RECENSIE: Fox Hunting, Courtyard Theatre ✭✭✭

Julian Eaves recenseert Fox Hunting van David Alade, nu te zien in het Courtyard Theatre.

Fox HuntingCourtyard Theatre 5 mei 2018 3 sterren Boek Nu Toen ik hoorde dat er een 'verbatim' toneelstuk was geschreven over de messengeweld-epidemie in Londen, wist ik dat ik het moest zien.  Er zijn op dit moment weinig onderwerpen die meer aandacht verdienen dan deze verschrikkelijke plaag die zoveel jonge en kwetsbare mensen treft.  Niemand lijkt precies te weten hoe we dit geweld onder controle kunnen krijgen.  Juist daarom is het belangrijker dan ooit om te luisteren naar de stemmen van degenen die er rechtstreeks door worden geraakt. Dat is precies wat David Alade heeft gedaan: hij luisterde naar de getuigenissen van mensen die in deze nachtmerrie gevangen zitten, filterde de essentie eruit en distilleerde daaruit iets dat ons inzicht geeft in wat er gebeurt en waarom. Nu ik de voorstelling heb gezien, is de belangrijkste conclusie dat David Alade een krachtige dramatische stem heeft en scènes creëert van buitengewone kracht en emotionele intensiteit.  Hij is pas 21 jaar oud en dit is zijn eerste stuk, wat veel goeds belooft voor zijn toekomst als schrijver.  Ik zou iedereen die geïnteresseerd is in het ontdekken en koesteren van veelbelovend talent willen aanmoedigen om deze tekst zelf te gaan ervaren: hij kruipt diep in de harten en hoofden van mensen die midden in deze dagelijkse gruwel zitten, waardoor wij ons als publiek ook gevangen voelen. Hij speelt zelf ook mee, naast vier andere acteurs die voor veel gedenkwaardige momenten zorgen.  De groep speelt een reeks scènes, sommige naturalistisch, vele niet, waarin ze verschillende aspecten van de Londense arbeidersjeugd verkennen.  Op zijn best weet Alade met een paar krachtige pennenstreken een indrukwekkend beeld van elk milieu neer te zetten: een van zijn grootste successen is de plotselinge verschijning van twee politieagenten. Deze scène is bijzonder effectief om het verhaal 'open te breken', wat de intensiteit van het relaas eerder versterkt dan verwatert.  Ook de zeldzame momenten van humor — perfect uitgevoerd door de cast — bieden een welkom contrast met het sombere onderwerp.  Dit is wellicht iets voor Alade om te overwegen bij de verdere ontwikkeling van dit werk. Ondertussen staat zijn gezelschap pal achter hem en stuwen ze de scènes voort.  Naast een overvloed aan bijrollen spelen de jongens een groep die — naar het schijnt — samenkomt voor de herdenkingsdienst van een niet nader genoemd lid van hun groep.  Devante Mavour heeft een sterke stem en een geweldige podiumpresentatie als Lawrence, Quinton Arigi is indrukwekkend gefocust als Darral (en schitterend in de totaal tegengestelde rol van de Pastor), Joshua Lewis maakt een blijvende indruk als de enige witte jongen, Jake, en beschikt over een prachtige zangstem die de esthetische impact van het werk versterkt.  Chris J Gordon brengt zowel fysieke schoonheid als expressiviteit naar de rol van Terrel, al zou hij zijn stem wat meer kunnen ondersteunen voor een betere projectie. Wat betreft de regie, tja, die lijkt soms alle kanten op te gaan.  Vaak is wat er fysiek in de ruimte gebeurt spannend en soms zelfs angstaanjagend.  Maar evenzo vaak lijken momenten hun doel te missen.  En de belichting... die springt wild alle kanten op. Het is momenteel het beste om dat te beschouwen als een aspect dat nog in de kinderschoenen staat.  Wat hier nodig lijkt, is een zorgvuldige regisseur of producent die dit werk echt een overtuigende theatrale vorm geeft, door ervaren vakmensen te koppelen aan deze nieuwkomers.  De tekst is simpelweg te goed om te laten hinderen door technische mankementen.  En een groter budget voor decor zou ook helpen.  Voor de korte termijn zou dit stuk echter uitstekend passen op scholen en bij buurtprojecten (misschien gebeurt dat al — en hopelijk komt er ooit een programmaboekje met achtergrondinformatie over deze problematiek). Zoekt er iemand nog een groot nieuw talent om te ondersteunen? Tot 19 mei 2018

BOEK NU VOOR FOX HUNTING

Bezoek onze OFF WEST END pagina.