RECENSIE: Musicals Unsung, St James Theatre Studio ✭✭✭✭

De cast van Musicals Unsung. Musicals Unsung

St James Studio Theatre

27 mei 2016

4 Sterren

Musicals Unsung is een avond vol nummers die uiteindelijk uit musicals werden geschrapt. Het is een interessant uitgangspunt, dat ik als musical-liefhebber zowel vermakelijk als informatief vond. Bij deze gelegenheid was de liedkeuze uitgesproken modern, met nummers uit shows als The Last Five Years, Wicked, Shrek, Aladdin en The Drowsy Chaperone.

De avond bood een boeiende blik achter de schermen van het ontwikkelingsproces van musicals. In sommige gevallen ging het om de laatste aanpassingen die werden gedaan aan grote producties terwijl deze op tournee gingen, of wanneer animatiefilms werden omgevormd tot podiumproducties. De belangrijkste muzikale motieven blijven vaak behouden in de nummers die geschrapt en vervangen worden; meestal is het daardoor eenvoudig te herkennen om welke show het gaat, zonder dat dit expliciet vermeld hoeft te worden.

In de intieme setting van de St James Studio speelden Stewart Clarke, Lucie Jones, Jeremy Legat, Katie Paine en Sally Samad voor een uitverkochte zaal.  Het programma bestond voornamelijk uit solo's van de diverse geselecteerde shows. Spring Awakening leverde met There Once Was A Pirate het enige groepsnummer van de avond aan.

Begeleid door muzikaal leider Kris Rawlinson, samen met Rhiannon Jeffreys (rietblazers) en Natalie Hancock (cello), was deze avond in cabaret/concertstijl een vertoon van puur talent.

Stewart Clarkes vertolking van Proud Of Your Boy,  een nummer dat uit de animatiefilm van Aladdin werd geknipt maar voor de theaterproductie weer in ere werd hersteld, was oprecht ontroerend. Which Way Is The Party?, dat in Wicked werd vervangen door Dancing Through Life, leende zich uitstekend voor Clarkes stem en zette hem neer als een charmante 'leading man'. De indrukwekkende vocale prestaties van Lucie Jones in Written In Stone uit Mulan en Making Good uit Wicked waren simpelweg perfect en lieten een artiest zien die hard op weg is naar de top. Katie Paines uitvoering van Loose Ends, een nummer dat blijkbaar in diverse producties van The Witches Of Eastwick is verschenen en weer verdwenen, deed je oprecht afvragen waarom het ooit uit de show is gehaald. Sally Samad zette haar komische talent in tijdens een duet met Jeremy Legat in I Remember Love uit The Drowsy Chaperone, voordat ze zich waagde aan Sondheims She'll Be Back, geschreven voor – maar nooit gebruikt in – Into The Woods. I Found A Hobby van Jeremy Legat, een heerlijk duistere vroege versie van Be A Dentist uit Little Shop Of Horrors, zorgde voor een vrolijke noot in de eerste acte, terwijl de aanstekelijke Jitterbug uit The Wizard Of Oz de tweede acte met veel energie opende.

Het zingen van een musicalnummer buiten de context van een voorstelling, in een cabaretsetting zonder kostuums, decors of dialoog, is sowieso een enorme uitdaging. Deze talentvolle groep acteurs toonde hun vermogen om echt te acteren door middel van zang, terwijl ze een directe band met het publiek opbouwden. Dit gaf het evenement de intimiteit waar de meeste musicalliefhebbers zo van houden.

De arrangementen en begeleiding van Kris Rawlinson waren de hele avond subliem en perfect in balans met de vertolkers. Zijn spel was nooit overheersend, maar vormde altijd een rijke muzikale achtergrond om de prestaties optimaal tot hun recht te laten komen.

Afgaande op de uitvoering van There Once Was A Pirate zou het geweldig zijn om meer nummers met de hele groep te zien, maar deze avond ging ik meer dan tevreden en neuriënd huiswaarts.

Ik kijk uit naar volgende edities van Musicals Unsung en ben benieuwd welke verborgen schatten uit het musicalverleden Kris en zijn team nog meer boven water weten te halen.

LEES MEER OVER MUSICALS UNSUNG