Playdays çocuk programı, End of the Rainbow oyunu ve Finsbury Park... Sizce bu üçünün ortak noktası nedir?

Oyun Yazarı Peter Quilter 4000 Days oyununun Birleşik Krallık prömiyeri hızla yaklaşırken, BritishTheatre.com, Park Theatre'daki bir ay sürecek gösterimi ve yakında başlayacak kapalı gişe şovu End of the Rainbow'un Birleşik Krallık turnesi hakkında bilgi almak için West End ve Broadway yazarı Peter Quilter ile bir araya geliyor. Kariyerinize oyuncu ve sunucu olarak başladınız - hem de fena olmayan bir şekilde Playdays programıyla! - Sizi oyunculuktan yazarlığa geçmeye iten ne oldu? Bir grup oyuncu arkadaşımla bir araya gelmiştik ve kast direktörlerinin ilgisini çekmek için bir vitrine ihtiyacımız olduğuna karar verdik. Bunun üzerine üçümüz için Oscar Wilde hakkında Mirror of the Moon adlı bir oyun yazdım. Oyunu Fringe'de sahneledik ve bir gece Royal Court'tan bir temsilci gelip bana tam zamanlı bir oyun yazarı olarak çalışmam gerektiğini söyledi. Beni atölyelere, seminerlere ve okumalara katılmam için Genç Yazarlar Grubu'na davet ettiler. Bu, Stephen Daldry'nin binayı yönettiği dönemdi. Bu durum yazarlığımı ciddiye almamı sağladı ve her şey oradan başladı. BBC'de çocuk programları sunmaktan oldukça farklı bir geçişti! Michael ve onun hafıza kaybı hikayesi olan 4000 Days'i yazmanız için size ne ilham verdi?

Tuhaf bir şekilde, gördüğüm bir rüyaydı. Rüyamda eski gazete yığınlarıyla çevrili bir hastane yatağındaydım. Doktor, kaçırdığım 11 yılı yakalamak için hepsini okumam gerektiğini söylüyordu. Çok garipti. Ertesi gün yataktan kalktım ve oyunu yazmaya başladım.

Oyunun sloganı şu: Hayatınızın son on yılını unutsaydınız ne yapardınız…? SİZ ne yapardınız? Şey, kariyerim sadece 11 yıl önce parladı, bu yüzden bu pek yardımcı olmazdı... Sanırım hepsini tekrar yaşamak isterdim. 2005 yılında West End'deki Duchess Theatre'da Glorious açılırken, tam aynı anda Avustralya'daki Sydney Opera House'da End of the Rainbow'un dünya prömiyerinin yapılmasıyla başlayan harika bir yolculuktu. Son on yılda çok fazla seyahat ettim ve pek çok harika ve ürkütücü tiyatro deneyimi yaşadım. Yani evet, o hız trenine tekrar biner ve bir tur daha atardım.

4000 Days oyununda Maggie Ollerenshaw, Alistair McGowan ve Daniel Weyman. Fotoğraf: Rory Lindsay 4000 Days'in kadrosu; Alistair McGowan, Maggie Ollerenshaw ve Daniel Weyman'dan oluşan yıldızlar karması gibi. Bu oyuncuların her birinin karakterlerinize neler katacağını umuyorsunuz?

Bu kadro beni gerçekten heyecanlandırıyor. Hem insan hem de oyuncu olarak hepsi çok farklılar, bu yüzden her biri karakterlere kendi kişisel bakış açılarını getiriyor. Her birinde zeka ve mizahla eşleşen bir duyarlılık var. Müthiş olacaklar.

Peki neden Londra'daki bunca tiyatro arasından bu oyunun Birleşik Krallık prömiyeri için Finsbury Park'taki Park Theatre seçildi?

Bence Londra'daki en seksi tiyatro burası. Genç, sıra dışı, modern ve seyirciyi aksiyonun tam merkezine çeken o harika samimiyete sahip. Yeni bir oyunu başlatmak için bundan daha mükemmel bir yer düşünemiyorum.

Geçmişte Olivier ve Tony Ödülleri'ne aday gösterildiniz; sizce 4000 Days kazanan taraf olabilir mi? Eğer öyleyse, neden? Ve bu sizin umurunuzda mı?

Bu ödül törenlerinde her zaman gelinden ziyade nedime olan taraf benmişim gibi görünüyor. Neden sürekli kıl payı kaçırdığımdan emin değilim. Gerçi genelde en yüksek ikinci oyu alıyorum ki bu da sanırım tutunacak bir şey. Sadece yazdığınız şeyi yazmalı ve bunun için endişelenmemelisiniz. Eğer bir gün masaya "ödül kazanacak bir oyun yazacağım" kararıyla oturursanız, sonuç berbat bir oyun olur. Ama bir noktada evde küçük bir kupa olmasını isterdim. Oyun yazarlığı zor bir iş ve özgüvenimiz düzenli olarak sarsılıyor; bu yüzden masada kafanızı çaresizlikle vurduğunuz o yazma günlerinde şömine rafındaki küçük bir heykelcik yardımcı olabilirdi.

West End ve Broadway'deki kapalı gişe sezonların ardından, muhtemelen en çok tanındığınız şov olan End of the Rainbow - 12 Şubat'tan itibaren Birleşik Krallık turnesine çıkıyor. Judy Garland biyografisi boyut ve popülerlik olarak adeta patlama yapmış gibi görünüyor; sizce bunun sebebi nedir?

Artık kendi hayatı var ve ona yetişmekte zorlanıyorum. Yaklaşık 27 ülkede sahnelendi ve şu an geliştirilme aşamasında olan bir film de var. Sadece Judy Garland hikayesinin cazibesini hepimizin hafife aldığını düşünüyorum. Çok büyüleyici, etkileyici, hırçın, komik ve çekici bir karakterdi. Seyirciler, sahne içindeki ve dışındaki davranışlarına rağmen ona tamamen aşık oluyorlar. Ayrıca müzikler zamansız ve güzel. Yeni altı aylık Birleşik Krallık turnesinde harika bir kadromuz var - Lisa Maxwell, Sam Attwater ve Gary Wilmot. Bu isimlerle tiyatroda harika bir gece olacak.

Oyunu yazarken şovun bu kadar büyüyeceğini ve başarılı olacağını hayal edebilir miydiniz?

Bunun kötü bir fikir olduğunu herkes söylemişti. Yani hayır, hiç hayal etmemiştim. Sanırım herkes benden bir tür saygı duruşu niteliğinde şov yazmamı bekliyordu. Ama ben karakterlerle, duygularla ve kuliste olup bitenlerin o tam bir felaket haliyle daha çok ilgiliydim. Başarı büyük bir sürpriz oldu. İlk temsil Northampton'da bir Perşembe günüydü, dışarıda yağmur ve soğuk vardı ve sadece yarım bir seyirci kitlesi vardı. Ama bittiğinde hepsi ayağa kalktı ve durmaksızın alkışladı. Gözlerimize inanamadık. O andan itibaren de sadece devam etti ve gitti.

Yeni bir şeyler üzerinde çalışıyor musunuz? Ünlü opera yıldızı Mario Lanza hakkında bir oyunu yeni bitirdim ve şu an yapımcılara sunuyorum. Ayrıca bu yılın ilerleyen zamanlarında Park Theatre'da açılacak yeni bir oyunum daha var. Kasım ayında Park'ta prömiyerini yapacak olan Saving Jason adlı bir komedi. Ve son olarak, tiyatrodaki vazgeçemediğiniz zevkiniz nedir?

Müzikalleri, özellikle de Sondheim'ı çok severim. Bir oyun izlerken kendimi yapıyı vesaire analiz ederken buluyorum. Ama bir müzikal izlediğimde tüm bunları unutup sadece arkama yaslanıyor ve tadını çıkarıyorum.

4000 Days, 13 Şubat 2016'ya kadar Park Theatre'da sahneleniyor. Hemen Rezervasyon Yapın. End Of The Rainbow, 2016'da Birleşik Krallık turnesinde. Hemen Rezervasyon Yapın