RECENSIE: Liza Pulman Sings Streisand, The Other Palace ✭✭✭✭✭

Jennifer Christie recenseert Liza Pulman Sings Streisand in The Other Palace.

Liza Pulman Sings Streisand The Other Palace (onderdeel van de Britse tournee)

15 oktober 2018

5 Sterren

Tourgegevens Liza Pulman Sings Streisand opent met de stemmen van vrouwen uit de Bronx die over Barbra praten, waarmee de toon direct is gezet. Liza en haar band, Stardust, presenteren een programma vol klassiekers uit een indrukwekkend oeuvre. Liza Pulman Sings Streisand is momenteel op tournee door het Verenigd Koninkrijk tot in 2019. De avond begint met een van de nummers die onlosmakelijk met Streisand verbonden zijn, Don’t Rain on My Parade, dat vloeiend overgaat in You’ve Got a Friend. Hiermee is de toon gezet voor een show die soepel schakelt tussen verschillende stijlen en periodes. Muzikaal leider Joseph Atkins zit achter de piano en tekende ook voor de arrangementen. Vaak beginnen de nummers in de herkenbare Streisand-stijl, om vervolgens een geheel eigen vorm aan te nemen, wat de klassiekers een frisse en originele draai geeft.

Liza Pulman is een natuurkracht met een achtergrond in de opera. Het is puur genieten hoe haar zwoele, fluwelen stemgeluid overgaat in rijke, krachtige climaxen. Hoewel er in haar timbre soms een echo van Streisand doorklinkt, maakt Liza vanaf het begin duidelijk dat ze een eerbetoon brengt aan het origineel zonder dit te willen imiteren. Het resultaat is de sound van Streisand, met een heerlijke, eigenzinnige vleug Liza.

Naast haar onberispelijke en perfect beheerste zang, blinkt Pulman uit in het overbrengen van een emotionele gelaagdheid die je zelden ziet bij concertoptredens. In haar uitvoering van You Don’t Bring Me Flowers kwamen de tekst en de betekenis ervan helderder binnen dan ooit tevoren.

Liza is echter niet het enige grote talent op het podium; ze geeft haar bandleden dan ook regelmatig de ruimte. Als ensemble klinkt de groep krachtig en vol waar nodig, maar ook ingetogen en lyrisch. De arrangementen zijn intelligent en bieden een prachtige diepgang en contrast, waardoor de harmonieën en tonen die de kern van de muziek vormen volledig tot hun recht komen. Stuk voor stuk zijn deze muzikanten meesters in hun vak.

De opbouw van de avond zit uitstekend in elkaar. Dankzij de anekdotes en ‘Barbra-weetjes’ die tussen de nummers door worden gedeeld, blijft de vaart er goed in, met slechts een klein dipje in de tweede helft bij een paar minder bekende liedopdrachten.

Als bekroning op een sprankelende avond zingt Liza Happy Days are Here Again, om na een welverdiende staande ovatie af te sluiten met People. Bezoekers die kwamen als fans van Barbra Streisand, gingen ongetwijfeld naar huis als fans van Liza Pulman. Ze is, simpelweg, subliem!