RECENSIE: Bindweed, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Martha Loaders toneelstuk Bindweed in het Mercury Theatre Colchester.

De cast van Bindweed. Foto: Will Green Bindweed

Mercury Theatre

18 juni 2024

5 sterren

Een wekelijkse cursus die vier voor huiselijk geweld veroordeelde mannen moeten volgen, op straffe van gevangenisstraf of het verliezen van de omgangsregeling met hun kinderen. De groep wordt begeleid door Jen, die de overstap maakte naar maatschappelijk werk na een burn-out bij de politie, veroorzaakt door een schrijnende moordzaak binnen de gezinssfeer. Nu wil ze de cirkel doorbreken en recidive voorkomen. Martha Loaders voortreffelijke toneelstuk brengt de mannen en hun levens scherp in beeld; in handen van een minder bekwame schrijver hadden zij eendimensionaal kunnen blijven. Maar dankzij de meer dan twee jaar durende ontwikkeling en grondig onderzoek is een buitengewone, rauwe ervaring ontstaan, die je compassie laat voelen voor iedereen, ondanks de gruwelijke daden die ze hebben begaan.

Laura Hanna en Josie Brightwell. Foto: Will Green.

Een perfect script ontmoet een perfecte cast; dit is een ensemble van topniveau. Laura Hanna is subliem als Jen en toont zowel haar kwetsbaarheid als haar kracht terwijl ze de mannen meeneemt op hun 'reis' (het stuk drijft op briljante wijze de spot met dit soort modewoorden). De openingsmonoloog, met zijn natuurlijke ritmes, demonstreert Loaders feilloze oor voor dialoog en realisme en trekt ons direct het verhaal in. Sean Kingsley speelt Brian, die 'beangstigend normaal' overkomt, terwijl Moray Treadwell overtuigt als dominee Frank, die zijn vrouw al veertig jaar slaat maar nog steeds in Gods plan gelooft. Shailan Gohil brengt gevoeligheid in zijn rollen als Peter, de ongemakkelijke date van Jen, en als Charlie, het jongste groepslid. Simon Darwen is ronduit voortreffelijk als de sarcastische Mike, de stoorzender die uiteindelijk Jens trouwe bondgenoot wordt. De schoonheid van de tekst en het acteerwerk ligt in het feit dat de lagen langzaam worden afgepeld; we ontdekken hoe deze mannen zelf met geweld zijn opgegroeid als 'normale' manier om met woede om te gaan. Josie Brightwell houdt onze aandacht bij de slachtoffers door met grote toneelpresentatie diverse vrouwenrollen te vertolken.

Laura Hanna, Shailan Gohil en Simon Darwen. Foto: Will Green

Alles komt samen door de perfecte regie van Jennifer Tang, die het stuk de nodige ademruimte geeft op momenten dat het publiek de adem inhoudt. Het decor van Lulu Tam benut de studio optimaal; stoelen, het meest alledaagse huisraad, hangen als een symbool van chaos boven de spelers. Het is een zware zit, maar de humor is scherp — soms galgenhumor — en ontlaadt de spanning op exact de juiste momenten. Bovendien eindigt het stuk met een sprankje hoop. Als winnaar van de Bruntwood Judges Award voor New Writing, heeft Loader naar mijn mening een hedendaagse klassieker geschreven. Ik hoop dan ook dat de voorstelling een lang leven beschoren is na de geplande speelreeksen in het New Wolsey in Ipswich en het Arcola in Londen.

Bindweed - New Wolsey Theatre Bindweed - Arcola Theatre