ELEŞTİRİ: Pippin, Garden Theatre Londra ✭✭✭✭

Mark Ludmon, Stephen Schwartz'in Pippin müzikalinin Londra'da The Eagle bünyesindeki The Garden Theatre'daki yeni prodüksiyonunu inceliyor

Ryan Anderson ve Pippin kadrosu. Fotoğraf: Bonnie Britain Pippin

The Garden Theatre, Londra

Dört yıldız

Bilet Al

Stephen Schwartz'ın 1972 tarihli klasik müzikali Pippin yedi yıl önce Broadway'de yeniden sahnelendiğinde kadrosunda 24 kişi vardı. 2011'de Londra'daki Menier Chocolate Factory'de bu sayı 13'e indirildi. Bu ay The Eagle'daki açıkhava mekanı The Garden Theatre'da ise oyun sadece altı kişilik bir kadroyla sahneleniyor ve bu durum muazzam bir şekilde işliyor; özellikle de küçük bir bağımsız sahnede görülebilecek en etkileyici koreografilerden bazılarının etkisiyle.

Sosyal mesafe nedeniyle alanın çok kısıtlı olduğu bugünlerde, Steven Dexter'ın bu eğlenceli yeni yapımında dekor ve aksesuarlar minimumda tutulmuş. Perde arası hariç 90 dakika süren oyun, orijinalindeki o neşe ve sihri kaybetmeden, ustalıkla hikayenin özüne indirgenmiş. İmparator Şarlman'ın (Büyük Karl) oğluyla ilgili Orta Çağ efsanelerine çok gevşek bir şekilde dayanan eser, genç prens Pippin'in "tamamen tatmin edici" bir hayatın ne olduğunu bulma yolculuğunu; sıradan hayatın gerçekleriyle "olağanüstü" bir şey arayışı arasındaki dengeyi kurma çabasını anlatıyor. Schwartz'ın 1971 yapımı Godspell müzikali gibi, bu oyun da bir hippi kumpanyasının performansı olarak kurgulanmış; ancak meta-tiyatro dokunuşlarıyla karakterler —ya da oyuncuların kendileri— üzerlerine dayatılan anlatıdan kurtulmaya çalışıyorlar.

Lider Oyuncu rolünde Tsemaye Bob Egbe ve Pippin rolünde Ryan Anderson. Fotoğraf: Bonnie Britain

Kısa ara dışında, müzik direktörü Michael Bradley'nin müzikleri eşliğinde çok yetenekli oyuncu kadrosu tarafından enerji ve açıklıkla sergilenen hikaye anlatımı hiç yavaşlamıyor. Tsemaye Bob-Egbe, anlatının dizginlerini elinde tutan, sinsi ve despot bir yönetmen edasıyla karizmatik ve otoriter bir Lider Oyuncu portresi çiziyor. Hayatı keşfetmeye aç ve yerinde duramayan Pippin rolünde Ryan Anderson mükemmel; "Corner of the Sky", "Morning Glow" ve "Extraordinary" gibi en sevilen parçaları büyük bir cazibeyle seslendiriyor. Ancak gösteri tam bir topluluk işi; Harry Francis (Lewis ve Theo), Dan Krikler (Charles), Tanisha-Mae Brown (Catherine) ve manipülatif kraliçe Fastrada ile Pippin'in cilveli büyükannesi Bertha rollerinde komediye renk katan Strictly Come Dancing 2016 şampiyonu Joanne Clifton diğer rolleri başarıyla paylaşıyorlar. Clifton, maskelerimizin altından nakaratına eşlik etmemizi sağlayan o muhteşem "No Time at All" numarasında devleşiyor.

Lewis rolünde Harry Francis ve Bertha rolünde Joanne Clifton. Fotoğraf: Bonnie Britain

Oyunun 1960'ların sonundaki kökenleri, David Shields tarafından tasarlanan hippi kostümleri ve tiyatronun duvarlarındaki batik desenli motiflerle vurgulanmış; ancak prodüksiyonun görsel olarak en çarpıcı yanı, Nick Winston'ın hareket ve dans koreografisi. 1960'ların popüler dans stillerine muzip atıflarda bulunan koreografi; atik, ince detaylarla işlenmiş ve zaman zaman akrobatik yapısıyla küçük sahne alanına sığmayıp taşacak gibi hissettiriyor. Birçoğumuzun gelecek hakkında Pippin kadar şaşkın hissettiği bir dönemde, bu neşe dolu ve gerçekten olağanüstü bir yeniden sahneleme.

11 Ekim 2020'ye kadar devam ediyor

PIPPIN İÇİN BİLET AYIRTIN