ELEŞTİRİ: Oh What A Lovely War, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭

Paul T Davies, ulusal tur kapsamında Mercury Theatre Colchester'da sahnelenen Blackeyed Theatre yapımı Oh What A Lovely War'u (Ah, Ne Güzel Savaş) inceliyor.

Oh What A Lovely War. Mercury Theatre, Colchester 22.09.23 3 Yıldız Blackeyed Theatre Web Sitesi Joan Littlewood’un Theatre Workshop topluluğu tarafından yaratılan bu klasik eserin 60. yıl dönümü dolayısıyla Blackeyed Theatre, yeni bir prodüksiyonla turneye çıkıyor. Dönemin popüler şarkılarını ve askerlerin bizzat sözlerini değiştirerek dillerine doladığı ezgileri kullanarak Birinci Dünya Savaşı tarihini anlatan bu oyun, sahnelendiği ilk dönemde müzikli tiyatroda devrim yaratmıştı. Bugün hâlâ güçlü bir savaş karşıtı mesaj taşıyor ve maalesef güncelliğini koruyor. Yapımda takdir edilecek çok şey var; ancak bazı bölümler biraz gereksiz uzatılmış. Örneğin, savaş sırasında ne kadar çok milyonerin türediğini gösteren sahne çok yerinde bir noktaya değinse de, asıl mesaj verildikten sonra bile uzamaya devam ediyor. Ayrıca yer yer tempoda bir kargaşa hâkim; özellikle de ilk yarının oturması biraz zaman alıyor ve seyirci olarak bağ kurup takip edebileceğimiz bir "sıradan insan" karakteri eksik kalıyor. Yine de oyunun derinden etkileyen anları mevcut; projeksiyonla yansıtılan veriler bize korkunç, neredeyse inanılması güç can kayıplarını, yaralıları ve kayıpları hatırlatıyor.

Müzisyen aktörlerden oluşan güçlü topluluk, birden fazla rolün ve enstrümanın üstesinden kolaylıkla geliyor ve enerjilerini oyun boyunca yüksek tutuyorlar. Tören amiri rolündeki Christopher Arkeston, bir iskele üzerindeki eğlence gösterisini (pier show) özgüvenli bir anlatımla bizlere sunuyor. Tom Crabtree ustalıkla karakterden karaktere geçerken, Harry Curley büründüğü sayısız rolle adeta sahnenin yıldızı oluyor. Alice E. Mayer dönemin vatanseverlik propagandasını etkileyici bir şekilde sergiliyor; Chioma Uma ise hemşire rolünde seslendirdiği Keep The Home Fires Burning ile oyunun en güzel anlarından birine imza atıyor. Euan Wilson ise Haig rolünde, kolej züppeliğinin ve sınıf sisteminin milyonları nasıl ölüme gönderdiğini başarıyla gösteriyor. Askerlerin darağacı mizahını yansıtmak için ilahilerin sözlerini değiştirdikleri kilise sahnesi ve oyunun sonu özellikle akılda kalıcı ve dokunaklı.

Yönetmen Nicky Allpress yaratıcı bir tarz ortaya koyarken, Victoria Spearing’in dekor tasarımı yanıltıcı bir sadelikte; aksiyonun rahatça akmasını sağlarken bilmemiz gereken her şeyi bize aktarıyor. Tasarlandığı ilk günden bu yana güçlü bir eğitici nitelik taşıyan bu eser, bu özelliğini hâlâ koruyor. Bu samimi bir prodüksiyon; Mercury’nin büyük salonunda belki biraz kaybolmuş gibi hissettirdi ancak bu durum Littlewood’un atölyesinden çıkan bu eserin gücünden hiçbir şey götürmüyor. Turnede: Oh What A Lovely War – Blackeyed Theatre