Pantomime-annuleringen Kerst 2020: de balans wordt opgemaakt

Theaters en producenten van de Britse traditie 'Pantomime' maken de balans op na de annuleringen van 2020; een golf van vernietiging die effectief Kerstmis van de kaart veegde.

Andrew Ryan als Nanny Annie Aspirin in Snow White bij de Birmingham Hippodrome. Foto: Simon Hadley

Elk jaar rond de kerstperiode slaken theaters door het hele Verenigd Koninkrijk een zucht van verlichting in de wetenschap dat de Kerstman in aantocht is. Dit brengt niet alleen de 'Christmas Panto' met zich mee, maar in veel gevallen vullen de winsten van dit ene evenement de schatkist van het theater, goed voor maar liefst 50% van de jaarinkomsten.

De oer-Britse traditie van de pantomime is voor veel theaters een onmisbare bron van inkomsten. Daarom vonden we het tijd om de schade in kaart te brengen van wat lijkt op een verwoesting van de panto-traditie en een slachting van de kerstvreugde.

Naar voorzichtige schattingen (volgens de krant The Stage) zou het jaarlijkse 'panto-spektakel' deze kerst meer dan £90 miljoen aan inkomsten moeten genereren. QDOS alleen al was goed voor bijna £50 miljoen hiervan met 34 voorstellingen in de grootste zalen van het VK.

Meer dan 3 miljoen mensen maken jaarlijks met hun familie de gang naar hun lokale panto. Theaters grijpen deze kans aan om de inkomsten te verhogen met de verkoop van merchandise en lekkernijen. Er wordt wel gezegd: "Geen Panto - Geen Pinter"; en die uitspraak slaat de spijker op zijn kop voor veel regionale zalen.

Niet alleen dat, maar voor veel theaterpersoneel, freelancers, technische leveranciers, acteurs, muzikanten, dansscholen, kostuumontwerpers en decorbouwers is de panto elk jaar de bekroning van maanden werk. De magie die het publiek op het podium ziet, is het resultaat van de inzet van honderden getalenteerde mensen. Voor velen die als freelancer werken en sinds maart geen aanspraak maken op overheidssteun, is het wegvallen van de panto de genadeslag. Hoewel exacte cijfers ontbreken, vallen naar schatting 4000 mensen in deze categorie. Ik begin ernstig te betwijfelen of zij nog beschikbaar zijn als de industrie in het nieuwe jaar weer opstart (áls dat al gebeurt).

Kunt u zich voorstellen dat uw vermogen om een inkomen te verdienen u wordt ontnomen? Dat u te horen krijgt dat u een jaar lang moet zien te overleven voordat u misschien weer aan de bak kunt. Geloof me, velen van ons in de ondersteunende sectoren rond het theater kampen hiermee. Dit veroorzaakt enorme problemen voor gezinnen en de mentale gezondheid van de werknemers, in plaats van de trots die we normaal voelen wanneer we als 'theatermensen' de mooiste tijd van het jaar verzorgen.

Er zit ook een andere kant aan dit verhaal. Voor kinderen in het hele VK is panto vaak de allereerste kennismaking met live theater. Het is een van onze krachtigste middelen om kinderen naar hun lokale theater te trekken en hen zo te enthousiasmeren dat ze later terugkomen voor andere vormen van cultuur. Deze 'suikerzoete' verleiding heeft het VK een van de meest indrukwekkende theaternetwerken ter wereld opgeleverd. Tevens danken Shakespeare, Stoppard en Lloyd Webber hun succes mede aan de rijke culturele voedingsbodem die door deze zalen wordt gevoed. Naast de schade van het missen van school, missen kinderen dit jaar ook hun vuurdoop in het theater.

Marlowe Theatre Canterbury

Rishi Sunak verklaarde gisteren dat het nu duidelijk is dat, zelfs als die £1,57 miljard beschikbaar komt (wat nog niet het geval is), alleen de 'kroonjuwelen' gered kunnen worden en andere zaken helaas moeten worden opgeofferd. "HET ZAL NIET MOGELIJK ZIJN OM ALLES TE REDDEN!" Voor mij is dat misschien wel het meest deprimerende van dit alles.

Uiteindelijk kan de prijs zijn dat grote delen van onze cultuur, gevoed door deze theaters, simpelweg verdwijnen. Churchill merkte tijdens de Tweede Wereldoorlog op dat het bezuinigen op cultuur uitgesloten was, want "waar vechten we anders voor?"

Die vraag moet nu opnieuw gesteld worden. De kunstsector is een miljardenindustrie. Het is een zelfvoorzienend systeem dat in West End alleen al een enorme toeristensector en de bijbehorende horeca aandrijft.

Houdt u van het theater? Schrijf dan aan uw lokale parlementslid, aan Oliver Dowden en Rishi Sunak. Vertel hen dat ze een plan moeten maken om theaters financieel weer op de rails te krijgen met duidelijke richtlijnen en streefdata. De sector wil dolgraag meewerken en is verantwoordelijk genoeg om te weten dat we maar één kans hebben om het goed te doen, maar we kunnen een industrie niet afschrijven in de hoop dat we vanuit de brokstukken weer iets kunnen opbouwen.

Lijst van geannuleerde Pantomimes en ontslagen in het theater. Meld u aan voor onze nieuwsbrief