ELEŞTİRİ: Thrill Me, Jermyn Street Theatre ✭✭✭✭

Thrill Me

Jermyn Street Tiyatrosu

12 Ocak

4 Yıldız

Hannah Arendt kötülüğün sıradan olduğunu söylemişti ancak görünüşe göre kötülük aynı zamanda kulağa oldukça hoş da gelebiliyor. Korkunç bir çocuk cinayeti, bir müzikal için pek de kazançlı bir ana fikir gibi görünmeyebilir. Ancak Stephen Dolginoff imzalı Thrill Me, Amerika'yı sarsan bir çift 'heyecan katili'nin gerçek hikayesini ele alıyor.

Varlıklı katiller Richard Loeb ve Nathan Leopold, suç kariyerlerine küçük çaplı cürümlerle başlayıp, sonunda 12 yaşındaki bir çocuğun öldürülmesine kadar uzanan bir yola girerler. İlişkileri; kısmen aralarındaki cinsel çekimden, kısmen de hem birbirleri hem de dış dünya üzerinde güç ve nüfuz sahibi olma arzularından beslenen karmaşık bir yapıya sahip.

Bu durum, Tom Turner tarafından ustalıkla icra edilen melankolik piyano partisyonuyla desteklenen, karanlık ve huzursuz edici bir yapım ortaya çıkarıyor. Görünüşte savunmasız olan Nathan'ın aslında tüm ipleri elinde tutan kişi olabileceğinin anlaşılmasıyla, karakterler arasındaki güç dengesi sürekli olarak değişiyor.

Besteler ve şarkı sözleri akılda kalıcı ve keskin; iki oyuncu arasındaki güçlü armoniler ise dikkat çekici. Yapımın akışkan doğası gereği şarkılar genellikle birbirine karışsa da, "Superior" ve "Life Plus 99 Years", makber bir dramatik gerilimi yoğun müzikle harmanlayarak özel bir iz bıraktı.

Nathan’ın cinayete katılma motivasyonları oldukça açık bir şekilde belirtilmiş olsa da, Richard'ı böylesine şoke edici bir plana öncülük etmeye iten şeyin ne olduğu tam olarak netleşmedi. Birkaç sahnede Nietzsche sevgisinin zihnini zehirlediği gösterilse de (ki bu tarihi gerçeklerle desteklenen bir detaydır), bu dönüşüm hiçbir zaman tam anlamıyla inandırıcı gelmedi; insanın aklında hep söylenmemiş çok şey kaldığı hissi uyanıyor.

Buna ek olarak, çiftin eşcinsel ilişkisinin dış dünyadaki sonuçları hiçbir zaman tam olarak irdelenmemiş. Muhtemelen 1920'lerin Amerika'sında gay bir çift sansasyonel, hatta ahlak dışı olarak görülürdü; ancak karakterler hiçbir noktada toplumun veya polisin bu durumu keşfettiğinde nasıl tepki verebileceğini düşünmüyor.

Her iki başrol oyuncusu da, herhangi bir aktör için oldukça zorlayıcı olması gereken bu yapımda harikaydı. Guy Woolf, başlangıçta aşık ve savunmasızken giderek çok katmanlı bir karaktere dönüştü. Woolf, gerçek bir sahne karizmasına sahip ve etkileyici bir performans sergiledi. Sebastian Hill'in Amerikan aksanı bir iki kez aksasa da, skoru canlandıran derin bariton sesiyle Richard rolünde şeytani bir başarı yakalamış.

Paul Glaser’ın yönetimi son derece yalındı; sahne ve ışıklandırmanın sade oluşu, gecenin hamlığına ve yoğunluğuna güç katmış. Tek dikkat dağıtıcı unsur, birkaç dakikada bir sebepsiz yere tıslayan o sinir bozucu sis makinesiydi. Kim Mackay’in kostümleri döneme çok yakışmış ve 1920’lerin dekadan ruhunu yansıtmış.

Eğer kaş kaldırtan konusunu göz ardı edebilirseniz, Thrill Me size yaşayabileceğiniz en sıradışı ve sarsıcı tiyatro deneyimlerinden birini sunabilir. Rahatsız edici olduğu kadar tuhaf bir şekilde duygusal ve büyüleyici olan bu eser, kötülüğün ve suçun doğasına benzersiz bir bakış sunuyor. Sırf anlatacak bir hikayeniz olması için bile görülmeye değer!

Thrill Me, 16 Ocak 2016 tarihine kadar Jermyn Street Tiyatrosu'nda sahnelenmeye devam ediyor.