RECENSIE: Thriller Live, Lyric Theatre ✭✭✭✭

Dajiow als Michael Jackson in Thriller Live. Foto Irina Chira Thriller Live 9 oktober

Lyric Theatre

4 Sterren

Boek Tickets Thriller is inmiddels een vaste waarde in het West End-theaterlandschap sinds de komst naar het Lyric Theatre in 2007. De show vermijdt bewust de term 'musical' in haar promotie – het is geen musical en claimt dat ook niet te zijn.

In plaats daarvan is het in feite een 'greatest hits'-album op het toneel; de nummers worden vertolkt door diverse 'Jackos', van verschillende geslachten, leeftijden en afkomsten (het maakt immers niet uit of je 'black or white' bent). De productie start met de vroege klanken van de Jackson 5, alvorens door te stomen naar het beste van zijn solowerk, waaronder de albums Thriller en Bad.

Waarom recenseren we de show acht jaar na de première opnieuw? De productie is onlangs flink onder handen genomen, inclusief vier nieuwe nummers en een vernieuwde openingsmedley. Hoewel ik geen directe vergelijking kan maken met de oude versie, was het de perfecte gelegenheid om te zien of Thriller de enorme hype nog steeds waarmaakt, zelfs zes jaar na de dood van Jackson.

Het spreekt voor zich dat de partituur nagenoeg perfect was; Jackson heeft een indrukwekkend en schitterend oeuvre om uit te putten. Er was een goeie mix van energieke nummers en langzamere, gevoelige ballads. Richting het einde van de eerste helft zakte het energieniveau echter wat in en leek de muziek wat variatie te missen. De extra nummers waren stuk voor stuk de moeite waard (vooral Rockin’ Robin), maar ze maakten de voorstelling wel erg lang – wat streng montagewerk zou naarmate de reeks vordert geen kwaad kunnen.

De tweede helft was beduidend sterker, met een betoverende laatste twintig minuten inclusief de legendarische reeks Billie Jean, Thriller, Bad en Smooth Criminal. Het was een perfect crescendo dat het publiek tegen het einde in vervoering bracht, met een briljant inventieve enscenering – de griezelige monsters die door de zaal bewogen voor Thriller en de vele verwijzingen naar de iconische choreografie van Billie Jean. Ook bleef de productie gelukkig ingetogen bij Earth Song; een interventie à la Jarvis Cocker was dus niet nodig!

De choreografie is veruit het sterkste punt van Thriller; het is vindingrijk, opwindend en bijna vermoeiend om naar te kijken. De traditionele Jackson-moves (inclusief de moonwalks) zijn behouden, maar kregen een frisse, leuke en radicale benadering. Het uiterst sterke ensemble voert complexe en zwaartekracht tartende bewegingen uit. Hoogtepunten waren de uitdagende moves in Dirty Diana en de strakke individuele choreografie van Beat It, waarbij de dansers hun eigen talenten volop konden tonen.

Dajiow als Michael Jackson in Thriller Live. Foto Irina Chira

Verschillende hoofdzangers nemen gedurende de avond de rol van Jackson op zich. Dajilow belichaamde de geest van Jackson het allerbest en wist diens maniertjes en de beroemde moonwalk perfect te imiteren. Alex Buchanan maakte ook indruk tijdens de langzamere soul-nummers en leverde een energieke versie van Beat It af. De jonge Eshan Gopal was een publiekslieveling die het podium volledig beheerste tijdens zijn medley van Jackson 5-klassiekers.

De enscenering was slim en levendig, ondersteund door uitstekende belichting en pyrotechniek. Een scherm achteraan het podium wordt gebruikt voor slimme effecten en werkt naadloos samen met de choreografie. De fantastische huisband mengde rock, soul en pop en zorgde voor een krachtige muzikale basis. Het was geweldig om ze in beeld te zien tijdens enkele epische gitaarsolo's; een element dat vaker gebruikt had mogen worden om het tempo op te schroeven.

Hoewel de show technisch uitstekend was, heb ik wel wat kanttekeningen. Hoewel het ongetwijfeld een avond vol plezier is, blijft de theatrale waarde beperkt door het ontbreken van een echt verhaal of plot. Dit gebrek aan emotionele betrokkenheid maakt dat Thriller soms wat mechanisch kan overkomen, mede door het onvermijdelijke meegeklap van het publiek dat bij bijna elk nummer ontstaat.

Er is niets dat de muziek onderbreekt of aanzet tot nadenken, waardoor het soms voelt alsof je naar een luchtig tv-programma kijkt. Je geniet van wat je ziet en zou best meer willen zien, maar je weet dat je intellectueel niet uitgedaagd zult worden.

Als je op zoek bent naar iets dat je doet nadenken, lachen of huilen, dan is Thriller wellicht niet de voorstelling voor jou. Echter, als je een fan bent van 'Jacko' of een vrijdagavond dansend wilt doorbrengen, is er geen betere plek in het West End.

KOOP TICKETS VOOR THRILLER LIVE IN HET LYRIC THEATRE