Noel Coward Theatre zainaugurował swoją działalność 12 marca 1903 roku jako New Theatre, wystawiając premierowy spektakl „Rosemary”. Na scenie wystąpił wówczas sam fundator gmachu, Charles Wyndham. To właśnie tutaj w 1920 roku odbyła się premiera sztuki „I’ll Leave It to You” – debiutu dramaturgicznego Noela Cowarda. Lata 20. i 30. XX wieku upłynęły pod znakiem wielkich nazwisk, głównie za sprawą legendarnych inscenizacji z udziałem Johna Gielguda. W jego słynnym „Hamlecie” wystąpili Jessica Tandy oraz młody Alec Guinness, a w „Romeo i Julii” partnerowali mu Peggy Ashcroft, Edith Evans i Laurence Olivier. W czasie nalotów na Londyn (The Blitz) budynek stał się tymczasową siedzibą zespołów Old Vic oraz Sadler's Wells, których własne teatry zostały zniszczone w bombardowaniach. Artyści gościli tu aż do lat 50., kiedy to odbudowano ich macierzyste sceny. Kolejnym przełomem był 30 czerwca 1960 roku – wówczas premierę miał musical „Oliver!” Lionela Barta, który stał się gigantycznym sukcesem, zaliczając 2618 przedstawień. Druga połowa stulecia przyciągnęła na West End kolejne gwiazdy. Występowali tu m.in. Judi Dench, Roger Rees i Donald Sinden w „London Assurance” (1974), Trevor Eve w „Dzieciach gorszego boga” (1981) oraz Helen Mirren i John Hurt w „Miesiącu na wsi” (1994). Przez pewien czas wyłączne prawo do wystawiania tu swoich londyńskich sezonów tragedii miała Royal Shakespeare Company (w sezonie 2004/05 pokazano m.in. „Hamleta”, „Makbeta” i „Króla Leara”). W 2005 roku teatr przeszedł w ręce Delfont Mackintosh Limited. Po gruntownym remoncie, 1 czerwca 2006 roku, obiekt oficjalnie przemianowano na Noel Coward Theatre, celebrując to wydarzenie londyńską premierą musicalu „Avenue Q”.