ELEŞTİRİ: Stephanie J Block ve Sebastian Arcelus, Seth Konser Serisi Çevrimiçi ✭✭✭✭

Julian Eaves, Seth Konser Serisi kapsamında çevrimiçi ortamda Seth Rudetsky ile buluşan Stephanie J Block ve Sebastian Arcelus'u inceliyor.

Stephanie J Block ve Sebastian Arcelus eşlik eden: Seth Rudetsky The Seth Concert Series Online

4 Yıldız

18 Nisan'da canlı yayınlandı ve 19 Nisan'da tekrarlandı

Güvenli, büyüleyici, samimi ve konforlu bir gösteriydi; arkaya yaslanıp keyfini çıkarmak ve hayranlık duymak için harikaydı. Şarkılar ustalıkla söylendi, piyano nefis çalındı (şarkıcı çiftin müzik direktörüne sürekli hatırlattığı gibi, o hala 'işini biliyor!') ve sohbet oldukça hoş ve akıcı bir şekilde ilerledi. Eğer eksik bir şey varsa, o da kaçınılmaz olarak bu 'müzikal tiyatro' ürününün doğduğu yer olan 'tiyatronun' dramatik gerilimiydi. Dramatik bağlamdan yoksun kaldığında, şarkıların amaçlandığı şekilde hedefine ulaşması daha zor hale geliyor; bir sanatçıya saygı duruşu veya bir yazarın analizi gibi başka bir boyut olmayınca da kabare, beslendiği repertuvarın seviyesine tam olarak ulaşamıyor.

Billy Joel'un 'I Saw The Lights Go Down On Broadway' eseri, Seth Rudetsky'nin vazgeçilmez kabare-sohbet serisinin bu bölümü için oldukça karamsar bir açılış oldu. Evli çift Block ve Arcelus bunu tutkuyla başardılar. Ardından Stephanie, Andrew Lloyd-Webber ve Don Black'in Sunset Boulevard müzikalinden 'Early Morning Madness'a geçti. Bu da oldukça tanıdık bir alandı. Daha da tanıdık olanı, Seb'in Broadway'de 'Swing' olarak görev aldığı ve yakından tanıdığı Larson'ın 'Rent' müzikalinden seslendirdiği solo 'Glory' ile geldi.

Bu programın favorilerinden biri olan 'The Pajama Game'e (Richard Adler ve Jerry Ross) geçilerek 'I Love You More' düeti yapıldı. Ayrıca 'Falsettos'tan (şarkılar William Finn, metin James Lapine) ve bu şovun o çok sevilen standart repertuvarının her köşesinden müzikler vardı. Schwartz'ın 'Wicked' müzikalinden 'As Long As You're Mine', çift için yine güzel bir standart düet seçimi oldu; hatta Sing-Off yarışmasının bir parçası olarak bu şarkının altı erkek sesi için güçlendirilmiş versiyonunu bile dinledik.

Karışımda biraz daha az bilinen bir şeye yer verilmesi canlandırıcıydı; 'True Companion' (Marc Cohn), Seb'in Country ve Western esintili, pürüzsüz tenor sesi için mükemmel bir araç oldu. Steph'in buna cevabı, Ahrens ve Flaherty'nin 'Stiff'inden 'At Times Like This' oldu. Aynı ikilinin eserlerinden 'Ragtime' müzikalinin o görkemli melodisi 'Our Children' da yine programdaydı. Sesleri birbirine harika bir şekilde uyum sağladı.

Aynı uyum, Sondheim'ın 'Sunday In The Park With George' müzikalinden 'Move On'da da yakalandı; hem de rollerin zekice tersine çevrilmesi ve tarihin yeniden yazılmasıyla! (Neden olmasın? Tiyatrodayken dünyayı hayallerinize göre değiştiremeyecekseniz, bunu başka nerede yapabilirsiniz ki?) Ve sonra bir başka James Lapine iş birliği olan William Finn imzalı 'A New Brain' müzikalinden 'I Feel So Much Spring'. Belki bir gün bize bütün bir oyunu, konsept temelli bir resitali ya da farklı bir şeyi nasıl sunacaklarını bulurlar ve bu tadımlık parçaların ötesine geçerler? Bu hoş olurdu.

Bu sırada, hepimiz kendimizi 'ilkbaharı hissetmiş' olarak bulduk; büyüleyici, güzel ve potansiyelle dolu o mevsim gibi.