwiecie podziemnym, a trzeba przyznau0107, u017ce ostatnio mamy prawdziwy wysyp takich produkcji). Z tego tytuu0142u usu0142yszeliu015bmy 'Stroke by Stroke' u2013 utwu00f3r idealnie dopasowany do lekkiego, popowego gu0142osu Doyle'a, chou0107 zdaje siu0119 on wymagau0107 nieco mocniejszego, stadionowego uderzenia.

Z jednego ogranygo tematu przeszliu015bmy do drugiego: musicalu o superbohaterach i gu0142u00f3wnej postaci, ktu00f3ra pragnie... latau0107 ('Fly')! Kolejna porcja sprawnych technicznie wokali w wykonaniu naszego gou015bcia. Intonacja byu0142a tu pewniejsza (wczeu015bniejsze numery cierpiau0142y na drobne nieczystou015bci). Z kolei 'One Song Glory' z 'Rent' Jonathana Larsona brzmiau0142o bardzo solidnie i poprawnie. Nastu0119pnie wkroczyliu015bmy w u015bwiat 'Przebudzenia wiosny' (Duncan Sheik i Steven Sater): 'All That's Known' to typowa dla tego nurtu, peu0142na egzystencjalnego lu0119ku podru00f3u017c przez nierozwiu0105zane emocje udru0119czonego Melchiora.

Osobliwe w tych spektaklach jest to, u017ce chou0107 wymagaju0105 one od wykonawcy gigantycznego ładunku emocjonalnego i su0105 traktowane przez fanu00f3w niemal jak u015bwiu0119te ksiu0119gi, to gdy artyu015bci o nich opowiadaju0105, czu0119sto robiu0105 to z lekcewau017cu0105cu0105 nonszalancju0105. Z kau017cdym kolejnym utworem to wrau017cenie siu0119 potu0119guje, a su0142uchacz zostaje z myu015blu0105: u201eSkoro dla ciebie nie jest to wau017cne, to dlaczego miau0142oby byu0107 dla mnie?u201d. Nie pomagaju0105 teu017c przerywniki w stylu u201eOch, UWIELBIAM tu0119 piosenku0119!u201d. Ilekrou0107 artysta tak mu00f3wi, zawsze chcu0119 wiedzieu0107... DLACZEGO? (Szkoda, u017ce rzadko potrafiu0105 to wyjasniu0107.)

Nieco wiu0119cej powagi wniosu0142o rapsodyczne 'Joanna' Sondheima ze 'Sweeneya Todda'. Tutaj jednak oddechowy, nieco u015dru0119czny gu0142os Doyle'a nie do kou0144ca radziu0142 sobie z du0142ugimi liniami legato, ktu00f3re wymagaju0105 solidnego podparcia i kontroli. Warto jednak pamiu0119tau0107, u017ce Doyle u015bpiewau0142 to w Off-Broadwayowskiej wersji immersyjnej produkcji Tooting Arts Club. Widziau0142em ten spektakl na Shaftesbury Avenue u2013 byu0142 tak intymny, u017ce mou017cna tam byu0142o uju015bu0107 na sucho z kau017cdu0105 zbrodniu0105.

Seth Rudetsky

Problemy z oddechem i spina gu0142osowa wru00f3ciu0142y w 'Something's Comin'' z 'West Side Story' (gdzie Sondheim odpowiadau0142 tylko za teksty, muzyka wyszu0142a spod piu00f3ra Bernsteina). Powru00f3t do klimatu00f3w popowych nastu0105piu0142 dziu0119ki piosenkom Hughiego Lewisa wykorzystanym w scenicznym 'Wolnym dniu Ferrisa Buellera'. Doyle zau015bpiewau0142 'If This Is It' z polotem i klarownou015bciu0105, idealnie oddaju0105c porywczy narcyzm mu0142odou015bci, ktu00f3ry jest esencju0105 rocka.

Jednak fakt, u017ce wiu0119kszou015bu0107 repertuaru jest juu017c mocno zgrana, w pou0142u0105czeniu z formatem autobiograficznej gawu0119dy peu0142nej plotek i wspomnieu0144, sprawiu0142, u017ce z koncertu stopniowo ulatywau0142a energia. Doyle wykonau0142 'Being Alive' z musicalu 'Company' (trzeci raz Sondheim) schludnie i z nienagannu0105 dykcju0105, ale jego gu0142os najlepiej brzmi w mau0142ych salach przy samym pianinie.

Akurat Seth Rudetsky, kierownik muzyczny, potrafi sprawiu0142, u017ce pianino brzmi jak cau0142y zespu00f3u0142. W kolejnym punkcie programu usu0142yszeliu015bmy 'I Believe' z 'Ksiu0119gi Mormona' (parodiu0119 'I Have Confidence' z 'Du017awiu0119ku00f3w muzyki'), co stanowiu0142o gu00f3rnu0105, dou015bu0107 ryzykownu0105 granicu0119 mou017cliwou015bci Matta. Udau0142o mu siu0119 przez to przebrnu0105u0107 u2013 ledwo u2014 ale trudno sobie wyobraziu0107, jak dawau0142by radu0119, u015bpiewaju0105c to osiem razy w tygodniu.

Na szczu0119u015bcie nastu0105piu0142a miu0142a zamiana klimatu na 'To Make You Feel My Love' Boba名 Dylana (ulubionu0105 piosenku0119 jego babci). Zostau0142a ona zau015bpiewana su0142odko i z wyczuciem. Potem wru00f3ciliu015bmy do musicalowych klasyku00f3w: 'I Got' z 'Hair' (Ragni, Rado, MacDermot) wypadu0142o bardzo przyzwoicie i dynamicznie.

Podsumowuju0105c, to byu0142o dziewiu0119u0107dziesiu0105t minut peu0142nych u015bwietnych numeru00f3w, ale same piosenki nie czyniu0105 recitalu w peu0142ni satysfakcjonuju0105cym, gdy brakuje mu solidniejszej oprawy i gu0142u0119bi.