ELEŞTİRİ: Dead Funny, Vaudeville Theatre ✭✭✭✭

Katherine Parkinson (Eleanor), Steve Pemberton (Brian), Rufus Jones (Richard), Ralf Little (Nick) ve Emily Berrington (Lisa). Fotoğraf: Alastair Muir Dead Funny

Vaudeville Tiyatrosu

4 Kasım 2016

4 Yıldız

Bilet Al

Oyununa "Dead Funny" adını veren her yazar çıtayı çok yükseğe koymuş demektir. Neyse ki Terry Johnson’ın rejisi, David Haig ve Zoe Wannamaker’a övgüler getirdiği o ilk başarısından yirmi yıl sonra bile hala son derece komik ve canlı.

Mutsuz ve huysuz Richard (Rufus Jones), bıkkın eşi Ellie (Katherine Parkinson) ile buz gibi bir ilişki sürdürmektedir. Kadın çocuk sahibi olmak isterken, Richard ise dernek arkadaşı Nick’in eşi Lisa ile çok daha yakından ilgilenmektedir.

Richard’ın sıkıntısını dışarı vurabildiği tek mecra, hayata gözlerini yummuş favori komedyenlerini anmak için toplanan "Dead Funny Cemiyeti"dir. Oyun, Benny Hill onuruna bir araya geldikleri bir akşamda geçer ancak gece çok farklı ve karanlık bir yöne evrilir.

Dead Funny üyeleri, kendi hayatlarının giderek bir fars ve komediye dönüştüğünün farkına varmadan, sorunlarını maskelemek için kendilerini mizaha vururlar. Kinayeli Ellie'yi mizah duygusu olmamakla suçlayıp dışlarlar; oysa Ellie’nin, o klişe ve ısıtıp ısıtıp sunulan skeçlerden çok daha komik olduğu gerçeğine kördürler.

Katherine Parkinson (Eleanor) ve Steve Pemberton (Brian). Fotoğraf: Grace Wordsworth

Johnson’ın metni, ışık ve gölge arasında sık ve pürüzsüz geçişler yapan, ustalıkla örülmüş karmaşık bir yapıya sahip. Şakalar tam yerinde ve zamanlaması kusursuz; Richard ve Ellie arasındaki diyalogların çoğu ise insanın içini sızlatacak kadar hüzünlü.

Birçok yönden işleyen, harika yazılmış bir oyun bu; peki neden beşinci yıldızı almadı? Dead Funny ekibinin bıkıp usanmadan tekrarladığı bazı Benny Hill esprileri, özellikle de Çinli skeci bugün pek de iyi tınlamıyor. Bu durum kuşkusuz Johnson’ın hatası değil ama bu "klasik" skeçlerin sıralandığı sahnelerin, ironik bir şekilde oyunun geri kalanından çok daha az komik kalmasına neden oluyor.

Katherine Parkinson (Eleanor), Steve Pemberton (Brian), Rufus Jones (Richard), Emily Berrington (Lisa) ve Ralf Little (Nick). Fotoğraf: Alastair Muir

Gösterinin tartışmasız yıldızı Ellie rolünde Katherine Parkinson. Sevgisiz evliliğinin yarattığı yıkım ve kocasının trajikomik kulübünün verdiği azapla boğuşan Parkinson, hınç ve hüznü, müthiş bir komedi zamanlamasıyla birleştirerek büyüleyici bir performans sergiliyor. En iyi repliklerin çoğu ona ait olsa da, bu yetenekli komedyenin sergilediği gerçek bir virtüözlük örneği.

Rufus Jones, asık suratlı Richard karakterinde eğlenceli bir kasvet sunarken; Ralf Little ve Emily Berrington, Nick ve Lisa çifti olarak tatlı ve karizmatik bir ikili oluşturuyorlar. Steve Pemberton ise (pek de) gizli olmayan eşcinsel Brian rolünde şaşırtıcı derecede sevecen ve etkileyici; oyunun karanlık anlarına ihtiyacı olan hafifliği ustalıkla katıyor.

Johnson kendi metnini yönetiyor; zamanlama duygusu ve tempo tam kıvamında, her ne kadar final büyük bir hazırlığın ardından biraz sönük kalsa da. Bu ufak tefek pürüzlere rağmen, Dead Funny, mizah sanatına saygı duruşu niteliğinde muazzam bir eser ve isminin hakkını fazlasıyla veriyor.

VAUDEVILLE TIYATROSU'NDAKİ DEAD FUNNY İÇİN BİLET ALIN