ELEŞTİRİ: I Love You, You're Perfect, Now Change, Arts Theatre ✭✭✭✭✭

Seni Seviyorum, Mükemmelsin, Şimdi Değiş

Arts Theatre

15 Ağustos 2016 Pazartesi

5 Yıldız

Şu an Arts Theatre West End'de sergilenen muhteşem American Idiot UK yapımı da dahil olmak üzere, son dönemin bir dizi başarılı işine imza atan yapımcılar Louis Hartshorn ve BB Hook olmasaydı ne yapardık? Fırsatları kaçırmayı sevmeyen bu ikili, American Idiot'ın izin günü olan Pazartesi akşamını boş geçmedi. Dün gece geçen yaz Above the Arts'ta sahnelenen hit oyunun ana sahne prömiyeriyle karşımızdaydılar. 20'li yaşlardaki ilk randevulardan, hayatın son demlerindeki flörtleşmelere kadar aşkın her halini anlatan bu zeki, melodik ve dokunaklı revü tam bir seyir zevki sunuyor. Joe DiPietro'nun en başarılı kaleminden çıkan metin ve şarkı sözleri, sınırsız yaratıcılığa sahip Jimmy Roberts'ın güçlü besteleriyle birleşince ortaya dört kişilik kadronun her anını değerlendiren harika bir iş çıkmış. Evet, bu gerçekten muazzam bir şov: Daha önce 16 kişilik (8 kadın, 8 erkek oyuncunun koro ve solo anları paylaştığı, çok sayıda kostüm ve dekorun kullanıldığı) çok daha büyük bir yapımını izlemiştim. Ancak burada, oyunun orijinal dört kişilik formatını; sadece dört sandalye, bir kanepe ve hızlıca değişen birkaç kostümle izledik.

İşte Hartshorn - Hook Productions'ın asıl zaferi de burada yatıyor: Şirket, kelimenin tam anlamıyla bir 'yıldızlar geçidi' kadrosu kurmuş. Julie Atherton, Gina Beck, Samuel J. Holmes ve Simon Lipkin, bir revü için kurulabilecek hayal takımı gibi. Her biri, anlamlı ve önemli bir mesaj ileten, anında tanınan ve unutulmaz karakterleri büyük bir içgörü, özgünlük ve asaletle canlandırıyor.

Bu süreçte, kadroya en büyük desteği prodüksiyonun odağını asla bozmadan oyunculara geniş bir alan tanıyan dahi yönetmen Kirk Jameson ve koreograf Sam Spencer-Lane vermiş. Scott Hayes (nam-ı diğer #ScottMorgan) yönetimindeki iki kişilik orkestra, sahnedeki o zaman zaman çılgınca ama muhteşem karmaşaya kusursuz bir uyumla eşlik etti. Bir revünün seyirciyle bağ kurması için o kendiliğindenlik hissine ihtiyacı vardır ve bu ekip, her bir ana anı nasıl taze ve canlı tutacağını çok iyi biliyor. Hepsi işinin ehli ve sahnede doğaçlamanın sınırlarını zorlayan birer usta gibi hareket ediyorlar; metin üzerindeki cesur yorumları seyirciyi adeta mest ediyor. Bu performansçılar, sergiledikleri oyunu 'ensesinden yakalayıp' belki kendilerinin bile öngöremediği yerlere götürebilme yetenekleriyle savaş sonrası dönemin o büyük revü sanatçılarının geleneğini yaşatıyorlar. Bu değişken ve canlı yapı seyirci tarafından çok sevilse de (bazılarını endişelendirse de), böyle bir çılgınlık olmasaydı tiyatro çok daha az eğlenceli olurdu. Tüm bu parçaların toplamı, bulunması zor bir tiyatro büyüsü yaratıyor. Oyun sonunda seyirciler aldıkları biletin karşılığını alıp almadıklarını sorduklarında; duyduğum tek yanıt gür bir 'EVET!' oldu.

Böylesine iyi bir metin ve müzik, bu kadar sade ama işlevsel bir dekor ve muazzam kalitede sanatçılarla birleşince; iki buçuk saat boyunca ya çok iyi bir partideymişsiniz ya da dev binalı bir West End şovu izliyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. Oyuncular, kahkahaları ve tanıdık duygulara verdikleri tepkileri kapalı gişe tiyatro salonunda yankılanan seyirciyle güçlü bir bağ kurdu. Orada olduğumuz için çok ama çok şanslıydık ve geçirdiğimiz bu güzel vakti hep hatırlayacağız. Tebrikler Hartshorn - Hook Productions: Tiyatro büyüsünün nasıl yapıldığını gerçekten biliyorsunuz.

Fotoğraflar: Piers Foley Photography