RECENSIE: Girl From The North Country, Noel Coward Theatre ✭✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt de West End-transfer van Conor McPhersons Girl from the North Country met muziek van Bob Dylan

Girl from the North Country

Noël Coward Theatre

Vijf sterren

Boek Nu Een indringende melancholie voert de boventoon in veel van Conor McPhersons werk, van zijn eerste grote succes The Weir tot The Night Alive. In Girl from the North Country heeft dit de perfecte soundtrack gevonden in een bezield oeuvre geput uit Bob Dylans rijke repertoire. Het is eerder een toneelstuk met muziek dan een traditionele jukeboxmusical en schetst de wanhopige levens van een groep mensen die samenkomen in een pension in Dylans geboorteplaats Duluth, Minnesota, in 1934.

Het pension staat op de rand van de afgrond en wordt gerund door Nick Laine. Hij zorgt tevens voor zijn vrouw, die aan beginnende dementie lijdt, hun alcoholistische zoon Gene die droomt van een schrijverscarrière, en hun geadopteerde dochter Marianne die zwanger en ongehuwd is. De gastenlijst omvat een weduwe die hoopt zijn vrouw te worden, een berooid gezin met een volwassen zoon met het verstandelijk vermogen van een vierjarige, een ontsnapte gevangene en een louche bijbelverkoper. Samen met de plaatselijke arts Walker en de eenzame weduwnaar de heer Perry, biedt het een momentopname van uitzichtloze levens op het hoogtepunt van de Grote Depressie, en toont het wie er overleeft en wie niet.

Orkestrator, arrangeur en muzikaal leider Simon Hale heeft hits en minder bekende nummers gekozen uit vijf decennia aan Dylan-opnames, variërend van het titelnummer en Like a Rolling Stone uit de jaren 60 tot Make You Feel My Love uit 1997 en Duquesne Whistle uit 2012. In plaats van de nummers in de dialogen te verweven, worden ze buiten de handeling om gezongen, waarbij de acteurs vaak plaatsnemen achter vintage microfoons aan de rand van het podium, in de stijl van een concert. Ze versterken het verhaal en de innerlijke gedachten van de personages, begeleid door een klein on-stage ensemble onder leiding van Alan Berry. De poëtische diepgang en complexiteit van de lyriek tillen de muziek ver boven het gemiddelde musicalnummer uit.

Een groot deel van de cast is meeverhuisd naar het Noël Coward Theatre vanaf de Old Vic, waar de voorstelling vorig jaar in première ging. Onder hen Ciarán Hinds als de stugge maar breekbare Nick en een hypnotiserende Shirley Henderson als zijn vrouw Elizabeth, die moeiteloos schakelt tussen kinderlijke nukkigheid en ongeremde uitbarstingen terwijl ze worstelt met haar dementie. Met een ongelooflijk soulvolle stem maakt Sheila Atim indruk als Marianne, vooral wanneer ze de leiding neemt in het prachtig weemoedige Tight Connection In My Heart (Has Anyone Seen My Love?).

Sam Reid als haar getroebleerde broer en Arinzé Kene als haar potentiële geliefde zijn eveneens uitstekend, naast opvallende optredens van Debbie Kurup als de veerkrachtige weduwe mevrouw Neilson en Bronagh Gallagher als de aan medicijnen verslaafde mevrouw Burke. Als haar zoon Elias Burke schittert Jack Shalloo in een ander hoogtepunt van de avond met het opzwepende Duquesne Whistle. Nieuw in de West End-bezetting is Finbar Lynch, die gladde charme geeft aan de duivelse bijbelverkoper dominee Marlowe, terwijl Adam James het verhaal bijeenhoudt als de arts-verteller. Karl Johnson voegt een extra laag ontroering toe als Mariannes troosteloze aanbidder, de heer Perry.

De grauwe, troosteloze wereld van een pension in Minnesota tijdens de Depressie is fraai gevangen in het decor van Rae Smith. Geluidsontwerper Simon Baker gaat kundig om met de uitdaging van een podium vol muzikanten en acteurs. De cast en de gehele productie zijn onberispelijk, met orchestraties die Dylans nummers transformeren tot een rijke, gelaagde partituur die je zal bijblijven door zijn schoonheid en verdriet.

Te zien tot en met 24 maart 2018

BOEK TICKETS VOOR GIRL FROM THE NORTH COUNTRY