RECENSIE: Nice Fish, Harold Pinter Theatre ✭✭✭✭

Jim Lichtscheidl en Mark Rylance in Nice Fish. Foto: Richard Turmine Nice Fish Harold Pinter Theatre 1 december 2016

4 Sterren

Boek Tickets | Meer Info Een bevroren meer.  Minnesota.  Twee mannen, Erik (Jim Lichtscheidl) en Ron (Mark Rylance) gaan op vistocht.  Dat is min of meer de setting van Nice Fish, dat onlangs de overstap maakte naar het Londense West End na een reeks voorstellingen in St Ann’s Warehouse in New York.  Het is een wonderlijk boeiend stuk met een flinke dosis humor – en een vleugje absurdisme. Het stuk, mede geschreven door Rylance en geregisseerd door zijn vrouw, Claire van Kampen, brengt de prozadichten van Louis Jenkins samen; die u wellicht herkent als u de toespraken van Rylance bij het winnen van zijn Tony Awards in 2008 of 2011 heeft gezien.  Nice Fish bevat een onmiskenbare lyrische kwaliteit met een dromerige toon; een perfecte combinatie met de speelstijl van Rylance, die een haast buitenaardse onschuld uitstraalt, het publiek meesleept en uit elke laatste lettergreep alle potentie weet te persen.

Mark Rylance en Bob Davis in Nice Fish. Foto: Richard Turmine

Er schuilt bij producties met Rylance altijd een klein gevaar: ze kunnen onbedoeld veranderen in een 'one-man show'.  Dat ligt niet aan het materiaal of de medespelers, maar is eerder een bewijs van zijn kracht als vakman.  In deze productie laat Rylance een sprankelende komische timing zien en een fijngevoeligheid voor de tekst van Jenkins, waardoor hij het publiek vanaf het eerste moment volledig in zijn greep heeft.  Het fijne aan dit stuk is dat het niet aan dat eerdere gevaar ten prooi valt.  Hoewel de vertolking van Ron door Rylance niets minder dan een masterclass is, wordt hij bijgestaan door acteurs die meer dan in staat zijn om hun mannetje te staan – de wat zwaarmoedige Erik van Lichtscheidl is minstens zo boeiend en biedt een prachtig contrast.

Het prachtige poppenspel dat gedurende het hele stuk wordt ingezet voor perspectief en dynamiek, nodigt ons uit en maakt dat we ons graag overgeven aan de dromerige, peinzende reis van Ron en Erik in hun poging een vis van waarde te vangen. Tijdens deze tocht ontmoeten ze diverse lokale figuren voordat de avond eindigt in een spiraal van absurdisme.  Het stuk is misschien niet baanbrekend of revolutionair, maar wel ontzettend vermakelijk.  Met de kans om Rylance aan het werk te zien met de fantastische teksten van Louis Jenkins op een zeer innemende wijze die directheid en intimiteit naar de grootste zalen brengt, is dit een voorstelling die absoluut de moeite waard is.

BOEK TICKETS VOOR NICE FISH