RECENSIE: Sex/Crime, Soho Theatre Londen ✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Sex/Crime, een nieuw toneelstuk van Alexis Gregory, nu te zien in het Soho Theatre.

Foto: Matt Spike Sex/Crime

Soho Theatre

22 januari 2020

4 sterren

Boek tickets

Het krachtige, komische toneelstuk van Alexis Gregory speelt zich af in een speelkamer op een zolder — een queer ruimte waar mannen hun fantasieën uitleven volgens een seksueel script, alles vooraf afgesproken, inclusief de algemene voorwaarden waarvoor getekend moet worden. Twee mannen, simpelweg A en B genoemd, ontmoeten elkaar om de moorden van een beruchte gay seriemoordenaar na te bootsen, voor hun eigen plezier en tegen de juiste prijs. Maar B wil echt tot de dood gaan, en hier onderzoekt Gregory de constructies in de media en de verheerlijking van geweld.

Foto: Matt Spike

Het stuk snijdt nog veel meer aan; het werpt een blik op geïnternaliseerde homofobie en het absorberen van de afschuwelijke haat die op homomannen wordt geprojecteerd. Ik was onder de indruk dat het stuk de zogenaamde 'donkere' kant van homoseksuele seks niet schuwt — sm en machtsverhoudingen — wat een verfrissende afwisseling is van de jonge, afgetrainde, haarloze lichamen en de bijna steriele homoseksualiteit die we vaker voorbij zien komen. Het is ook zeer satirisch en grappig, waarbij Gregory feilloos zijn pijlen richt op de queer scene, de media en de fascinatie van het publiek voor moord. Onze maatschappij noemt een heteroseksuele moordenaar nooit een 'hetero-seriemoordenaar', dus waarom wordt bij homoseksuelen hun geaardheid altijd zo benadrukt?

Foto: Matt Spike

Jonny Woo is krachtig en raadselachtig als A, de man die de leiding heeft, de meester — of is hij dat wel? Hij heeft de scenario's tot in de puntjes uitgeschreven; alles staat klaar, en terwijl de maatschappij buiten uit elkaar valt, vormt zijn strafkamer een 'safe space'. Gregory speelt zelf B, een rol vol 'high camp' (zoals ook door hem als toneelschrijver is voorgeschreven), waarbij het geweld sterk gestileerd is en de productie effectief gebruikmaakt van black-outs. De chemie tussen beide mannen is uitstekend, en qua stijl deed het stuk me denken aan het werk van Steven Berkoff, met name Decadence. Ik moest ook denken aan een van de eerste Amerikaanse Aids-toneelstukken, Night Sweat van Robert Chesley, waarin mannen met Aids hun einde plannen in een club die is ontworpen om hen de dood te bezorgen die ze wensen. Naar mijn idee was het interessant geweest als de camp-factor iets was getemperd om de nuances van het script beter naar voren te laten komen; de productie blijft nu een beetje op één toon hangen. Ravenhills klassieker, Shopping and Fucking, is een andere duidelijke invloed, waarbij het naturalisme in dat script de thema's van commercialisering en macht effectiever blootlegt.

Dat gezegd hebbende, is dit een gedenkwaardig uur in het theater met een sterke twist die indruk maakt. Beide acteurs zijn brutaal, sexy en mysterieus. Het is wederom een sterke LGBTQ-productie in het aanbod van het Soho Theatre.