ELEŞTİRİ: Mood Music, Old Vic Tiyatrosu ✭✭✭✭

Mark Ludmon, Joe Penhall'un Old Vic Tiyatrosu'ndaki yeni oyunu Mood Music'i inceliyor

Mood Music oyununda Ben Chaplin (Bernard) ve Seána Kerslake (Kat). Fotoğraf: Manuel Harlan Mood Music Old Vic Tiyatrosu

4 Mayıs 2018

Dört yıldız

Bilet Alın

Yeni bir oyunun sergilendiği performans ile provalar sırasında basılan metni karşılaştıran herkes, yönetmenler, dramaturglar ve oyuncular işin içine girdiğinde bir yazarın eserinin ne kadar gelişebileceğini bilir. Sahneler kaybolabilir, replikler değiştirilebilir ve finaller farklılaşabilir; afişlerde hâlâ sadece ilk yazarın adı geçse de bu bir ekip çalışmasına dönüşür. Mood Music'te Joe Penhall, bu kolektif süreci müzik endüstrisi dünyası üzerinden keşfediyor. Ünlü bir yapımcı olan Bernard ile üzerinde çalıştıkları albüm sonrası telif hakları konusunda anlaşmazlığa düşen genç şarkı yazarı Cat arasındaki çekişmeyi inceliyor.

Mood Music oyununda Neil Stuke (Seymour). Fotoğraf: Manuel Harlan

Stüdyoda klavye ve gitar üzerinde denemeler yaparak birlikte nasıl şarkı yazdıklarına dair kısa kesitler görüyoruz; ancak çoğunlukla, kendi avukatları ve terapistleriyle yaşadıklarını masaya yatırışlarına, etkileyici ve soyut bir üslupla birbirine örülmüş sahnelerle tanık oluyoruz. Bernard, kariyerinin zirvesinde karizmatik, komik ama aynı zamanda kibirli, kontrolcü ve duygusal olarak dış dünyaya kapalı biri olarak karşımıza çıkarken; Cat, henüz yolun başındayken bir anda spot ışıklarının altına itilen, güvensiz, yoğun duygular yaşayan ve savunmasız bir karakter çiziyor.

Mood Music oyununda Pip Carter (Ramsay). Fotoğraf: Manuel Harlan

Oyun, müzik dünyasına dair bol kahkahalı espriler ve merak uyandıran gözlemler içeren eğlenceli bir hiciv niteliğinde. Yaratıcı insanların doğasını, onları neyin motive ettiğini, başarının üzerlerindeki etkisini ve neden bu kadar çok yıldızın hasarlı kişiliklere sahip olduğunu sorguluyor. Hem toplumsal cinsiyet açısından güç ilişkilerine bakışı hem de yeni yeteneklerin istismar edilme riskine değinmesiyle oldukça güncel bir yapıya sahip. Penhall, başarı ve şöhretin saf yaratıcılığın düşmanı olabileceğini ima etmek dışında, kolay cevaplar sunmaya çalışmıyor. Aynı zamanda oyun, yaratıcı zihinlerin birlikteliğinin bir kişinin orijinal fikrinden çok daha üstün bir sonuç doğurabileceğini de gözler önüne seriyor.

Mood Music oyununda Seána Kerslake (Kat). Fotoğraf: Manuel Harlan

Ben Chaplin, ister meslektaşları ister eski eşleri olsun, başkalarına empati gösteremeyen, keskin bir mizah anlayışına sahip sempatik düzenbaz Bernard rolünde kusursuz. Seána Kerslake ise Cat rolünde mükemmel; hem karakterin kırılganlığını hem de sadece müzik aşkıyla yanan hırçın tutkusunu başarıyla yansıtıyor. İkilinin kişiliklerine ışık tutmaya çalışan ancak sonunda bu yetenekli yaratıcıları neyin harekete geçirdiğini anlamakta yetersiz kalan psikologlar rollerinde Jemma Redgrave ve Pip Carter onlara başarıyla eşlik ediyor. Kurumsal dünyanın müzikten kopuk ama kaçınılmaz bir parçası olan avukatları ise Kurt Egyiawan ve Neil Stuke canlandırıyor.

Roger Michell'in dinamik yönetimiyle Mood Music, yetenek ve yaratıcılık üzerindeki hukuki ve ticari baskıları sürükleyici bir şekilde dramatize ediyor. Çok derinlere inmiyor olabilir ama bir izleyici kitlesine ulaşmayı amaçlayan her türlü yaratıcı girişimin hem getirilerini hem de götürülerini başarıyla vurguluyor.

16 Haziran 2018'e kadar sahneleniyor

MOOD MUSIC İÇİN ŞİMDİ BİLET ALIN