ELEŞTİRİ: Sex/Crime, Soho Theatre Londra ✭✭✭✭

Paul T Davies, Soho Theatre'da sahnelenen Alexis Gregory imzalı yeni oyun Sex/Crime'ı değerlendiriyor.

Fotoğraf: Matt Spike Sex/Crime

Soho Theatre

22 Ocak 2020

4 Yıldız

Bilet Alın

Alexis Gregory’nin kara komedi tadındaki etkileyici oyunu tavan arasındaki bir fantezi odasında geçiyor. Erkeklerin önceden belirlenmiş cinsel senaryoları ve şartları kabul ederek fantezilerini gerçekleştirdikleri bu özel mekanda, sadece A ve B olarak adlandırılan iki adam buluşur. Amaçları, ünlü bir eşcinsel seri katilin cinayetlerini kendi zevkleri için yeniden canlandırmaktır; tabii bunun bir bedeli vardır. Ancak B, işin gerçekten ölüme varmasını ister. Gregory burada medyanın şiddeti nasıl kurguladığını ve romantize ettiğini sorguluyor.

Fotoğraf: Matt Spike

Oyun sadece bununla kalmıyor; içselleştirilmiş homofobiyi ve gay erkeklere yöneltilen korkunç nefretin nasıl sahiplenildiğini de mercek altına alıyor. Yapımın, gay cinselliğinin "karanlık" tarafı olarak tabir edilen S&M ve güç dengesi gibi konulardan kaçınmaması beni oldukça etkiledi. Bu durum, sahnelerde görmeye alıştığımız o sterilize edilmiş, pürüzsüz ve genç bedenlerin sergilendiği alışıldık temsillerden ferahlatıcı bir farklılık sunuyor. Gregory’nin kuir dünyayı, medyayı ve kamuoyunun cinayete olan sapkın ilgisini hedef aldığı anlar hem son derece hicivli hem de çok komik. Hiç kimse bir seri katilden bahsederken "heteroseksüel seri katil" demiyorken, neden eşcinsel katillerin cinsel kimliği bu kadar vurgulanıyor?

Fotoğraf: Matt Spike

Jonny Woo, duruma hakim olan "efendi" A rolünde etkileyici bir gizem sunuyor; ama gerçekten ipler onun elinde mi? Dışarıda toplum çökerken, o her şeyi en ince ayrıntısına kadar planlayarak bu ceza odasını bir "güvenli alana" dönüştürmüştür. Yazar Alexis Gregory’nin kendisi ise B karakterini canlandırıyor. Yazılı metinde de belirtildiği gibi oyunculuğu son derece "high camp" bir tarzda. Şiddet sahneleri ise yüksek derecede stilize edilmiş ve ışık oyunlarıyla (blackout) desteklenmiş. İkili arasındaki uyum çok başarılı. Oyun üslup olarak bana Berkoff’un eserlerini, özellikle de Decadence'ı anımsattı. Ayrıca, AIDS'li erkeklerin arzuladıkları ölümü seçebildikleri bir kulübü anlatan Robert Chesley’nin Night Sweat oyununu da hatırlattı. Bence camp tonu biraz düşürülseydi metindeki nüanslar daha belirgin ortaya çıkabilirdi; prodüksiyon biraz tek düze ilerliyor. Ravenhill'in kült eseri Shopping and Fucking'in esintileri de hissediliyor ancak o oyundaki natüralizm, tüketim ve güç temalarını daha keskin yansıtıyordu.

Yine de, bu oyun tiyatroda geçen unutulmaz bir bir saat sunuyor ve hikayenin sonundaki ters köşe akılda kalıcı bir iz bırakıyor. Her iki oyuncu da küstah, seksi ve merak uyandırıcılar. Soho Theatre, bir başka güçlü LGBTQ yapımına daha ev sahipliği yapmış.