RECENSIE: Fanny and Stella, Above The Stag ✭✭✭✭

Robert Jeffrey, Christopher Bonwell, Marc Gee Finch, Alexander Allin en James Robert-Moore in Fanny And Stella. Foto: Derek Drescher Fanny and Stella

Above The Stag Theatre

15 mei 2015

4 sterren

Wie vandaag de gewelven in Vauxhall bezoekt, stuit ongetwijfeld op de verrukkelijke muzikale traktatie genaamd Fanny And Stella.

Gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Ernest Boulton (Stella) en William Park (Fanny), vertelt deze musical het relaas van twee beruchte victoriaanse cross-dressers wier arrestatie en rechtszaak destijds een ware sensatie veroorzaakten. Het stuk is opgezet als een muzikale revue na de rechtszaak in het Bermondsey Working Men’s Institute: een uiterst vermakelijke avond die nog het meest weg heeft van een tikkeltje ondeugend music-hall melodrama.

Auteur Glenn Chandler en componist Charles Miller hebben een vlot en uiterst plezierig theaterstuk gecreëerd, waarin schunnige humor wordt afgewisseld met een gezonde dosis 21e-eeuwse verbazing over hoe de toenmalige maatschappij omging met iedereen die buiten de seksuele norm viel. Nummers als Sodomy On The Strand en Where Has My Fanny Gone? voelen zo authentiek aan dat je bijna zou geloven dat de makers geput hebben uit echte music-hall liedjes uit die periode. Elk nummer ademt de sfeer van weleer en past naadloos in het verhaal.

Marc Gee Finch (Fanny) en Robert Jeffrey (Stella) beheersen het podium vanaf hun eerste opkomst. Beiden geven hun personages volledig vorm met alle zwier, camp en dramatiek die je mag verwachten van twee jonge homoseksuele heren uit die tijd die erom bekendstonden graag als dames in het openbaar te verschijnen. In vrouwenkleding zijn ze krachtig en onvermoeibaar; eenmaal in mannenkleren zie je de kwetsbaarheid en de angst die deze personages gevoeld moeten hebben tijdens hun jaar in de gevangenis in afwachting van hun proces.

Regisseur Steven Dexter heeft een hecht ensemble samengesteld om de sleutelfiguren uit het verhaal van Fanny en Stella tot leven te wekken. Alexander Allin (Fiske), James Robert-Moore (Clinton) en Christopher Bonwell (Hart) schilderen een dwarsdoorsnede van de samenleving, van de hoogste kringen tot Canadese immigranten, aangevuld met diverse types van de pers in de tweede akte. Als ceremoniemeester Mr Grimes haalt Phil Sealey werkelijk alles uit de humoristische rol. Grimes probeert de avond beschaafd en binnen de victoriaanse fatsoensnormen te houden, maar telkens zonder succes.

Choreograaf Carole Todd tekende voor de enscenering van de muzikale nummers en houdt het tempo er flink in op het eenvoudige decor van David Shield, waar twee grote kledingkasten een geheel nieuwe betekenis geven aan de term 'uit de kast komen'.

Theater met een LHBT-thema is soms een gewaagde gok, maar Chandler, Miller, Dexter en Todd hebben een productie neergezet die wel eens zou kunnen doorbreken buiten de eigen gemeenschap en een breder publiek kan aanspreken.

Fanny and Stella biedt volop vermaak, maar kent ook een diepere laag van verdriet om de vervolging van twee jonge mannen die de maatschappij geen enkel kwaad deden, behalve dan het tarten van de toenmalige zeden. Vergeleken met het hedendaagse Groot-Brittannië hebben we een lange weg afgelegd, maar dit stuk laat pijnlijk duidelijk zien hoe lang die weg was en hoezeer sommige delen van de wereld nog steeds achterblijven.

Fanny And Stella is nog tot en met 14 juni 2015 te zien in Above The Stag in Vauxhall