RECENSIE: A Funny Thing Happened On The Way To The Gynaecologic, Finborough Theatre ✭✭✭✭

Jennifer Christie recenseert A Funny Thing Happened on the Way to the Gynaecologic Oncology Unit at Memorial Sloan Kettering Cancer Center of New York City, nu te zien in het Finborough Theatre.

Cariad Lloyd, Kristin Milward, Cara Chase en Rob Crouch. Foto's: James O Jenkins A Funny Thing Happened on the Way to the Gynaecologic Oncology Unit at Memorial Sloan Kettering Cancer Center of New York City

Finborough Theatre

5 oktober 2018

4 sterren

Boek Nu Het Finborough Theatre is een wonderbaarlijk veelzijdige ruimte. De unieke vorm aan de puntzijde van het gebouw wordt voor elke voorstelling die ik er zie anders ingedeeld, en de huidige opstelling van de tribunes ten opzichte van het speelvlak is de beste tot nu toe.

Het stuk speelt zich af op een ziekenhuiszaal waar twee dames zich in verschillende stadia van eierstokkanker bevinden: Geena ligt op sterven en Marcie is pas net aan haar traject begonnen. De dames zijn de hele tijd op het podium en grotendeels in slaap. Hun aanwezigheid is echter essentieel voor het verhaal en de setting.

Marcies dochter Karla arriveert als eerste. Gespeeld door Cariad Lloyd maken we kennis met Karla als een onafhankelijke en sterke vrouw die aan het bed van haar slapende moeder nieuw materiaal uitprobeert voor haar stand-upcomedy. De inhoud is erg grappig en zeer gewaagd.

Cara Chase en Rob Crouch. Foto: James O Jenkins

Don, gespeeld door Rob Crouch, komt vervolgens stilletjes binnen om bij zijn moeder Geena te gaan zitten. De twee bezoekers zijn zich niet bewust van elkaars aanwezigheid in de kamer, en Dons reactie op de schunnige grappen die hij achter het gordijn vandaan hoort komen is allesbehalve subtiel. De hele scène bruist van de goede klucht.

Het stuk bevindt zich op dat heerlijk ongemakkelijke en vaak pijnlijke snijvlak waar onuitspreekbaar trauma wordt beantwoord met vaak ongepaste humor. Hartverscheurend lachen bij een sterfbed of een begrafenis lijkt sociaal onaanvaardbaar totdat je zelf in die situatie zit. Lachen opent de deur naar uitingen van ondraaglijk verdriet, en dat is louterend.

Toneelschrijver Halley Feiffer bewijst deze emotionele dans met panache te kunnen neerzetten. In dit verhaal over ziekte en dood weeft ze commentaar op de opvoeding dat evenzeer door de ziel snijdt. In een zoveelste verrassende wending vinden twee eenzame en emotioneel beschadigde individuen troost en geborgenheid bij elkaar.

Onder de snelle en scherpe regie van Bethany Pitts evenaren Lloyd en Crouch het ritme en de interactie van het script, waardoor ze het publiek mee kunnen slepen in deze emotionele achtbaan. Vooral Lloyd geeft een zeer geloofwaardige vertolking, waarbij ze fysiek lijkt te krimpen wanneer de bijtende opmerkingen van haar moeder doel treffen.

Cariad Lloyd, Kristin Milward en Rob Crouch. Foto: James O Jenkins

Sommigen zullen denken dat Cara Chase als Geena een makkelijke rol had omdat ze veel sliep en slechts één regel tekst heeft, maar de focus die daarvoor nodig is, is fenomenaal. Want stel je voor dat ze echt in slaap was gevallen en haar enige, cruciale zin had gemist.

Marcie, de moeder van Karla, heeft aanzienlijk meer te zeggen. Kristin Milward heeft een van de beste momenten in het stuk wanneer ze even bij bewustzijn komt om met een onberispelijke timing slechts twee woorden te roepen. In latere scènes zegt Marcie nog veel meer, maar om onverklaarbare redenen moet ze dat met gesloten ogen doen. Het effect van die gesloten ogen vloekt met de kracht en het venijn van haar woorden, waardoor het personage bijna iets wegkrijgt van een buikspreekpop.

A Funny Thing Happened on the Way to the Gynaecologic Oncology Unit at Memorial Sloan Kettering Cancer Center of New York City is een eenakter die maar net iets langer duurt dan het uitspreken van de titel. Het zijn 80 minuten waarin je jezelf herkent in al deze personages en de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan erkent. Het zijn ook 80 minuten waarin je onbedaarlijk moet lachen. Deze artistieke spiegel van de werkelijkheid is misschien vertekend, maar prachtig om naar te kijken.

Te zien tot en met 27 oktober 2018

BOEK NU