RECENSIE: Pretty Woman de musical, Piccadilly Theatre Londen ✭✭✭✭

Ray Rackham recenseert de musicalbewerking van de filmhit Pretty Woman, geregisseerd en gechoreografeerd door Jerry Mitchell in het Piccadilly Theatre in Londen.

Danny Mac (Edward) en Aimie Atkinson (Vivian Ward). Foto: Helen Maybanks Pretty Woman de musical

Piccadilly Theatre, Londen

2 maart 2020

4 sterren

Boek tickets

Pretty Woman de musical, gecreëerd door veteranen uit de muziekwereld (Bryan Adams en Jim Vallance), televisie en film (scenario- en regiewerk van J.F. Lawton en wijlen Garry Marshall) en onder leiding van de legendarische Broadway-regisseur Jerry Mitchell, ging in het Piccadilly Theatre in première voor een uitzinnig publiek. De musical nodigt de toeschouwers uit om de momenten uit de oorspronkelijke film uit 1990 opnieuw te beleven. Kan deze productie, met zo'n indrukwekkende stamboom, de ongelijke machtsverhoudingen, het gedateerde 'mannelijke redder'-verhaal en het twijfelachtige morele kompas aanpakken waar de film destijds zo handig mee wegkwam?

Aimie Atkinson (Vivian Ward). Foto: Helen Maybanks

Aan weerszijden van de 'American Dream' staat Edward (met veel flair en charme gespeeld door Danny Mac), die te rijk en succesvol is om tijd te vinden voor een vriendin, en Vivian (de sympathieke Aimie Atkinson), een prostituee met een hart van goud. We zien hoe ze elkaar ontmoeten, een seksuele transactie van $3000 sluiten en uiteindelijk verliefd worden. Voeg daar een hotelmanager aan toe die doet denken aan een kruising tussen een mentor en een goede fee (Bob Harms in een glansrol) en een hartsvriendin uit de achterbuurt (Rachel Wooding met een perfect Brooklyn-accent als Kit), en je hebt een moderne versie van het "Cinder-f*ckin'-Ella" sprookje.

Rachel Wooding (Kit De Luca) en Bob Harms (Happy Man) in Pretty Woman. Foto: Helen Maybanks

Het creatieve team heeft de problematische kanten van de film niet diepgaand herzien; het resultaat is eerder een kopie dan een herinterpretatie. Grote delen van de dialoog zijn rechtstreeks overgenomen uit de film met Julia Roberts en Richard Gere, en het kostuumontwerp van Tom Rogers brengt een duidelijke hommage aan het origineel. Waar er wél veranderingen zijn doorgevoerd, lijkt dit vooral bedoeld om de genderbalans te herstellen, en deze productie is lang niet zo braaf als de Broadway-versie uit 2018. In deze versie slaat Vivian zelf de aanrander (gespeeld door Ryan Malloy) van zich af, in plaats van te wachten tot Edward haar komt redden. En anders dan op Broadway, wanneer Vivian (briljant gezongen door Atkinson) in de eerste akte 'Anywhere But Here' zingt en in de tweede akte concludeert dat ze 'Can’t Go Back' na het proeven van de luxe, gelooft het publiek dankzij haar toegenomen zelfstandigheid dat ze in elk geval vooruit kan.

Aimie Atkinson (Vivian) en het ensemble. Foto: Helen Maybanks

Adams en Vallance hebben een partituur geschreven die inspiratie put uit country, rock, pop en funk, omlijst met een flinke dosis flamenco – inmiddels een muzikaal handelsmerk van Adams (het nummer 'On A Night Like Tonight' doet sterk denken aan zijn romantische werk uit het midden van de jaren negentig). Edwards 'There’s Something About Her' is een mijmerende, dromerige monoloog, prachtig vertolkt door Mac, terwijl 'You’re Beautiful' een aanstekelijke soft-rock oorwurm is. De meezinger van Roy Orbison tijdens het slotapplaus is een late toevoeging (die ontbrak op de Broadway-première) en is eerlijk gezegd overbodig; het doet afbreuk aan de muzikale originaliteit van de show, al wordt het geweldig gebracht door Harms en Wooding.

Het ensemble van Pretty Woman Londen. Foto: Helen Maybanks

Interessant genoeg wordt een van de meest iconische momenten uit de film (de scène waarin Vivian tot tranen toe geroerd is door haar eerste bezoek aan de opera, La Traviata) theatraal verheven tot iets veel mooiers. De bekende scène is verweven in het melodieuze, tekstueel sterke en originele nummer 'You And I', dat de prille liefde treffend samenvat. Wanneer de verbazingwekkend loepzuivere sopraan van Kimberly Blake het theater vult met de muziek van Giuseppe Verdi, overtuigt de transformerende kracht van dit sprookje zelfs de strengste criticus, al is het maar voor even. Het is een heerlijk staaltje muzikale brille, kundig geregisseerd en trefzeker gespeeld, en bewijst dat deze musical op eigen kracht absoluut overtuigt.

Misschien is het een verlangen naar nostalgie in 2020, of het feit dat het creatieve team door de dieperliggende problemen niet aan te pakken Juist momenten van schoonheid heeft gecreëerd die onze behoefte aan herkenning vervullen. Hoe dan ook, Pretty Woman is een vakkundig gemaakte en liefdevolle ode aan de Hollywoodfilm en zal ongetwijfeld een grote publieksfavoriet worden.

Pretty Woman de musical speelt in het Piccadilly Theatre tot en met 2 januari 2021. PRETTY WOMAN TICKETS - BOEK NU!