RECENSIE: End Of The Rainbow, Churchill Theatre Bromley (Tournee) ✭✭✭✭✭

Gary Wilmot, Lisa Maxwell en Sam Attwater in End Of The Rainbow. Foto: Pamela Raith End Of The Rainbow

Churchill Theatre Bromley

9 maart 2016

5 Sterren

Boek Tickets

End Of The Rainbow is Peter Quilters kijkje achter de schermen bij Judy Garland tijdens haar legendarische reeks optredens in Londens Talk Of The Town. Slechts enkele weken in haar relatie met Mickey Deans lijkt Garland, voor het eerst bevrijd van verstikkende contractuele verplichtingen, eindelijk op weg naar financiële onafhankelijkheid.

Quilters toneelstuk is opgezet als een intiem stuk voor vier personen, wat de aard van Garlands leven weerspiegelt: zij was het middelpunt van een universum dat volledig om haar draaide.

Lisa Maxwell in End Of The Rainbow. Foto: Pamela Raith

Lisa Maxwell kruipt in de huid van Judy. Het is een vertolking die een wirwar van tegenstrijdigheden en een achtbaan aan emoties versmelt tot een rauwe, overtuigende en volstrekt meeslepende prestatie. Maxwell staat bijna de hele avond op het toneel en is werkelijk verbazingwekkend.

De handeling speelt zich vrijwel volledig af in een Londense hotelsuite en verplaatst zich af en toe naar de Talk Of The Town, waar Judy een aantal van haar iconische nummers ten gehore brengt. Vooral 'The Man That Got Away' is indrukwekkend en toont Maxwells vermogen om verder te gaan dan een simpele imitatie; ze levert een dramatische performance met een ongelooflijke emotionele intensiteit.

Sam Attwater levert als Mickey Deans een sterke prestatie als de jongere verloofde. Er bestaat weinig twijfel over dat Deans uiteindelijk financieel gewin boven zijn relatie met Garland stelde (althans in Quilters versie van het verhaal), maar je vraagt je af of hij werkelijk besefte wat die verbintenis inhield, toen hij koos voor een terugkeer naar gecontroleerde medicatie toen het hem te veel werd.

Gary Wilmot speelt Anthony Chapman, een personage dat symbool staat voor de vele muzikale begeleiders van Garland. De homoseksuele Chapman is krachtig, oprecht en volledig idolaat van Garland; hij vertolkt in dit stuk de stem van het publiek en de trouwe fans. Wilmot zet een solide rol neer vol warmte, een kalmerende factor tegenover de wispelturige Garland en de manipulatieve Deans.

Quilter heeft de rollen van zowel Deans als Chapman in End Of The Rainbow zorgvuldig uitgewerkt om te laten zien dat Garland, ongeacht het motief van de ander, een natuurkracht was die niet getemd kon worden. Garland was het eindproduct van een reeks uitzonderlijke invloeden. Velen dachten haar te kunnen helpen, maar uiteindelijk bleef ze de regisseur van haar eigen lot. De tragedie van het stuk is dat niemand dat kon stoppen.

Lisa Maxwell en Gary Wilmot in End Of The Rainbow. Foto: Pamela Raith

De regie van Daniel Buckroyd is strak en helpt het publiek zijn weg te vinden door de emotioneel uitputtende wereld van Garland. Hij wordt hierbij ondersteund door het decor van David Shield, dat moeiteloos schakelt tussen de verschillende locaties.

End Of The Rainbow is geen zoetsappige herinnering aan de grote Judy Garland; er is sprake van pittig taalgebruik, seksuele toespelingen en drank- en drugsmisbruik. Wat wordt gepresenteerd is een complexe studie van een van de grootste entertainers van onze tijd.

Kort na de gebeurtenissen in End Of The Rainbow overleed Garland en rouwde de wereld om een artiest die velen had geraakt. Wilmots laatste monoloog, waarin hij de begrafenis van Garland beschrijft – betaald door Frank Sinatra en met een klein clubje pianisten achterin de kerk – vond ik ontroerend en een intrigerend epiloog van de avond.

BOEK TICKETS VOOR END OF THE RAINBOW - NU OP TOURNEE DOOR HET VK