ELEŞTİRİ: Fox Hunting, Courtyard Theatre ✭✭✭

Julian Eaves, Courtyard Theatre'da sahnelenen David Alade imzalı Fox Hunting oyununu yorumluyor.

Fox HuntingCourtyard Theatre 5 Mayıs 2018 3 Yıldız Bilet Al Londra'daki bıçaklı suçlar üzerine sözlü tarih (verbatim) temelli bir oyun yazıldığını duyduğumda, mutlaka görmem gerektiğini biliyordum. Günümüzde pek çok genci ve savunmasız insanı etkileyen bu korkunç bela kadar, üzerinde ciddiyetle durmamız gereken çok az konu olabilir. Kimse bu şiddet salgınıyla nasıl başa çıkacağını tam olarak bilmiyor. Bu yüzden, olaydan doğrudan etkilenenlerin sesine kulak vermek her zamankinden daha önemli. David Alade de tam olarak bunu yapmış; bu kabusun ortasında kalanların tanıklıklarını dinleyip süzgeçten geçirerek bize olup bitenler ve nedenleri hakkında bir içgörü sunmayı başarmış. Oyunu izledikten sonra çıkardığım en önemli sonuç, David Alade’nin olağanüstü güçte ve duygusal yoğunlukta sahneler kurgulayabilen, çok sağlam bir dramatik sese sahip olduğu. Henüz 21 yaşındaki yazarın bu ilk oyunu, geleceği adına büyük umut vaat ediyor. Gelecek vadeden bir yeteneği keşfetmek ve gelişmesine yardımcı olmakla ilgilenen herkese, bu yazım gücünü bizzat deneyimlemelerini tavsiye ederim. Alade, bizi bu gündelik dehşetin içindeki insanların zihinlerine ve kalplerine götürerek, kendimizi o çıkmazın içinde hissetmemizi sağlıyor. Oyunda, birçok unutulmaz an yaratan diğer dört oyuncuyla birlikte kendisi de rol alıyor. Ekip, kimi doğalcı kimi ise simgesel bir dizi sahneyle Londra'daki işçi sınıfı gençliğinin farklı yönlerini keşfe çıkıyor. Alade, birkaç fırça darbesiyle her bir çevreyi muazzam bir şekilde canlandırabiliyor; en büyük başarılarından biri de beklenmedik bir anda sahneye giren iki polis memuru. Bu sahne, hikayenin yoğunluğunu dağıtmak yerine pekiştirerek anlatımı 'açma' konusunda özellikle etkili. Benzer şekilde, oyuncu kadrosu tarafından mükemmel şekilde idare edilen nadir mizah dokunuşları, kasvetli ve ağır konuya hoş bir tezat katıyor. Alade, bu çalışmanın bir sonraki adımlarını planlarken muhtemelen bunları da göz önünde bulunduracaktır. Bu sırada ekibi, her sahnede onunla birlikte tempoyu yüksek tutuyor. Çeşitli yan rollerin yanı sıra gençler, aralarından kimliği belirsiz birinin anma töreninde bir araya gelen bir grubu canlandırıyor. Lawrence rolünde Devante Mavour güçlü sesi ve sahne duruşuyla dikkat çekiyor; Quinton Arigi, Darral karakterinde (ve tamamen zıt bir karakter olan Papaz rolünde harika bir performansla) çarpıcı bir odaklanma sergiliyor. Tek beyaz çocuk olan Jake rolündeki Joshua Lewis, oyunun estetik etkisini değiştiren etkileyici sesiyle derin bir iz bırakıyor. Chris J Gordon, Terrel karakterine fiziksel bir estetiğin yanı sıra incelikli bir ifade katıyor; ancak sesinin daha uzağa ve net ulaşması için biraz daha ses desteği kullanabilir. Yönetmenliğe gelince, biraz dağınık görünüyor. Mekan kullanımındaki fiziksel hareketlilik çoğu zaman heyecan verici ve ürkütücü olabiliyor. Ancak aynı şekilde birçok anın hedefini ıskaladığı da görülüyor. Işıklandırmaya gelince... Çok istikrarsız ve şu aşamada bunu 'gelişmekte olan' bir unsurdan ziyade 'başlangıç aşamasında' kabul edip görmezden gelmek en iyisi. Burada ihtiyaç duyulan şey, titiz bir yönetmenin veya yapımcı-yönetmen ikilisinin el atıp, bu yeni yeteneklerle daha deneyimli isimleri bir araya getirerek esere ikna edici bir tiyatro formu kazandırmasıdır. Metin, teknik sorunlara kurban edilemeyecek kadar iyi. Ayrıca dekor ve diğer unsurlar için daha geniş bir bütçe de faydalı olurdu. Kısa vadede ise bu oyun okullarda ve topluluk merkezlerinde çok iyi iş yapabilir (belki de şimdiden yapıyordur – ileride tüm bu konularda faydalı bilgiler içeren bir el kitapçığı da eklenebilir). Desteklenecek yeni ve büyük bir yetenek mi arıyorsunuz? 19 Mayıs 2018'e kadar izlenebilir.

FOX HUNTING İÇİN ŞİMDİ BİLET ALIN

OFF WEST END sayfamızı ziyaret edin.