RECENSIE: Crazy For You, Gillian Lynne Theatre ✭✭✭✭✭

Tim Hochstrasser recenseert de West End-transfer van Crazy For You, nu te zien in het Gillian Lynne Theatre.

Charlie Stemp en de cast. Foto: Johan Persson Crazy for You

Gillian Lynne Theatre

5 sterren

Boek tickets

Wie de formule voor een succesvolle musical wil ontcijferen, kan geen beter voorbeeld vinden dan de creatieve elementen van Crazy for You, dat zojuist is teruggekeerd in het Gillian Lynne Theatre. Deze show, die in de jaren 90 al een enorme hit was, bruist en sprankelt nog even hard met dezelfde ongekende kracht en glitz & glamour als toen. Gezien de huidige staat van de wereld is het vermogen van de show om somberheid te verdrijven en te vervangen door pure vreugde misschien wel belangrijker en noodzakelijker dan ooit.

De cast van Crazy For You. Foto: Johan Persson

Deze musical is een 'pasticcio' in de beste zin van het woord. Omdat de oorspronkelijke producenten inzagen dat alle Gershwin-shows uit de jaren 20 en 30 individueel gedateerd of problematisch waren, namen ze de basisplot en enkele nummers uit 'Girl Crazy' (1930) en voegden daar een selectie van twintig van de grootste hits van George en Ira aan toe om een eerbetoon aan hun kunst te creëren.

Tom Edden en cast. Foto: Johan Persson

Maar er is meer. Om de show een eigen leven te geven, was er frisse creatieve inspiratie nodig, geleverd door Ken Ludwig voor het script en Susan Stroman voor de choreografie. Beide aspecten komen in deze herneming schitterend tot hun recht. Hoewel het plot tot op zekere hoogte absurd is (niet meer dan bij menig barokopera), is de dialoog pittig, bij vlagen pikant, en altijd geloofwaardig en functioneel voor de actie. De indrukwekkende routines van Stroman ontvouwen zich even naadloos als altijd; ze bouwen laag op laag van opmerkelijke atletiek op, maar houden altijd iets verrassends achter voor de finale. Er is zoveel te zien dat je aan het einde van elke akte meteen het gevoel krijgt dat je het nog een keer wilt – nee, móét – zien.

De cast van Crazy For You. Foto: Johan Persson

Een sleutelelement van het succes hier is de zorg die besteed is aan de orkestarrangementen, waarvoor drie medewerkers samen met muzikaal leider Alan Williams verantwoordelijk zijn. De lange melodieën en subtiele harmonische verschuivingen in de originele Gershwin-stukken lenen zich uitstekend voor improvisatie en variatie, zoals jazzmuzikanten allang weten. Stroman (die deze herneming ook regisseert) en haar arrangeurs buiten dit volledig uit in lange danssequenties met een enorme opbouwende kracht, met als absolute hoogtepunten 'Slap that Bass' en het spektakelstuk 'I Got Rhythm' vlak voor de pauze. De stemmingswisselingen en de complexiteit van de orkestlijnen worden feilloos weerspiegeld in de dans, waarbij zowel de dansers als de muzikanten hun enorme technische beheersing tonen.

Het verhaal voert ons van de Follies-wereld in New York City naar een uitgeblust mijnstadje in Nevada. Bobby Child heeft de taak om met hulp van de dorpsbewoners een succesvolle show op te zetten in de woestijn, om zo het theater te redden van een executieverkoop en het hart te winnen van Polly, de dochter van de theatereigenaar. Uiteraard weet Bobby de hulp in te roepen van een vakantievierende groep Follies-meisjes door zich voor te doen als de Hongaarse impresario Bela Zangler, totdat de echte Zangler opduikt. Allerlei complicaties stapelen zich op voor Bobby – waaronder een manipulatieve salooneigenaar, een koppige ex-vriendin, de schrijvers van een reisgids en uiteindelijk zijn moeder – voordat alles tot een gelukkige ontknoping komt.

De cast van Crazy For You. Foto: Johan Persson Dit alles wordt bereikt met relatief eenvoudige decors die het toneel op en af schuiven, maar met een zeer luxueus licht- en kostuumontwerp dat met uiterste precisie de Art Deco-stijl van die tijd raakt. Het podium van het Gillian Lynne biedt een ruime voortoneel en volop diepte voor de grootschalige nummers, en het hele ensemble levert zang en dans van topniveau. Het was een mooi gebaar om aan het einde de swings en understudies een eigen buiging te geven, wat getuigt van de grote saamhorigheid in een productie met zo'n dertig rollen.

Charlie Stemp en ensemble. Foto: Johan Persson

Er rust veel op de schouders van de hoofdrolspelers – Bobby en Polly zijn bijna constant op het toneel, en naast de groepsnummers zijn er sololiedjes, dansstukken en complexe vocale en gechoreografeerde duetten. Zowel Charlie Stemp als Carly Anderson volbrachten deze veelzijdige uitdagingen met weergaloos succes en een elegante gratie. Als ik één moment moet uitlichten, dan is het hun versie van 'Embraceable You', waarin ze van sfeer moeten wisselen en het publiek echt moeten overtuigen van de oprechtheid van hun relatie. Dit had zowel emotionele impact als een enorme technische bravoure.

Foto: Johan Persson

In de bijrollen deed Tom Edden het fantastisch in de enigszins ondankbare rol van Bela Zangler – zijn spiegelscène met Stemp zorgde voor enkele van de beste visuele grappen van de avond. Natalie Kassanga was zwoel en uitdagend in haar versie van 'Naughty Baby.' Mathew Craig haalde alles uit zijn rol als de rancuneuze salooneigenaar, en Sam Harrison en Rina Fatania gaven als de Fodors een duidelijke knipoog naar het werk van P.G. Wodehouse. Je voelt aan alles dat dit een gelukkige en soepel lopende productie is.

Dit is dan ook een show die je met een gerust hart aan iedereen kunt aanbevelen die van musical houdt – de nieuwkomer biedt het puur plezier en de ervaren liefhebber herinnert het aan de tijdloze vreugde van het genre wanneer alle bewegende delen in perfecte synergie samenkomen.