RECENSIE: Feast From The East, het Ink Festival-over-zee, Headgate Theatre Colchester ✭✭✭

Paul T Davies recenseert Feast From The East, de Ink Festival On The Road tournee in het Headgate Theatre, Colchester.

Feast From the East, the Ink Festival on the Road.

The Headgate Theatre, Colchester

20 april 2019

3 sterren

Boek Nu

Met een geslaagde woordspeling in de titel toeren momenteel enkele van de beste nieuwe korte toneelstukken van het Ink Festival langs de theaters. Het festival viert de eenakter en is gevestigd in Suffolk; het biedt een podium aan schrijvers die een sterke fysieke of historische band hebben met East Anglia (Oost-Engeland).

Zoals vaker bij dit soort avonden is het een gevarieerde mix van negen stukken, waarbij persoonlijke smaak bepaalt welk onderdeel je het meest aanspreekt. De bekendste namen zijn Richard Curtis en Shappi Khorsandi. Curtis schreef 'Another Suitcase, Another Hall', een grappige sketch over een actrice die de Evita-klassieker probeert te zingen en een regisseur die geobsedeerd raakt door de koffer. Khorsandi's bijdrage, 'Nina’s Not OK', is een monoloog van een door angst en liefde geteisterde jonge vrouw, met de gevatte oneliners die je van haar mag verwachten. Beide stukken voelen echter wat lichtvoetig aan in vergelijking met sommige andere producties.

In het stimuleren van nieuw schrijftalent slaagt het Ink Festival glansrijk, en dat verdient lof. Hoewel dit betekent dat een paar stukken aan de lange kant zijn en de schrijvers soms te veel tegelijk willen vertellen, toont elk werk genoeg potentie voor de toekomst. Dit geldt zeker voor het intrigerende 'After Prospero' van Martha Loader, een fabel die zich 400 jaar na Shakespeare's 'The Tempest' afspeelt. De zussen Ariel en Miranda ontmoeten elkaar voor de wake van hun vader, Prospero. Hoewel de tekst hier en daar wat overdadig is, barst het van de originaliteit en de ideeën, waaronder een actuele waarschuwing voor klimaatverandering. Het wordt ijzersterk gespeeld door Amber Muldoon en Tessa Wojtczak, die ook uitblinken in andere stukken. Mijn persoonlijke favorieten waren 'Wellington' van Scarlett Curtis, een prachtig reflectief stuk over familieliefde waarin drie generaties vrouwen naar het koninklijk huwelijk kijken, en het voortreffelijke 'Mixed Up'. Deze grappige en scherpe monoloog van James McDermott wordt prachtig vertolkt door Will Howard, een van de sterkste acteurs van het gezelschap.

Howard schittert ook in 'The Sound Guy' van Corin Child, waarin de toespraak van een extreemrechtse politicus wordt gesaboteerd door de geluidstechnicus. Dit is een van de weinige stukken die directer ingaan op hedendaagse kwesties. Samen met Dan Allums 'Bus Stop' zou dit stuk echter baat hebben bij subtiele redactie, aangezien de clou in beide gevallen net iets te vroeg weggegeven wordt. In 'Invisible Irene' van Jackie Carreira wordt het gevoel van onzichtbaarheid van de middelbare Irene prachtig verbeeld terwijl ze haar garderobe opruimt. 'That’s Great!' van Shan Kitchener is een weinig overtuigend stuk voor drie personen over een homoseksuele relatie; de situatie en structuur zijn wat voorspelbaar, maar het wordt goed geacteerd en bevat gevatte dialogen.

Door de simpele enscenering voor de tournee ontbreekt het wellicht wat aan theatrale spektakel; de stukken zouden stuk voor stuk ook uitstekend tot hun recht komen als hoorspel op de radio. De nadruk ligt echter nadrukkelijk op de tekst en het koesteren van schrijvers. De organisatie is nog op zoek naar nieuwe inzendingen, dus wie ambities heeft kan terecht op www.inkfestival.org voor meer informatie en de resterende tourdata. Zeker de moeite waard!